Στις 30 Μαρτίου 1746 έρχεται στο κόσμο ο Ισπανός ζωγράφος Φρανσίσκο Γκόγια, ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες στην Ισπανία αλλά και παγκοσμίως. Τα έργα του αναγνωρίστηκαν στην Ισπανία όσο ήταν εν ζωή, ωστόσο στην Ευρώπη η αναγνώριση ήρθε μετά τον θάνατό του, τόσο από τους ρομαντικούς του 19ου αιώνα, όσο και από τους ανθρώπους της τέχνης του 20ου αιώνα.
περισσοτερα εδω : http://tvxs.gr/news/%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B5%CF%82/francisco-goya-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CF%83%CF%84%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B9%CF%83%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CF%85%CE%BB%CE%AE
Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
και για να ειμαστε μεσα στο κλιμα των ημερων...
Το Τροπάριο της Κασσιανής
Από τα απόστιχα ιδιόμελα του όρθρου της Μ. Τετάρτης:
Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή,
τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν,
ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει.
Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας,
ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας.
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων,
ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ·
κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας,
ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει.
Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας,
ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις·
ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν,
κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη.
Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους
τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου;
Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.
Από τα απόστιχα ιδιόμελα του όρθρου της Μ. Τετάρτης:
Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή,
τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν,
ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει.
Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας,
ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας.
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων,
ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ·
κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας,
ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει.
Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας,
ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις·
ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν,
κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη.
Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους
τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου;
Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010
Τρίτη 23 Μαρτίου 2010
Ρουφιανοδωσίλογα σκουληκια υπάρχουν παντου.Λευτερια στον οπαδό της Πράσινης Θύελλας.
Την Κυριακή, γύρω πριν τις 4 το απόγευμα, μερικά λεπτά πριν την έναρξη του αγώνα της Πράσινης Θύελλας με το Μεσαίο, πραγματοποιήθηκε έλεγχος από αστυνομικούς σε όσους μπαίναμε εκείνη την ώρα στο γήπεδο. Σε μία τσάντα βρέθηκε ένας πυρσός και οι μπάτσοι προχώρησαν στη σύλληψη ενός οπαδού. Αμέσως κατεβήκαμε στο Α.Τ. Ανω Πόλης όπου τον μετέφεραν. Λίγη ώρα μετά την άφιξή μας εκεί, βρεθήκαμε περικυκλωμένοι από 2 διμοιρίες των ματ και της ομάδας Ζ. Το παιδί πέρασε την νύχτα στη ΓΑΔΘ και θα δικαστεί κατηγορούμενος απο τον αθλητικό νόμο Ορφανού.
ανακοίνωση του σ.φ.Πράσινης Θύελλας Kοζάνης Capo-Verde:
Τα γεγονότα τα ξέρουμε. Και τα μελλούμενα επίσης. Αλλα αυτό που μένει δεν είναι ούτε τα κρατητήρια, ούτε τα δικαστήρια, ούτε οι ποινές και τα πρόστιμα. Αυτό που μένει είναι η πικρία.
Όταν σκέφτεσαι τα τελευταία χρόνια, και μετα τις τελευταίες μέρες, σε πιάνει ένας κόμπος στον λαιμό. Όλες αυτές τις Κυριακές στην κερκίδα, με πυρσούς και καπνογόνα, με κρύα, χιόνια και βροχές, με φωνές κλειστές για μέρες, με συνοπαδούς μιας αγωνιστικής ή και μιας ζωής, με συνθήματα, με χαβαλέ, με γέλιο, με πόρωση... Να είμαστε εκεί στις ήττες, στις εξάρες, τελευταίοι στην Γ' και να τραγουδάμε όταν όλοι οι άλλοι μόνο βρίζουν. Να είμαστε εκεί και στους θριάμβους, στα πανηγύρια, στα μεθύσια, στην άνοδο στην Β'. Να είμαστε εκεί- οι μόνοι που ήταν εκεί- όταν η Θύελλα διαλυόταν και με κατάληψη στα γραφεία της ομάδας καλοκαιριάτικα να την σώζουμε.
Κάθε βδομάδα να συζητάμε για την Κυριακή και κάθε καλοκαίρι για τον Σεπτέμβρη. Ξεκινήσαμε 5 φίλοι και φτάσαμε στους 100άδες οπαδούς. Κάναμε μια άσημη ομάδα του Γ'τοπικού γνωστή σ'ολη την ελλάδα. Και τώρα ένας απο μας κινδυνεύει. Με απόφαση της Διοίκησης. Με ρουφιανιλίκι από "ανθρώπους" της ομάδας μας. Ποιας ομάδας μας...; Θέλουνε να μας διώξουν, να αποστειρώσουν την Θύελλα. Και καταφεύγουν στα πιο σάπια μέσα, στην κρατική εξουσία, στην φυλάκιση.
Η ρήξη υπάρχει εδώ και μήνες, αλλά μέναμε αδρανείς. Τώρα έχουμε τις πρώτες απώλειες. Δεν θα το αφήσουμε αναπάντητο. Δεν γίνεται.
η απάντησή μας- η ανατριχίλα στον σβέρκο τους
ΘΥΕΛΛΟΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
ΒΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΛΕΥΤΕΡΗ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)