ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΜΑΔΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ Π.Δ.Μ.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

2011-12-05T19:29:00.001+02:00

2011-11-24T15:01:00.000+02:00

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

2011-11-19T15:07:00.000+02:00

Σε βλέπουμε κάθε μέρα.Στη δουλειά , στη σχολή , στο σχολείο.Μοιάζεις φοβισμένος , μάλλον τρομοκρατημένος (τα κάθε λογής παπαγαλάκια κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους...).Ποιος θα το περίμενε , πως μια μέρα μια τέτοια κρίση θα συνέθλιβε την καθημερινότητά σου;Μια ζωή γεμάτη από εργασία, καφέ, τηλεόραση, κατανάλωση και δικούς σου ανθρώπους.Φωνάζεις.Θες τη ζωή που σου πήρανε πίσω.Θες Δημοκρατία.Θες δικαιώματα.Θες έναν καινούριο ηγέτη να μας σώσει.Ένα καινούριο κόμμα, ‘κάποιον που να ξέρει τέλος πάντων!!!.’
Το χαρτί που διαβάζεις δεν είναι γραμμένο από κανέναν από τους παραπάνω.Εμείς είμαστε απλώς μία ομάδα ανθρώπων που μαζεύονται , κουβεντιάζουν και προσπαθούν να δώσουν λύσεις στα προβλήματά τους και διέξοδο στις ανησυχίες τους. Και προσπαθούμε να σου πουμε πως είναι ώρα να δράσεις.Γιατί πιστεύουμε πως δεν υπήρξαν και ούτε θα υπάρξουν ποτέ εθνοσωτήρες, ούτε ‘πρωτοπορίες’ , δεν υπάρχουν γαμάτοι και ιδιοφυϊες για να δώσουν λύση στα προβλήματα που αφορούν το σύνολο της κοινωνίας.Ζητάς Δημοκρατία , ενώ ξέρεις πως η πραγματική Δημοκρατία απαιτεί χρόνο, επίμονες και χρονοβόρες διαδικασιες και προπάντων μοιράζει την εξουσία σε όλους ώστε να τη εξαλείψει.Η πραγματική Δημοκρατία σε θέλει κάθε μέρα ασχολούμενο με τη λύση του προβλήματος.Και όχι μόνο εσένα, αλλά ΌΛΟΥΣ. Αυτό το είχες ξεχάσει από τα χρόνια πριν την κρίση. Ζητάς δικαιώματα , ενώ ταυτόχρονα αφήνεις τους μεγιστάνες του συνδικαλισμού να τα διαπραγματεύονται με την εκάστοτε εξουσία. Ζητάς ελευθερία , όταν ο ίδιος συμμετέχεις σε κομματικούς και παραταξιακούς μηχανισμούς που συνθλίβουν τη διαφορετικότητα και που επιβάλλουν θεσμούς ιεραρχίας δημιουργώντας μέσα στις οργανώσεις ‘ειδικούς’,’ηγέτες’ και ‘άφισοκολλητές’.
Δεν ερχόμαστε από μια άλλη κοινωνία.Τόσα χρόνια είμαστε δίπλα. Μπορεί να συμφωνείς στις κουβεντούλες που κάνουμε, μπορεί να μας χτυπάς την πλάτη για να μας δώσεις κουράγιο , μπορεί ακόμα και να ψηφίζεις τις προτάσεις μας στις συνελεύσεις.Αλλά αυτό δεν έχει κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα. Αν υπάρχει για κάτι ανάγκη τώρα είναι να πάρουμε τη ζωή στα χέριας μας. Ο καθενας οφείλει να προτείνει , να συμμετέχει στις συλλογικές και μη συλλογικές διαδικασίες, να βγαίνει στους δρόμους και στις πλατείες. Να νοιώσουμε ελευθερία και να διδάξουμε-διδαχτούμε δημοκρατία. Μπορεί να διαφωνίσουμε, αλλά και μόνο που θα έχουμε σταματήσει να μένουμε βουβοί και άπραγοι θα είναι μεγάλη νίκη. Σημαντικότερη από την ανάταση του χεριού σε μια γενική συνέλευση...
ΜΗΝ ΚΑΤΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ!

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΜΑΔΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Η Ευρωζώνη σκοτώνει και τη δημοκρατία

2011-11-15T11:30:00.002+02:00

Η ευρωπαϊκή ελίτ επιτίθεται πλέον στο σκληρό πυρήνα της λαϊκής και κρατικής κυριαρχίας - Η παγκόσμια πανήγυρις για τη συγκυβέρνηση του αίσχους, οι εκλεκτοί της Λέσχης Μπίλντενμπεργκ και το «Διευθυντήριο της Φρανκφούρτης»

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Λίγα 24ωρα πριν βγει λευκός καπνός στο Καπιτώλιο και οι αγορές, μαζί με τις πολιτικές ηγεσίες του κόσμου, πανηγυρίσουν την υπό Λουκά Παπαδήμο συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- Ν.Δ.–ΛΑΟΣ (και λοιπών προθύμων που θα τη στηρίξουν), μια άσχετη εκ πρώτης όψεως είδηση μου κίνησε την προσοχή. Σε δημοπρασία του οίκου Christies σημειώθηκε ένα ακόμη ιστορικό ρεκόρ. Πίνακας του «ιδρυτή» της ποπ αρτ, Ρόι Λιχτεντστάιν, πουλήθηκε έναντι 43 εκατομμυρίων δολαρίων. Στην ίδια δημοπρασία μερικές ακόμη δεκάδες εκατομμύρια δόθηκαν για πίνακες του Γουόρχολ.
Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην ακριβή και υψηλού γούστου αγορά τέχνης. Συμβαίνει στην αγορά του χρυσού και άλλων πολύτιμων μετάλλων, στην αγορά πετρελαίου, στο χρηματιστήριο των τροφίμων, σε ακριβά ακίνητα στις μητροπόλεις του κόσμου. Δισεκατομμύρια δολάρια ή ευρώ διοχετεύονται όπως - όπως σε κάθε είδους εξεζητημένη ή συμβατική αγορά, σαν να είναι ο μόνος τρόπος για ν’ αποκτήσουν υλική και αδιαμφισβήτητη υπόσταση.
Όσα συμβαίνουν σ’ αυτές τις κατά κανόνα αδιαφανείς και εντελώς αρρύθμιστες αγορές, όπως και στο πεδίο της «σκιώδους τραπεζικής» με τα σύνθετα, τοξικά προϊόντα, αποτελούν την άλλη όψη της παγκόσμιας και της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους. Τρία χρόνια από την έναρξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης στις ΗΠΑ κι έπειτα από έναν πακτωλό χρημάτων, που αφαιρέθηκαν βίαια από το κοινωνικό εισόδημα, για να καλυφθούν οι μαύρες τρύπες των τραπεζών εν είδει κρατικής διάσωσης, έχει συσσωρευτεί απίστευτος πλούτος στα χέρια των αυτουργών της κρίσης. Οι μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου έχουν συγκεντρώσει περιουσιακά στοιχεία που υπολογίζονται δεκαπλάσια και πλέον από το ετήσιο παγκόσμιο ΑΕΠ. Και η υπερσυσσώρευση αυτή κεφαλαίου θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο όταν «απαντήσουν» στα σχέδια «κρατικοποίησής» τους εντός της Ευρωζώνης με πιστωτικό στραγγαλισμό της πραγματικής οικονομίας.
Άλλωστε, η απογείωση στα spreads και τα CDS των ιταλικών αλλά και των γαλλικών ομολόγων, που εντείνουν τις απειλές στη συνοχή της Ευρωζώνης, σχετίζονται ακριβώς με αφανείς τοποθετήσεις τεράστιων κεφαλαίων, στο πεδίο της «σκιώδους τραπεζικής», σε στοιχήματα υπέρ της ιταλικής χρεοκοπίας, της γαλλικής πιστοληπτικής υποβάθμισης, της διάσπασης ή της διάλυσης της Ευρωζώνης.

Ιστορικοί συμβιβασμοί

Οι κινήσεις αυτές, ωστόσο, κάθε άλλο παρά εκφράζουν κάποιου είδους μετωπική σύγκρουση μεταξύ κερδοσκόπων και αγορών, από τη μία πλευρά, και πολιτικών και ευρωκρατών από την άλλη. Με φόντο τις υπαρκτές αντιθέσεις των πόλων της καπιταλιστικής ολιγαρχίας για τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης χρέους, την κατανομή του οικονομικού και πολιτικού κόστους της, ιδιαίτερα στην Ευρωζώνη, καταγράφονται ήδη άκρως ενδιαφέροντες συμβιβασμοί. Ο πρώτος ενσαρκώθηκε στην απόφαση της 27ης Οκτωβρίου για το κούρεμα του ελληνικού χρέους. Ο δεύτερος αποτυπώνεται με έναν ιδιαίτερο συμβολισμό στις παράλληλες πολιτικές εξελίξεις σε Ελλάδα και Ιταλία. Η παράλληλη «έκτακτη» πρωθυπουργοποίηση του Λουκά Παπαδήμου και του Μάριο Μόντι (ο πρώτος πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ και ο δεύτερος δυο φορές επίτροπος της Κομισιόν) εκφράζουν προφανώς την άμεση πολιτική επιρροή που επιδιώκουν να ασκήσουν στις εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ιταλία τα βασικά κέντρα εξουσίας της Ευρωζώνης, αλλά έχουν και την επιδοκιμασία των αγορών, που προσβλέπουν στο «νεοφιλελεύθερο πνεύμα» (με ολίγη κεντροαριστερή πατίνα) των δύο ανδρών. Άλλωστε, οι Μόντι και Παπαδήμος, στα «διαπιστευτήριά» τους έχουν και τη συνύπαρξή τους στη διαβόητη Τριμερή Επιτροπή της Λέσχης Μπίλντενμπεργκ. Πέρα από τις θεωρίες συνωμοσίας που εμπνέει αυτή η συνύπαρξη, είναι χαρακτηριστική του ιδεολογικοπολιτικού τους στίγματος.

«Εκτροπή» οι εκλογές

Σε κάθε περίπτωση, οι εξελίξεις στην Ελλάδα, οι οποίες συνοδεύονται από γλοιώδεις επιδοκιμασίες και αποκρουστικές «αγιογραφίες» για τους ήρωες - διασώστες της χώρας, αποτελούν το επιστέγασμα μιας τεράστιας κινητοποίησης της ευρωπαϊκής ελίτ, που κλιμακώθηκε μέσα από πρωτοφανείς εκβιασμούς, ταπεινωτικές προκλήσεις και αυταρχικές διαταγές προς τους υποτελείς των Αθηνών. Στόχος αυτής της κινητοποίησης ήταν να αποκλειστεί ή να εξουδετερωθεί κάθε διαμεσολάβηση της κοινωνίας στην πολιτική διεργασία, μέσω εκλογών ή δημοψηφίσματος, που άλλωστε αντιμετωπίστηκαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως «ανωμαλία» και «εκτροπή». Το μήνυμα ήταν και παραμένει σαφές: πρώτα επικύρωση της ευρωπαϊκής συμφωνίας, νέα δανειακή σύμβαση, νέο μνημόνιο, νέα μέτρα κι ύστερα εκλογές. Πρώτα η δέσμευση των κομμάτων εξουσίας έναντι της τρόικας και των πιστωτών κι ύστερα η λαϊκή ετυμηγορία. Η οποία εξαντλεί το ρόλο της στην ανάδειξη των προσώπων και του συσχετισμού, στη βάση του οποίου θα αναδειχθεί η επόμενη, μετεκλογική συναίνεση και συγκυβέρνηση.
Άλλωστε, αυτό που με τόσο ιταμό τρόπο απαιτήθηκε από την Ελλάδα -με τις απαιτήσεις Ρεν για έγγραφες «δηλώσεις μνημονιακής πίστης», τις εκκλήσεις Λαγκάρντ για «πολιτική σαφήνεια», την επιστράτευση ακόμη και του Ομπάμα στο χορό της συναίνεσης- επαναλαμβάνεται με πανομοιότυπο τρόπο στην Ιταλία, όπου επισπεύδεται η ψήφιση του νέου πακέτου λιτότητας πριν από τις εκλογές, που θα εξαφανίσουν το συνασπισμό Μπερλουσκόνι, αλλά και στη Γαλλία, όπου ο Σαρκοζί μάλλον θυσιάζει την επανεκλογή του, το 2012, ψηφίζοντας άρον άρον το δικό του πακέτο λιτότητας.

Πολιτική λοβοτομή

Πρόκειται για ένα πραγματικό ποιοτικό άλμα στη λειτουργία της Ευρωζώνης. Με βασικό πειραματόζωο και πάλι την Ελλάδα, η κρίση χρέους χρησιμοποιείται πλέον για να πλήξει τον πυρήνα όχι μόνο της κρατικής κυριαρχίας, αλλά και της τυπικής λειτουργίας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η κοινωνία, εν ονόματι της διάσωσης της Ευρωζώνης και με μια τεράστια εκστρατεία προπαγάνδας, εκφοβισμού και δημοσιονομικής τρομοκρατίας, υφίσταται μια πραγματική, πολιτική λοβοτομή. Για να μη «στερηθεί» το ευρώ, πρέπει να παραιτηθεί από κάθε αξίωση να επηρεάζει τη διακυβέρνηση. Και τα κόμματα εξουσίας πρέπει να συνηθίσουν την ιδέα ότι το προγραμματικό τους πλαίσιο θα το παραλαμβάνουν έτοιμο από τις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη. Ο πολιτικός ανταγωνισμός θα περιοριστεί σε όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα πεδία. Το πράγμα είναι ήδη ορατό: αναρωτιέται κανείς, στη σχεδόν τετράμηνη(;) προεκλογική περίοδο που θα ακολουθήσει το «θρίαμβο» της μεταβατικής κυβέρνησης, ποια θα είναι η ατζέντα της αντιπαράθεσης ανάμεσα στα κόμματα που τη στηρίζουν; Τι χρώμα θα βάψουν τους τοίχους της Βουλής;

Το Διευθυντήριο

Ίσως σε λίγο καιρό δεν θα είναι σχήμα λόγου να πει κανείς ότι για την Ευρωζώνη η κολοβή αστική δημοκρατία είναι μια ακριβή και περιττή πολυτέλεια. Η κατάργησή της συντελείται ήδη, σε μεγάλο βαθμό, με τη μεταφορά όλο και μεγαλύτερου μέρους του σχεδιασμού και της επιτήρησης της οικονομικής πολιτικής στις Βρυξέλλες και στη Φρανκφούρτη και θα επιταθεί με την αναθεώρηση των ευρωπαϊκών συνθηκών, που με τόση ζέση προπαγανδίζει ως αναπόφευκτες η Μέρκελ. Αλλά αυτό αφορά απλώς τους ήδη υπάρχοντες θεσμούς της ευρωκρατίας. Πέραν όμως της προωθούμενης θεσμικής κατάργησης της εθνικής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αυτοτέλειας κάθε χώρας της Ε.Ε., έχει ήδη διαμορφωθεί ένα εξωθεσμικό, αυταρχικό, de facto Διευθυντήριο της Ευρωζώνης, εναντίον του οποίου κανείς δεν τολμά να μιλήσει. Η γαλλική και η γερμανική ηγεσία, οι ηγεσίες της ΕΚΤ, της Κομισιόν, του Eurogroup και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αλλά και η μόνιμα εγκατεστημένη στην Ε.Ε. ηγεσία του ΔΝΤ (δηλαδή οι: Μέρκελ, Σαρκοζί, Ντράγκι, Μπαρόζο, Γιούνκερ, Ρομπάι και Λαγκάρντ), μαζί με μια στρατιά αυλικών - αξιωματούχων έχουν συγκροτήσει το λεγόμενο «γκρουπ της Φρανκφούρτης», το οποίο συνεννοείται, συνεδριάζει, αποφασίζει πριν από κάθε άλλο υπαρκτό όργανο στην Ε.Ε. και έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στις αποφάσεις, ιδιαίτερα αυτές που αφορούν την Ευρωζώνη και κάθε χώρα μέλος της. Αυτή η θεσμικά ανυπόστατη ομάδα, που ξεσάλωσε με ωμές πολιτικές παρεμβάσεις στην Ελλάδα το τελευταίο 15ήμερο, αποτελεί το επιτελείο ενός πανευρωπαϊκού πραξικοπήματος. Το οποίο αποκαλύπτει πως η νομισματική ένωση -είτε είναι Ευρωζώνη των λίγων και ισχυρών, όπως πιθανότατα θέλει η Μέρκελ, είτε των πολλών και ανυποψίαστων, όπως θέλει ο Μπαρόζο- πέρα από προκεχωρημένο φυλάκιο του νεοφιλελευθερισμού, καθίσταται πια ασύμβατη και με την ίδια τη δημοκρατία.

Από το "Δρόμο" 12/11/2011

Χιλιάδες Βρετανοί φοιτητές στη σημερινή διαδήλωση

2011-11-09T19:25:00.000+02:00

Στον απόηχο του νομοσχεδίου που ψηφίστηκε πέρσυ το Δεκέμβρη για τον τριπλασιασμό των παν/μιακών διδάκτρων και περικοπών στο φοιτητικό επίδομα ΕΜΑ , καθώς και των περαιτέρω μεταρρυθμίσεων -γνωστές ως "White Paper"- που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος, χιλιάδες Βρετανοί φοιτητές κατέβηκαν για μια ακόμη φορά, απόψε στους δρόμους του Λονδίνου. Το κάλεσμα της κινητοποίησης έγινε απο τη National Campaign Against Fees & Cuts ,με την υποστήριξη συλλογικοτήτων, της Ένωσης Φοιτητών (National Union of Students) και σωματείων που δραστηριοποιούνται στην Εκπαίδευση όπως Education Activist Net και University & College Union.

Πρωτοφανής ήταν η οργάνωση της αστυνομίας σύμφωνα με ανταποκριτή της εφημερίδας Guardian, Shiv Malik η οποία μάλιστα σε ανακοίνωση της τη Δευτέρα, δήλωσε πως σε περίπτωση που ξεσπάσουν ταραχές, οι δυνάμεις ασφαλείας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουν πλαστικές σφαίρες. Ωστόσο διευκρίνησε οτι το προσωπικό που περικυκλώνει την πορεία προκειμένου να διασφαλίσει οτι οι διαδηλωτές θα τηρήσουν την προγραμματισμένη διαδρομή, δεν κατέχει τέτοιο εξοπλισμό. Αξιοσημείωτη ήταν και η παρουσία αστυνομικών με πολιτικά.

Ακτιβιστές επίσης έστησαν 25 σκηνές στην πλατεία Trafalgar, με σκοπό την κατάληψη της
aλλά αργότερα εκδιώχθηκαν απο την αστυνομία, η οποία προέβη και σε συλλήψεις

ΑΣΤΕΙΟ ΚΑΙ ΘΛΙΒΕΡΟ...

2011-11-09T19:24:00.001+02:00

Είναι αστείο και ταυτόχρονα θλιβερό να περικυκλώνεις τη Βουλή ως μέτρο πίεσης και οι μόνοι που μπαίνουν μέσα είναι οι βουλευτές. Είναι αστείο και ταυτόχρονα θλβερό να περιφρουρεις το Ελληνικό κοινοβούλιο με κράνη, καδρόνια και πλάτη στη Βουλη από τους διαδηλωτές. Από τον άνεργο μέχρι τον συνταξιούχο και από τον απολυμένο μέχρι τον αγανακτισμένο. Είναι αστείο και ταυτόχρονα θλιβερό να αυτοπροσδιορίζεσαι ως η αυθεντία της λαϊκής βούλησης και της ταξικής πάλης και να αποκτάς με το έτσι θέλω το απόλυτο μονοπώλιο διαδήλωσης έξω από τη Βουλή. Και προφανώς να ανησυχείς και να σε λούζει κρύος ιδρώτας όταν διαπιστώνεις ότι δεν έχεις το συγκεκριμένο μονοπώλιο και ότι τα γεγονότα σε ξεπερνούν. Πανικοβάλλεσαι και φαντασιώνεσαι παντού προβοκάτορες και εχθρούς. Όσο και να αποκηρύσσεις το περιβάλλον της αστικής δημοκρατίας είναι αυτό που σε τρέφει. Είναι που είσαι εγκλωβισμένος στον γραφειοκρατικό κοινοβουλευτισμό σου και πλήρως αποκομμένος από τις διαθέσεις της κοινωνίας. Ποντάρεις εκλογικά στην εξαθλίωση, στην ανεργία, στην αγανάκτηση. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο δικός σου δρόμος είναι ο ΜΟΝΟΣ σωστός.
Από την άλλη είναι αστείο και ταυτόχρονα θλιβερό να βλέπεις σε μέρα γενικής απεργίας διαδηλωτές να συγκρούονται μεταξύ τους. Απόλυτη παράνοια. Όπως επίσης δεν γνωρίζουμε κατά πόσον μια μολότωφ στους απένατι διαδηλωτές αποτελεί «πολιτική πράξη» και ποιον εν τέλει ωφελεί ή καταπόσον ο εχθρός σου βρίσκεται εκεί.
‘Oπως δεν έχει κανείς το μονοπώλιο διαδήλωσης έξω από τη Βουλή, έτσι και κανείς δεν έχει το μονοπώλιο να ακολουθεί την πεπατημένη της μπαχαλοποίησης καταστάσεων εις βάρος των διαδηλωτών, επειδή «μόνο έτσι θα ανατραπεί το σύστημα».Ζουμε παράξενες εποχές. Μετά τα τραγικά γεγονότα της δεύτερης μέρας της γενικής απεργίας στις 20 Οκτωβρίου, είμαστε θεατές σε ένα θέατρο του παραλόγου. Το κκε και οι λοιπές οργανώσεις του έχουν εξαπολύσει ένα κυνήγι μαγισσών κατά δικαίων και αδίκων χωρίζοντας ουσιαστικά τον κόσμο σε δυο κομμάτια: ή μαζί μας ή εναντίον μας.
Αντί, λοιπόν, να υπάρχει μια συσπείρωση και μια ενότητα με σκοπό την οργάνωση του τρόπου δράσης και κλιμάκωσης των αγώνων προτάσσονται για ακόμα μια φορά κομματικές και συνδικαλιστικές λογικές. Έτσι λοιπόν έγινε και στο Πανεπιστήμιο μας. Με αφορμή την καταψήφιση από το ΔΣ της κομματικής τους γραμμής, πραγματικά σκύλιασαν. Η πραγματική βέβαια αιτία είναι η γραμμή του κόμματος για σκληρή πολεμική στους «άλλους». Κατηγορούν εμάς ως φασίστες (χωρίς βέβαια να παραθέτουν επιχειρήματα) την στιγμή που ίδιοι προσπαθούν να περάσουν από το ΔΣ μια πρόταση που θα χαρακτηριστεί «άποψη συλλόγου», ενώ ο σύλλογος δεν θα έχει καν ρωτηθεί!!! Εμείς εναντιονώμαστε σε τέτοιες πρακτικές. Δεν θα θέλαμε να γίνει ο σύλλογος κομματικό «χωράφι» κανενός χρώματος, και μάλιστα ερήμην του. Τις αποφάσεις για τον σύλλογο τις παίρνει η γενική συνέλευση και μόνο. Είτε αυτές μας αρέσουν είτε όχι. Ακριβώς επειδή ζούμε παράξενες εποχές, καλό είναι να σκεφτόμαστε καλά πριν χαρακτηρίσουμε κάποιον ως εχθρό. Σίγουρα οι εχθροί δεν είναι όσοι βρίσκονται εκτός κομματικού μαντριού.
Όσον αφορά το νεκρό διαδηλωτή, θύμα κρατικής καταστολής (καθώς η ανακοπή προκλήθηκε από τα χημικά) δεν μπορούν να ειπωθούν πολλά. Συλληπητήρια στους δικούς του ανθρώπους. Είναι εξοργιστικό από κει και πέρα να γίνεται αυτό το τραγικό γεγονός αντικείμενο κομματικής εκμετάλλευσης και προπαγανδας.

Ανεξάρτητη Ομάδα Φοιτητών

Highspeed photography

2011-11-06T21:04:00.004+02:00

Highspeed photografy είναι η επιστήμη της λήψης φωτογραφιών πολύ γρήγορων φαινομένων. Το 1948, η ένωση των Μηχανικών του Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (SMPTE) όρισε ως highspeed photografy,το σύνολο φωτογραφιών που συλλαμβάνονται από μια φωτογραφική μηχανή 128 καρέ ανά δευτερόλεπτο ή περισσότερα, καιτουλάχιστον τρία συνεχόμενα καρέ.

Περισσότερες φωτογραφίες αυτής της συλλογής και επί πλέον συλλογές φωτογραφιών θα βρείτε στο blog http://photorat.pblogs.gr το οποίο αποτελεί και την πηγή των εδώ εικόνων.

Μια κραυγή εξ' αποστάσεως.

2011-11-03T17:51:00.002+02:00

Κωμικοτραγικές οι τελευταίες μέρες-ώρες στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδος, όπως ούτως ή άλλως το έχουμε καταλάβει όλοι μας. Οι μπατσόκοι τρέχουν σαν παλαβοί να βρουν μια λύση να καλύψουν τη μαλακία του Γιωργάκη, ο Γκεσταπαφέρης έχει γα**θεί να γλύφει τον Σαμαρά για κυβέρνυση εθνικής ενότητας – μυρίστηκε υπουργείο και εξουσία ο «καθαρόαιμος» – καθώς ο τελευταίος νομίζει πως έχει πιάσει τον παππά από τα... «ράσα» και όλοι κρέμονται από τα χείλη του. Το ΚΚΕ – το πρώτο Κ σημαίνει ακόμα κομμουνιστικό? – νομίζω πως δε χρήζει σχολιασμού. Συνεχίζει να παλεύει να μετατρέψει το 6.8 σε 6.9%. «Εκλογές, ουγκ!» Τσίπρας? Δεν ξέρω, είδα μια φωτογραφία το πριν από λίγο και είπα να τον αναφέρω.

Οι «μεγάλες δυνάμεις» μας έχουν στον χέρι τους εξολοκλήρου και το γνωρίζουν πολύ καλά όλοι τους. Είναι άξιο απορίας για το τι προσπαθούν οι εδώ εμπλεκόμενοι να διεκδικήσουν από τα ερρείπια αυτού του κράτους.

Και κει που λες πως ξέρεις το πως θα κινηθεί το σκηνικό, έρχεται ο αΓΑΠούλης! Όντας τραγελαφικός στη μέγιστη βαθμίδα, με το που εισβάλει στην συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΜΠΑΤΣΟΚ (καθυστερημένος βεβαίως βεβαίος, είχε G20 συνάντηση το «μουστάκι πάνω σε γλόμπο») φέρεται να δήλωσε πως «Αναγκαστήκαμε να θέσουμε θέμα δημοψηφίσματος για πέισουμε τον κ. Σαμάρα να αναλάβει τις ευθύνες τους» Αυτά τουλάχιστον μετέδωσαν τα παπαγαλάκια. Να σχολιάσω? ...

Ρε θα αρχίσω τις πλαστικές επεμβάσεις οσονούπω, μήπως και βάλω στη θέση τους τα βυζιά μου, που έχω βαρεθεί να τραβάω για χάρη τους.

Και έχουμε και από την άλλη τον κάθε βουλευτούλη ,που σήκωσε το χεράκι του πολλάκις προς την υπερψήφηση όλων αυτών των νόμων, άρθρων και διατάξεων που οδηγήσαν το πλοίο στο παγόβουνο (συγκεκριμένα σε ναυάγιο, αλλά μου άρεσε η φράση) να έρχεται τώρα και να κατακρίνει αυτή την κυβέρνηση. Μιλάμε για βουλευτές του πασοκ κατά κύριο λόγο. Ο ένας μετά τον άλλο κάνουν δηλώσεις περί ανέντιμης πολιτκής, πολιτικών δυνάμεων που έστρωσαν το δρόμο της υποταγής και της κοινωνικής υποδούλωσης και άλλες τέτοιες όμορφες φρασούλες. Έχουν αρχίσει και τους λαϊκισμούς σε κάθε κρίση τους περί της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος. Είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι ξαφνικά άρχισαν να νοιάζονται για το κοινό καλό και το μέλλον αυτού του τόπου? Ανυσηχούν για το τομάρι τους και τα έχουν χαμένα.

Έχουν πέσει σα σκυλιά να βρουν την πιο «αποτελεσματική» λύση σε αυτές τις κρίσιμες ώρες. Προς ποια κατεύθυνση αποτελεσματική? Εδώ είναι που φοβάμαι και δε θέλω ούτε υποθέσεις να κάνω. Εν αναμονή των εξελίξεων λοιπόν.

Παίδες είμαι βιβλιοθήκη και υποτίθεται πως διαβάζω. Μα με αφήνουν στην ησυχία μου λιγάκι? Έφυγα από κει με στόχο να χαλαρώσω και να αποβάλω όλα αυτά από το κεφάλι μου και έρχεται το GAP και με κυνηγά σα δαιμονισμένο καθημερινά. Απολαύστε την παρτάρα σήμερα, γιατί κάτι μου λέει πως η αυριανή θα έχει δράση.

Σας θέλω δυνατούς! Ηasta la victoria siempre, έτσι για να λέμε!

Υ.Γ. Σόρρυ για τα ορθογραφικά, δεν είμαι για επανέλεγχο τώρα.

party&hiphop live

2011-10-31T17:33:00.002+02:00

parteeey

2011-10-16T22:11:00.003+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=WdgLMslbDuY

Οι νόμοι που καταργήθηκαν στο πεζοδρόμιο

2011-09-22T11:10:00.001+03:00

Οι νίκες των φοιτητών

Το τρις... εξαμαρτείν ουκ υπουργείου σοφού. Καθώς η Μαριέττα Γιαννάκου βαδίζει στα χνάρια των Βαρβιτσιώτη και Κοντογιαννόπου-λου, αξίζει να θυμηθούμε την τύχη που το φοιτητικό κίνημα επιφύλαξε στις προηγούμενες απόπειρες να επιβληθεί μια αυταρχική τάξη πραγμάτων στα ελληνικά ΑΕΙ.

Η πρώτη απόκρουση αυταρχικής νομοθετικής παρέμβασης στον χώρο των ΑΕΙ σημειώθηκε το καλοκαίρι του 1975: Στις 17 Ιουλίου το ΥΠΕΠΘ κατέθεσε αιφνιδιαστικά στο θερινό τμήμα της Βουλής νομοσχέδιο με το οποίο οι φοιτητικοί σύλλογοι μετατρέπονταν σε νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου, ιδιότητα που θα επέτρεπε δικαστικές επεμβάσεις στην εσωτερική τους λειτουργία.

Η ΕΦΕΕ αντέδρασε και, παρά το κατακαλόκαιρο, 30.000 νέοι κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας, διαδηλώνοντας κατά του «κρατικού συνδικαλισμού». Το νομοσχέδιο αποσύρθηκε.

Ο νόμος 815

Τρία χρόνια αργότερα η κυβέρνηση επανήλθε, σε μια φάση που το φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης είχε αρχίσει να παρουσιάζει τα πρώτα σημάδια κάμψης. Η κυριαρχία, βέβαια, των παρατάξεων της αριστεράς στο εσωτερικό του εξακολουθούσε να παραμένει αδιαμφισβήτητη: στις εκλογές του 1977 η ΠΣΚ (ΚΚΕ) είχε πάρει 27% των ψήφων, η ΠΑΣΠ (ΠΑΣΟΚ) 21,4%, ο Δ.Α. (ΚΚΕ εσ.) 20,9%, η ΠΠΣΠ (ΚΚΕ μ-λ) 4,9% και η ΑΑΣΠΕ (ΕΚΚΕ) 4%, ενώ η φιλοκυβερνητική ΔΑΠ-ΝΔΦΚ μόλις 13,2%.

Η κόπωση, όμως, από την υπερπολιτικοποίηση των πρώτων χρόνων δημοκρατίας ήταν πια εμφανής, όπως και η γραφειοκρατικοποίηση των επίσημων οργάνων του κινήματος (με τη σταδιακή υποκατάσταση των γενικών συνελεύσεων από τα δ.σ. των συλλόγων). Η συγκυρία θεωρήθηκε κατάλληλη για το δυναμικό ξεκαθάρισμα του πανεπιστημιακού τοπίου.

**Για να περιορίσει τις αντιδράσεις, η κυβέρνηση της Ν.Δ. επέλεξε ξανά το τμήμα διακοπών της Βουλής: το νομοσχέδιο κατατέθηκε από τον τότε υπουργό Παιδείας Ιωάννη Βαρβιτσιώτη στις 22 Αυγούστου 1978 και ψηφίστηκε (ως νόμος 815) μέσα στις επόμενες μέρες, παρ' όλο που αυτή η πρακτική καταγγέλθηκε ως αντισυνταγματική.

* Στόχος του Ν. 815 ήταν πάνω απ' όλα να «βάλει τάξη» στα ΑΕΙ.

«Η κυβέρνηση», εξήγησε λίγο αργότερα στο συνέδριο της Ν.Δ. ο Βαρβιτσιώτης, «δεν ήταν δυνατόν να μείνει αδιάφορη στην πράγματι απαράδεκτη κατάσταση η οποία είχε δημιουργηθεί με τις δήθεν διευκολύνσεις που είχαν παραχωρηθεί κατά καιρούς στους φοιτητάς. Αποτελούσε καθήκον και υποχρέωση της κυβερνήσεως να λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε το γενικό κλίμα χαλαρώσεως της φοιτητικής προσπαθείας, το οποίο υπάρχει δυστυχώς σε σημαντική μερίδα του φοιτητικού κόσμου, να μειωθεί. Και αυτό ακριβώς επιδιώκεται με ρυθμίσεις τις οποίες προβλέπει ο νόμος 815».

* Βασικές ρυθμίσεις του νόμου, σύμφωνα με τον δημιουργό του, ήταν η σκλήρυνση των εξεταστικών ρυθμίσεων (περιορισμός των εξεταστικών περιόδων από 3 σε 2, κατάργηση της δυνατότητας μεταφοράς μαθημάτων) και κυρίως η επιβολή ανώτατου χρονικού ορίου σπουδών (το περίφημο «ν + ν/2»), με το κλασικό επιχείρημα ότι έτσι «τίθεται τέρμα στην αδιανόητη κατάσταση των αιώνιων ή των κατ' επάγγελμα φοιτητών» («Αρχείο Καραμανλή», τ. 11ος, σ. 360).

Ως δικαιολογητική βάση, τότε όπως και σήμερα, επιστρατεύθηκε ο αναγκαίος «εξευρωπαϊσμός» και «εκσυγχρονισμός» της ανώτατης παιδείας. Ωστόσο, ακόμη και η κυβερνητική ΔΑΠ αισθάνθηκε υποχρεωμένη να διαφοροποιηθεί απ' αυτά τα μέτρα.

* Εξίσου αυταρχικές ήταν οι διατάξεις του Ν. 815 που αφορούσαν το «επικουρικό» διδακτικό προσωπικό των ΑΕΙ, οι επιστημονικές δραστηριότητες του οποίου επιτρέπονταν μονάχα «εφόσον τούτο δεν παραβλάπτει» τα «υποβοηθητικά» τους καθήκοντα προς τους κατόχους των καθηγητικών εδρών. Αλλά κι αυτοί οι τελευταίοι έπρεπε στο εξής να ζητάνε την έγκριση του υπουργείου για οποιαδήποτε αλλαγή στο πρόγραμμα σπουδών, για την πρόσληψη βοηθών, ακόμη και τη χορήγηση διδακτορικών!

* Αλλα κρίσιμα ζητήματα, όπως η «οριοθέτηση» του πανεπιστημιακού ασύλου και η «ρύθμιση» του φοιτητικού συνδικαλισμού παραπέμπονταν σε μελλοντικά νομοθετήματα, μετά το αναμενόμενο ξεδόντιασμα του ισχυρού φοιτητικού κινήματος.

**Αιφνιδιασμένα από την καλοκαιρινή επίθεση της κυβέρνησης, τα επίσημα όργανα του τελευταίου δεν μπόρεσαν ν' αντιδράσουν αποτελεσματικά.

Για την ακρίβεια, ούτε καν το επιχείρησαν: χαρακτηριστική η άρνηση της πλειοψηφίας στο Κ.Σ. της ΕΦΕΕ (ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ εσ.) να μετατρέψει σε πορεία τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας της 29/8/78, ενώ ο νόμος ψηφιζόταν. Ωσπου ήρθε η εξεταστική του Ιουνίου κι έγινε αντιληπτή σε όλες της τις διαστάσεις η έκταση της επερχόμενης εκκαθάρισης των ΑΕΙ από τα κατάλοιπα της μεταπολίτευσης.

* Η συνειδητοποίηση των πρακτικών συνεπειών του Ν. 815 θα τροφοδοτήσει έτσι το «μπλοκ των καταλήψεων», που συγκροτείται από την αριστερή «μειοψηφία της ΕΦΕΕ» (Β' Πανελλαδική, ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ) και αυτόνομους φοιτητές, σε αντιπαράθεση με τη μετριοπάθεια του επίσημου οργάνου του φοιτητικού κινήματος.

Με σύνθημα «τέρμα πια στις εκτονώσεις, εμπρός για καταλήψεις και διαδηλώσεις», αυτές οι δυνάμεις επιχειρούν στις 12 Οκτωβρίου να μετατρέψουν τη «συνήθη» συγκέντρωση στα Προπύλαια σε πορεία προς τη Βουλή. Τα ΜΑΤ επιτίθενται, καταδιώκουν τους διαδηλωτές μέχρι τη Νομική και το βράδι εισβάλλουν, παραβιάζοντας το άσυλο και ξυλοκοπώντας όποιον βρίσκουν μπροστά τους. Το έναυσμα για την τελική μάχη ενάντια στο Ν. 815 έχει πια δοθεί.

* Στις 3 Δεκεμβρίου καταλαμβάνεται το Χημείο κι ακολουθούν η Πολυτεχνική Ξάνθης (4/12), το Γεωλογικό (7/12), το Φυσικό (10/12) και η Νομική της Αθήνας (11/12). Στους Πολιτικούς Μηχανικούς του ΕΜΠ, πάλι, οι φοιτητές αποφασίζουν «διαρκή παραμονή» στη σχολή τους (10/12).

Ολες αυτές οι αποφάσεις παίρνονται με πρόταση της «μειοψηφίας», ενώ η συμμαχία ΚΚΕ-ΠΑΣΟΚ, που ελέγχει την ΕΦΕΕ, επιχειρεί να στρέψει το κίνημα σε μετριοπαθέστερες πρακτικές (μονοήμερες ή τριήμερες αποχές, «εκστρατεία ενημέρωσης».

«Οι κομμουνιστές φοιτητές, μαζί με την πλειοψηφία του δημοκρατικού φ.κ.», διαβάζουμε σε πρωτοσέλιδο άρθρο του «Ριζοσπάστη» με τίτλο «Οι "καταλήψεις"» (8/12/79), «είναι κατηγορηματικά αντίθετοι με τη χρησιμοποίηση, στις σημερινές συνθήκες, τέτοιων μορφών πάλης. Λένε ΟΧΙ στις καταλήψεις, γιατί δεν βοηθούν σήμερα τους αγώνες ενάντια στον αντιδραστικό ν. 815. Η χρησιμοποίηση τέτοιων μορφών πάλης απομονώνει κι αποσυνδέει το φ.κ. από τους φυσικούς συμμάχους του. Δημιουργεί προσχήματα για να συκοφαντηθεί στην κοινή γνώμη το φοιτητικό κίνημα. Εξυπηρετεί αντικειμενικά, έστω και αν δεν το κατανοούν μερικοί φοιτητές που παρασύρονται, την κυβερνητική πολιτική».

* Η κυβέρνηση, απ' την πλευρά της, θα επιχειρήσει να στριμώξει ΕΦΕΕ κι αντιπολίτευση επισείοντας το φάσμα της «αναρχίας» και της υπονόμευσης του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Οταν π.χ. ο Ανδρέας Παπανδρέου ζητάει την απόσυρση του Ν. 815 και «προειδοποιεί» πως το ΠΑΣΟΚ «δεν θα ανεχθεί καταστρατήγηση του πανεπιστημιακού ασύλου, με επέμβαση της αστυνομίας ή εξωπανεπιστημιακών παραγόντων» (7/12), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τον κατηγορεί ότι «ενθαρρύνει την αναρχία και κλονίζει τα θεμέλια της δημοκρατίας. Εάν επικρατήσουν οι απόψεις του, θα μπορούσε η Ελλάς να δοκιμάσει τα δεινά που συνταράσσουν σήμερα γειτονικές χώρες» («Πρωινή» 9/12/79).

* Πιο οξυδερκείς παρατηρητές θα καταδικάσουν, αντίθετα, την κυβερνητική αδιαλλαξία ως βασικό τροφοδότη της εξέγερσης: «Δεν μπορώ», γράφει χαρακτηριστικά ο καθηγητής Κώστας Μπέης, «να ξεχάσω τη λιτή όσο και απεγνωσμένη έκκληση που απηύθυνε, πριν από λίγες μέρες, ο εκπρόσωπος των φοιτητών στη Νομική Σχολή Αθηνών: "Βοηθήστε μας, γιατί έχουμε αρχίσει να μην μπορούμε να ελέγξουμε την κατάσταση". [...] Η κυβερνητική πολιτική στην παιδεία έχει τραυματίσει τόσο βαθιά τη φοιτητική ευαισθησία, ώστε ο φοιτητικός κόσμος, αργά αλλά σταθερά, αποκόπτεται όχι απλώς από το κυβερνητικό κόμμα, αλλά από όλες τις νομιμόφρονες πολιτικές παρατάξεις. Κάποτε έπρεπε να αντιληφθούν οι πολιτικοί υπεύθυνοι ότι, από ορισμένο σημείο και πέρα, οι πολιτικοί τους αντίπαλοι, όπως οι αριστεροί φοιτητικοί σύλλογοι, δεν είναι παρά ο κυματοθραύστης απέναντι σε δυνάμεις που απειλούν όλους από κοινού. Και είναι υπαρκτές αυτές οι απειλητικές δυνάμεις, που συνεχώς κατακτούν έδαφος, εξαιτίας των αδέξιων ή κοντόφθαλμων χειρισμών των υπευθύνων» («Πρωινή» 28/11/1979).

* Στις 10 Δεκεμβρίου, ο εισαγγελέας ασκεί δίωξη «κατά παντός υπευθύνου» για τις καταλήψεις Χημικού και Γεωλογικού. Αντιμέτωπη με ένα κίνημα που τη θέτει στο περιθώριο και ταυτόχρονα με την «απροσχημάτιστη ποινικοποίηση της πανεπιστημιακής ζωής» απ' τις αρχές, η ΕΦΕΕ αποφασίζει την επομένη (με εισήγηση της ΠΑΣΠ) τριήμερη κατάληψη όλων των σχολών την ερχόμενη εβδομάδα.

* Η κυβέρνηση απαντά με «λοκ άουτ», διατάσσοντας το κλείσιμο των ΑΕΙ ώς τις 8 Ιανουαρίου και σπρώχνοντας την ΕΦΕΕ να ανταπαντήσει με άμεση κατάληψη όλων των σχολών. Την ίδια μέρα, η σύγκλητος του πανεπιστημίου «αποδοκιμάζει» μεν ρητά τις καταλήψεις, σαν «πράξεις βίας ανάρμοστες με το ακαδημαϊκό και δημοκρατικό πνεύμα», υπενθυμίζει όμως ότι από τις 6/12/79 έχει στείλει στο ΥΠΕΠΘ τις δικές της προτάσεις ως «βάση για διάλογο προς εξεύρεση λύσεως».

* Παρά τις έντονες εσωτερικές αντιθέσεις του κινήματος (στρατιωτικοποιημένες ομάδες της ΚΝΕ επιχειρούν στις 16/12/79 να αποσπάσουν το Χημείο από τις Συντονιστικές Επιτροπές, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 15 τραυματίες), αυτό έχει μπει στον δρόμο της νίκης: Στις 3 Ιανουαρίου 1980, ο πρωθυπουργός Κων/νος Καραμανλής εξαγγέλλει την αναστολή των εξεταστικών διατάξεων του Ν. 815 και τη σύσταση επιτροπών που θα επεξεργαστούν έναν νέο νόμο πλαίσιο για τα ΑΕΙ.

Οι διαβουλεύσεις αυτές δεν θα έχουν αποτέλεσμα, καθώς η χώρα εισέρχεται σε παρατεταμένη εκλογική περίοδο, με κατάληξη την πολιτική αλλαγή του 1981. Ο νέος «νόμος πλαίσιο» θα καταρτιστεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (Ν. 1268/82) σε σαφώς διαφορετική κατεύθυνση.

Το πολυνομοσχέδιο

**Η τρίτη μεγάλη νίκη του φοιτητικού κινήματος ενάντια στις προσπάθειες αυταρχικής μεταρρύθμισης της ανώτατης παιδείας σημειώθηκε το 1990-91, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη. Προεκλογικές εξαγγελίες της τελευταίας αποτελούσαν τόσο η δημιουργία ιδιωτικών ΑΕΙ όσο και η επιβολή της «πειθαρχίας» στα ήδη υφιστάμενα δημόσια.

*Από το βιβλίο τού τότε ΥΠΕΠΘ, Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, πληροφορούμαστε ότι το σχετικό πρόγραμμα αλλαγών είχε καταρτιστεί ήδη από το καλοκαίρι του 1990 και υποβλήθηκε στον πρωθυπουργό στις 5 Νοεμβρίου.

Αν και ο πρώην υπουργός είναι λιγόλογος όσον αφορά το περιεχόμενό του, από τα εκπαιδευτικά ρεπορτάζ των ημερών γνωρίζουμε πως το επικείμενο «πολυνομοσχέδιο» προέβλεπε κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων και περικοπές στις υπόλοιπες παροχές προς τους φοιτητές (σίτιση-στέγαση), περιορισμό της φοιτητικής συμμετοχής στην ανάδειξη των πανεπιστημιακών οργάνων, λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ με περίεργες «ερμηνείες» του άρθρου 16 του συντάγματος, κατάργηση της επετηρίδας διορισμού των εκπαιδευτικών, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές και πιθανότατα περιστολή του πανεπιστημιακού ασύλου («Ε» 29/10 & 6/11/90).

* Η «προληπτική» εξέγερση των φοιτητών δεν θα επιτρέψει την υλοποίηση αλλά ούτε και την πλήρη θεσμική αποκρυστάλλωση αυτών των σχεδίων.

Στο βιβλίο που εξέδωσε μετά την ανατροπή του, ο Κοντογιαννόπουλος εκτιμά -με στρατιωτικούς όρους- ότι η μάχη χάθηκε για τη Ν.Δ. κυρίως λόγω κακού τάιμινγκ: «Η αναμέτρηση με τις δυνάμεις του λαϊκισμού θα γινόταν στον χώρο της Παιδείας. Επρεπε, συνεπώς, η κυβέρνηση να επιλέξει τον χρόνο και να μην επιτρέψει να πάρουν οι αντίπαλοί της την πρωτοβουλία. Το μεγάλο πρόβλημα της Παιδείας έπρεπε να είχε αντιμετωπισθεί πριν εκπνεύσει το πρώτο εξάμηνο της κυβερνητικής τετραετίας. Σημειώθηκε έτσι σοβαρό λάθος. Οι δυνάμεις που καιροφυλακτούσαν δεν άφησαν την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη» («Παιδεία. Εκσυγχρονισμός υπό αναστολή», σ. 149). Παραδέχεται, ωστόσο, ότι βασικός λόγος για την καθυστέρηση της κατάθεσης του «πολυνομοσχεδίου» ήταν η πρόθεση του ίδιου και του Μητσοτάκη να αποφύγουν φοιτητικές κινητοποιήσεις τις μέρες του «Πολυτεχνείου» (όπ.π., σ. 154).

**Οι συσχετισμοί στο εσωτερικό του φοιτητικού κινήματος έδειχναν, άλλωστε, να ευνοούν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς:

Αδιαμφισβήτητη πρώτη δύναμη στις φοιτητικές εκλογές από το 1987, η ΔΑΠ είχε αποσπάσει την άνοιξη του 1990 το 45,7% των ψήφων, ελέγχοντας πλήρως πολλά δ.σ. συλλόγων. Η ΕΦΕΕ ήταν ουσιαστικά ανενεργός, οι δε υπόλοιπες δυνάμεις διχασμένες μεταξύ «συναινετικών» οπαδών της επίσημης αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ-ΕΑΡ) και «αντισυναινετικών» δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς (ΚΝΕ-ΝΑΡ, ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, συσπειρώσεις).

* Είναι αυτοί οι τελευταίοι που θα πάρουν την πρωτοβουλία για τις πρώτες κινητοποιήσεις ενάντια στο επερχόμενο «πολυνομοσχέδιο», αξιοποιώντας την ανησυχία των φοιτητών από τις «διαρροές» του υπουργείου. Καθώς η ΔΑΠ προσπαθεί να εμποδίσει με κάθε τρόπο την πραγματοποίηση συνελεύσεων, για τη σύγκλησή τους θα χρειαστεί συχνά η συγκέντρωση υπογραφών από τους φοιτητές.

* Με έναυσμα τοπικά προβλήματα, οι πρώτες καταλήψεις ξεκινούν στα τέλη Οκτωβρίου. Την αρχή κάνουν οι φοιτητές του Παιδαγωγικού, που στις 29/10/90 καταλαμβάνουν το Χημείο για να κάνουν εκεί... μάθημα, αφού ώς τότε ήταν υποχρεωμένοι να τρέχουν από το ένα πανεπιστημιακό κτίριο στο άλλο. Η πρώτη διαδήλωση θα γίνει στις 15 Νοεμβρίου, με πρωτοβουλία 8 κατειλημμένων σχολών της Αθήνας. Η αξιόλογη -για τα έως τότε δεδομένα- επιτυχία της (5.000 άτομα) αποτελεί ενθάρρυνση για συνέχιση.

Τις επόμενες μέρες το κίνημα θα γενικευθεί, περνώντας από τα ΑΕΙ στα ΤΕΙ (οι σπουδαστές των οποίων κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς εργασιακά δικαιώματα λόγω της άρνησης του ΥΠΕΠΘ να τα δηλώσει στην ΕΟΚ ως τριτοβάθμια ιδρύματα) και κυρίως στα λύκεια, οι μαθητές των οποίων ξεσηκώνονται μαζικά ενάντια στα προεδρικά διατάγματα με τα οποία ο Κοντογιαννόπουλος είχε επιχειρήσει να «πειθαρχήσει» τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (κατάργηση αδικαιολόγητων απουσιών, επιβολή «ομοιόμορφης» ενδυμασίας και «πειθαρχικού ελέγχου» της εξωσχολικής ζωής, επανακαθιέρωση προσευχής, έπαρσης της σημαίας και εκκλησιασμού).

* Στα μέσα Δεκεμβρίου το 70% των σχολείων της χώρας τελεί υπό κατάληψη, οι διαδηλώσεις κυμαίνονται μεταξύ 10.000 (6/12) και 30.000 (18/12), ενώ σημειώνονται οι πρώτες μαζικές συγκρούσεις: στις 14/12/90 φοιτητές αναμετριούνται με τα ΜΑΤ στο κέντρο της πρωτεύουσας, μετά την απόκρουση απόπειρας 1.000 σπουδαστών να εισβάλουν στο ΥΠΕΠΘ.

* Την ίδια περίοδο εκδηλώνονται οι πρώτοι κυβερνητικοί ελιγμοί «για την υπερφαλάγγιση των καταλήψεων», ώστε να δοθεί στους μαθητές «η ευκαιρία μιας "ηρωικής" επιστροφής» (Κοντογιαννόπουλος, όπ.π., σ. 179-80).

Στις 12/12/90 ο υπουργός Παιδείας «διευκρινίζει» ότι τα επίμαχα διατάγματα δεν θα εφαρμοστούν για ένα τρίμηνο, ώσπου το περιεχόμενό τους να γίνει πλήρως «κατανοητό».

Στις 17 Δεκεμβρίου επανέρχεται, αναβάλλοντας για έναν χρόνο την εφαρμογή των διαταγμάτων και δίνοντας στη δημοσιότητα μια κουτσουρεμένη εκδοχή του «πολυνομοσχεδίου» για τα ΑΕΙ: μέτρα άμεσης και έμμεσης ιδιωτικοποίησης, ενίσχυση των τακτικών καθηγητών απέναντι στην υπόλοιπη «πανεπιστημιακή κοινότητα» και κατάργηση της επετηρίδας, χωρίς την παραμικρή αναφορά στις προαναγγελθείσες «πειθαρχικές» διατάξεις (άσυλο, χρονικό όριο σπουδών) και περικοπές (συγγράμματα κ.λπ.).

* Από τους καταληψίες αυτή η «αυτοσυγκράτηση» εκλαμβάνεται ως μια πρώτη νίκη και οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται, με αίτημα την απόσυρση του «πολυνομοσχεδίου» και την κατάργηση των προεδρικών διαταγμάτων. Οι διακοπές των Χριστουγέννων θα βρουν κατειλημμένες κάμποσες σχολές κι ακόμη περισσότερα σχολεία.

* Τη «λύση» θα προσφέρει η προσπάθεια του δυναμικού πυρήνα της Ν.Δ. να σπάσει τις καταλήψεις μετά τις γιορτές, καταφεύγοντας σε μια επίδειξη πρωτοφανούς παρακρατικής βίας συντονισμένης από τις κατά τόπους νομαρχίες: Τη νύχτα της 8-9 Ιανουαρίου 1991, ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας δολοφονείται σε σχολικό συγκρότημα της Πάτρας από ομάδα τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ, με επικεφαλής τον τοπικό πρόεδρο της οργάνωσης, Γιάννη Καλαμπόκα, που είχαν σπεύσει να «ανακαταλάβουν» το κτίριο πετώντας έξω τους μαθητές.

Το επόμενο τετραήμερο η νεανική εξέγερση κλιμακώνεται, με δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές να συγκρούονται με τα ΜΑΤ στην Πάτρα (9/1) την Αθήνα (10-11.1) και, σε μικρότερο βαθμό, τη Θεσ/νίκη, και τέσσερις ακόμη νεκρούς, όταν βομβίδες δακρυγόνων των ΜΑΤ προκαλούν πυρκαγιά στο κατάστημα του «Κάππα Μαρούση» στα Χαυτεία (10/1/91).

* Κάτω από το βάρος των εξελίξεων ο Β. Κοντογιαννόπουλος παραιτείται και ο διάδοχός του, Γιώργος Σουφλιάς, ανακοινώνει την απόσυρση όλων των επίμαχων νομοθετημάτων και την έναρξη διαλόγου για την παιδεία «από μηδενική βάση».

**Αυτά όσον αφορά την ιστορία. Ας ελπίσουμε ότι η Μαριέττα Γιαννάκου δεν θα περιμένει τους πρώτους νεκρούς για να ακολουθήσει τον δρόμο των προκατόχων της...

Διαχρονικά στερεότυπα

Λες και είναι χθες... Διαβάζοντας την οργισμένη αρθρογραφία των φιλοκυβερνητικών (αλλά και κάποιων αντιπολιτευόμενων) εφημερίδων για την πανεπιστημιακή εξέγερση των ημερών μας, μένουμε με την αίσθηση ότι αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Οποτε οι φοιτητές εκδήλωσαν έμπρακτα την αντίθεσή τους σε κάποια αυταρχικά μέτρα της κυβέρνησης, μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ έσπευδε να τους συκοφαντήσει σαν αντικοινωνικά στοιχεία, αργόσχολους κι αδιάφορους για τις σπουδές τους. Με τα ίδια πάνω κάτω «επιχειρήματα» κάθε φορά, προσαρμοσμένα απλώς στο κλίμα της εποχής.

Το 1979, εποχή που η μεταπολιτευτική δημοκρατία δεν είχε καλά καλά εδραιωθεί, η κατάληψη θεωρούνταν «ακραία» μορφή αγώνα και οι διαδηλώσεις επιτρέπονταν μονάχα με γραπτή άδεια της αστυνομίας, ήταν η «Βραδυνή» του Τζώρτζη Αθανασιάδη που ανέλαβε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Για το μαζικό μαχητικό φύλλο τής τότε δεξιάς, οι καταληψίες φοιτητές δεν ήταν παρά «εισβολείς» (5.12) και «τεντιμπόιδες» (8.12) που ασκούσαν «απαράδεκτη τρομοκρατία» (6.12) στους πανεπιστημιακούς χώρους, ενώ δεν έλειπαν και οι σπόντες για «ηθική αποχαλίνωσή» τους.

«Με νυκτερινές... "πολιτιστικές εκδηλώσεις" -τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται- συνεχίστηκε για δεύτερη ημέρα η κατάληψη του Χημείου, που πραγματοποίησαν χθες οι αναρχικοί "φοιτηταί" που ανήκουν στις ομάδες "ΠΠΣΠ", "ΑΑΣΠΕ", "Ανεξάρτητοι" αλλά και μέρος του "Δημοκρατικού Αγώνα"», διαβάζουμε π.χ. στη στήλη «Σπουδαστικά» της 5.12.79, που επιμελείτο ο Αλέκος Μάλης.

«Οι υπότροποι αυτοί του νόμου 4.000 θρασύτατα και αναιδέστατα, επειδή θέλουν να τεμπελιάσουν, υποχρεώνουν τους κανονικούς φοιτητάς να χάνουν τα μαθήματά τους. Και έχουν ύστερα, με αναίδεια χιλίων πιθήκων, το θράσος να μιλάνε για "κατοχύρωσι πανεπιστημιακού ασύλου". Οι ιερόσυλοι!».

Αποκαλυπτική η οργή του ίδιου δημοσιεύματος για την «αδράνεια» των αρχών: «Με το θέμα της καταλήψεως του Χημείου δεν ασχολήθηκε η Σύγκλητος γιατί "δεν είχε επίσημη πληροφορία"!! Εν τούτοις λίγα μέτρα πιο μακριά από το κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου, το Χημείο είχε μεταβληθή σε καλύβα του Καραγκιόζη, με τεράστια κόκκινα πανώ που έγραφαν "Κατάληψη Χημείου" και από ένα πλήθος κολλημένα κουρελόχαρτα στις πόρτες και τους τοίχους που ανέφεραν την κατάληψη και διάφορα άλλα αίσχη!!

Η άθλια αυτή εμφάνιση που δεν συναντά κανείς σε καμιά χώρα της Δύσεως ή της Ανατολής, ούτε ακόμη στους κάφρους, είναι χαρακτηριστική της νοοτροπίας όχι μόνο των Συγκλητικών "που δεν είχαν καμιά επίσημη πληροφορία!" αλλά και όλων των άλλων αρμοδίων αρχών που δεν τολμούν να εφαρμόσουν το νόμο και την τάξη, για να μην θίξουν τους τεντυμπόυδες και χαρακτηρισθούν ότι δεν είναι "προοδευτικοί". Αίσχος...». «Κινδυνεύει από αναρχικούς η περιουσία του Πανεπιστημίου», προειδοποιεί η ίδια στήλη στις 8.12.79, πριν καρφώσει τις «ευθυνόφοβες» πανεπιστημιακές αρχές και τον τότε πρόεδρο της ΕΦΕΕ: «Τα "Σπουδαστικά" είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι ετέθη θέμα επεμβάσεως του Εισαγγελέως, προκειμένου να διαφυλαχθή η περιουσία του Πανεπιστημίου που κινδυνεύει από τους αναρχικούς και να επιβληθή ο νόμος και η τάξις, αλλά ο πρύτανης κ. Φώτης ή Φώτιος Μήτσης ήθελε να γίνει αυτεπάγγελτα η επέμβαση αυτή, για να μην κατηγορηθεί από τους αναρχικούς!

Ετσι ο κ. Πρύτανης ανέχθηκε και το κόκκινο "πανώ" που έχουν αναρτήσει στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών με την επιγραφή "Κατάληψη Χημείου. Να καταργηθή ο Ν. 815", με το οποίο διαφημίζεται η κατάληψη δημοσίου κτιρίου, δηλαδή διαφημίζεται ποινικό αδίκημα, ενώ ταυτόχρονα εξευτελίζεται κάθε έννοια εννόμου τάξεως.

Είναι, όμως, απαράδεκτο να αφήνονται οι αναρχικοί ασύδοτοι να δημιουργούν αυτή την κατάσταση ενώ η αντιπολίτευση χωρίς συναίσθηση ευθύνης, υποδαυλίζει και υποθάλπει την αναρχία, νομίζοντας αφελώς ότι θα προσπορίσει πολιτικά οφέλη. Οι χιλιάδες των πραγματικών φοιτητών δεν χρωστάνε τίποτα να ταλαιπωρούνται, να χάνουν τα μαθήματά τους, να υφίστανται άγρια τρομοκρατία γιατί κάποιος συνταξιούχος φοιτητής που ονομάζεται Χρ. Παπουτσής θέλει να αποκτήσει τίτλους για να θέσει υποψηφιότητα "βουλευτή Επικρατείας" του ΠΑΣΟΚ, και κάποιοι άλλοι εμφανίζονται ως "φοιτηταί" για να υποσκάψουν τα θεμέλια του δημοκρατικού μας καθεστώτος χωρίς κανείς αρμόδιος να συγκινείται και να ενδιαφέρεται πραγματικά».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Κων/νος Σβολόπουλος (επιμ.)
«Κωνσταντίνος Καραμανλής. Αρχείο. Γεγονότα και κείμενα» (Αθήνα 1997, εκδ. Ιδρυμα Κ. Καραμανλής - Εκδοτική Αθηνών).
Ο 11ος τόμος περιλαμβάνει την εισήγηση του Καραμανλή για την αναστολή του Ν. 815, καθώς και κείμενα άλλων κυβερνητικών στελεχών της εποχής για το ζήτημα.

Βασίλης Κοντογιαννό-πουλος
«Παιδεία. Εκσυγχρονισμός υπό αναστολή» (Αθήνα 1991, εκδ. Gutenberg). Η εκδοχή του τότε υπουργού της Ν.Δ. για το «πολυνομοσχέδιο» και το κίνημα του 1990-91.

Για τα κινήματα των καταλήψεων του 1979 και του 1990-91, αλλά και για το φοιτητικό κίνημα εν γένει από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει κάποια ολοκληρωμένη εξιστόρηση. Μοναδική πηγή αποτελούν ο τύπος της εποχής και τα έντυπα των φοιτητικών παρατάξεων κι οργανώσεων που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα.
Για τις καταλήψεις του 1979, ιδιαίτερα χρήσιμα είναι τα αφιερώματα των περιοδικών «Αγώνας για την κομμουνιστική ανανέωση» (έκδοση της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος Β' Πανελλαδική, τχ.9, 2.1980), «Ρήξη» (τχ.3, 2.1980) και «Αντί» (τχ.143, 18.1.1980).
Η εκδοχή τού τότε ΚΚΕ αποτυπώνεται στο βιβλίο του Σπύρου Χαλβατζή, «Η πορεία της νεολαίας» (Αθήνα 1986, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σ. 189-97) και στα άρθρα των Παναγιώτη Λαφαζάνη («Για τις "αναρχοαυτόνομες" και περιθωριακές ομάδες») και Παύλου Τσίμα - Σ. Χατζηδάκη («Η νεολαία και η αλλαγή») στην «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» (2.1980, σ. 69-83 και 5.1980, σ. 13-25, αντίστοιχα).
Για το κίνημα του 1990-91 συμβουλευθήκαμε τα φοιτητικά περιοδικά «Απόπειρα» και «Versus» (Νομικό Αθήνας), «Homo Politicus» (Πολιτικό Αθήνας), «Κραχ» (Οικονομικό Αθήνας), «Αεικίνητο» (ΕΜΠ) και «Προβοκάτσια... με αφορμή» (ΑΣΟΕΕ).

από τον Ιό της Ελευθεροτυπίας, 2/7/2006

24 Αυγούστου... Μια μέρα σαν τις άλλες;

2011-08-23T23:48:00.001+03:00

Φίλε συμφοιτητή , καθηγητή , εργαζόμενε, γονέα.

Σήμερα στην ελληνική βουλή ψηφίζεται ένας νόμος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, για τα πανεπιστήμια. Από καιρό τον περιμένουμε και ξέρουμε τι περιλαμβάνει. Ότι μετά από πέντε χρόνια σπουδών ο φοιτητής δεν θα παίρνει πτυχίο αλλά ''τίτλο σπουδών'', θα σπουδάζει δύο χρόνια αντί για τέσσερα ή πέντε (μια και που τί να την κάνεις τη μόρφωση όταν η αγορά σε χρειάζεται ή υπερεξειδικευμένο εργάτη ή τίποτα), θα θεωρείται επίσης ''μερικώς φοιτητής'' και ''μερικώς εργαζόμενος'', επίσης αν δεν τελειώνεις σε ν+2 χρόνια τη σχολή σου θα παίρνεις πόδι... Και το καλύτερο , αν δεν έχεις λεφτά να σπουδάσεις (πράγμα απίθανο για την τόσο ισορροπημένη φιλελεύθερη οικονομία μας, που όλο και κλείνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών..) ,έρχεται η τράπεζα (η τόσο φιλικά προσκείμενη όλων των δεινοπαθούντων αυτού του κόσμου) να σου δώσει δάνειο (ναι δάνειο, είναι η ίδια λέξη και έχει την ίδια σημασία με αυτό που έπαιρνε ο πατέρας σου από τη τράπεζα και μετά αυτή του πήρε το σπίτι).

Επίσης η έρευνα αν δεν αναγνωρίζεται ως ''ανταποδοτική''=ΚΕΡΔΟΦΟΡΑ ,προφανώς και δεν θα χρηματοδοτείται ούτε από το Κράτος ούτε από τις εκάστοτε καλές-αγαθές εταιρίες που μόνο το συμφέρον του Πανεπιστημίου σκέφτονται και θέλουν να το χρηματοδοτήσουν για να προσφέρουν κοινωνικό έργο..Τώρα φυσικά αν αυτό φέρει ολόκληρες επιστήμες (βλέπε κοινωνικές- ανθρωπιστικές) σε μαρασμό ,λίγο που νοιάζει την τόσο κοινωνικά ευαίσθητη κοινωνία μας.

Το κορυφαίο όμως είναι πως με τον καινούριο νόμο το Πανεπιστήμιο θα διοικείται από manager, ανθρώπους οι οποίοι έχουν ήδη σαρώσει με τις οικονομικές τους ικανότητες και τα αποτελέσματα που έχουν φέρει όταν κλήθηκαν να βγάλουν άλλους δημόσιους οργανισμούς από το ''τέλμα'' (δες ΔΕΗ, ΟΣΕ,ΟΤΕ κλπ).Αυτά τα τέρατα ηθικής και αξιοπρέπειας θα διορίζονται από την τόσο δημοκρατική μας κυβέρνηση ,χωρίς να έχουν οποιαδήποτε σχέση με πολιτικούς-κομματικούς-γραφειοκρατικούς μηχανισμούς. Και μια που είπαμε για δημοκρατία, γιατί δεν μας λέει η κυβέρνηση αφού δεν πιστεύει στην εκλογή των πρυτάνεων από το ακαδημαϊκό σώμα (το οποίο υπηρετεί) , γιατί πιστεύει ακόμα στην εκλογή της ίδιας από εμάς (τους οποίους υποτίθεται ότι υπηρετεί...). Τέλος, οι νέοι αυτοί manager θα είναι οι μοναδικοί αρμόδιοι για την άρση του ακαδημαϊκού ασύλου.

''Διαίρει και βασίλευε'' λοιπόν ήταν, είναι και θα είναι η λογική των αρχόντων αυτού του ''δημοκρατικού'' τόπου. Μέσα σε λίγους μήνες χτυπήσανε τα εργασιακά δικαιώματα των νέων , των υπαλλήλων, των νοσοκομείων, των δασκάλων, των οδηγών και τώρα ημών. Αυτών που κάποιοι ονομάζουν ''τεμπέληδες και χαραμοφάηδες'' και που ταυτόχρονα είναι και τα πιο ''λαμπρά μυαλά της χώρας'' ,μαζί με τους δασκάλους τους και την όποια δημοκρατία υπήρχε μέσα στα ιδρύματα.

Πρέπει όμως να σου ξεκαθαρίσουμε το εξής: Δεν θέλουμε ούτε τη συμπόνια σου , ούτε το ''καλά τα λέτε, αλλά έτσι είναι τα πράγματα σήμερα...'', ούτε όμως να παλέψεις επειδή το νομοσχέδιο καίει την πάρτη σου και τον εαυτούλη σας. Θέλουμε να εξοργιστείς, να αγανακτήσεις. Θέλουμε να αναρωτηθείς τι κατάφερες να αλλάξεις τόσα χρόνια ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ? Και να σκεφτείς πόσα πράγματα άλλαξαν στην ιστορία της ανθρωπότητας από έναν άνθρωπο. Πάψε να σκέφτεσαι ''συντεχνιακά'' , δράσε μαζί με συνανθρώπους σου ανεξαρτήτως χώρου εργασίας και ηλικίας και μακριά από κομματικές ηγεμονίες. Πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου, μην περιμένεις από κανέναν να σε καθοδηγήσει στον αγώνα.

Και θυμήσου πως τώρα μπορεί να κράζεις αυτόν που βγαίνει στον δρόμο αλλά να ξέρεις ότι αύριο θα είσαι και εσύ. ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΘΕΣ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ.

*και κάτι τελευταίο, αυτές δεν είναι μέρες σαν τις άλλες, αλλά ελπίζουμε να μην το καταλάβεις όταν θα είναι αργά...

Τα μάτια στον ουρανό, τα πόδια στην γη.

Ανεξάρτητη Ομάδα Φοιτητών

1η Ανακοίνωση Κατάληψης Πρυτανείας

2011-08-22T14:57:00.002+03:00

Σήμερα Δευτέρα, κατατίθεται στη βουλή το νέο νομοσχέδιο της Διαμαντοπούλου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και ψηφίζεται την Τετάρτη 24 Αυγούστου. Ένα νομοσχέδιο που έρχεται να μετατρέψει ολοκληρωτικά το πανεπιστήμιο σε επιχείρηση, τη γνώση σε εμπόρευμα και τους φοιτητές σε ευέλικτους και πειθαρχημένους εργαζόμενους, ισοπεδώνοντας έτσι τα όποια ψήγματα "δημόσιας και δωρεάν παιδείας" έχουν απομείνει.

Συνοπτικά αν ένα ίδρυμα δεν κρίνεται κερδοφόρο, δηλαδή δεν παράγει γνώση και πτυχία για τις ανάγκες της αγοράς, είτε θα υπολειτουργεί και τελικά θα κλείσει, ή θα οδηγείται σε συγχώνευση είτε θα αναγκαστεί να έχει υποχρεωτικά δίδακτρα.

Επιπλέον αν ένα ίδρυμα ανοίξει την όρεξη διάφορων επενδυτών (επιχειρηματίες, εταιρίες κτλ.) τότε αυτό σημαίνει ότι το περιεχόμενο της γνώσης θα καθορίζεται εξ ολοκλήρου από τους χρηματοδότες, καθώς αυτοί θα έχουν το πρώτο και το τελευταίο λόγο πάνω στις επενδύσεις τους, άρα και το πρόγραμμα σπουδών μας.

Τέλος η φοιτητική ζωή και οι σπουδές θα εντατικοποιηθούν ακόμα περισσότερο. Ήδη πολλοί από εμάς αναγκαζόμαστε να εργαζόμαστε σε προχειροδουλειές χωρίς βασικά δικαιώματα για τα έξοδα της φοίτησης μας καθώς δωρεάν σίτιση, στέγαση, πάσο και συγγράμματα κάνουν φτερά (εξού και τα ηλεκτρονικά). Εύκολα μπορεί να αναλογιστεί κανείς ότι η ζωή μας θα γίνει τρομακτικά ασφυκτική εάν μέσα σ' όλα αυτά προστεθεί και η απειλή της διαγραφής μας από τις σχολές εάν δεν περνάμε συγκεκριμένα μαθήματα σε συγκεκριμένο χρόνο και σειρά.

Καθώς επίσης η έννοια του ασύλου θα περάσει ολοκληρωτικά στη δικαιοδοσία του εκάστοτε πρύτανη-manager, ο οποίος θα καθορίζει τι θα πει ''ελεύθερη'' διακίνηση ιδεών μέσα στις σχολές.

Σήμερα, στη σκιά της βίαιης και αιματηρής καταστολής των απεργιακών κινητοποιήσεων της 28ης και 29ης Ιουνίου, σχεδόν ένα μήνα από τη ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, του δεύτερου κατά σειρά μνημονίου υποδούλωσης και λεηλασίας ερχόμαστε αντιμέτωποι μ' ένα νομοσχέδιο που θα διαλύσει τη τριτοβάθμια εκπαίδευση και το μέλλον μας.

Γι αυτό αποφασίσαμε να καταλάβουμε το κτίριο της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών σαν ένα κέντρο αντιπληροφόρησης και αγώνα ενάντια στο Νέο Νόμο Πλαίσιο.

Επίσης δηλώνουμε οτι δεν θα μπούμε στο παιχνίδι εντυπώσεων μεταξύ υπουργείου και πρυτάνεων που 2 μέρες πρίν διαπραγματεύονται συντεχνιακές σκοπιμότητες και ζητήματα διοίκησης. Πότε οι πρυτάνεις ευαισθητοποιήθηκαν πραγματικά για το δημόσιο πανεπιστήμιο και τους φοιτητές;

Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο από τη πλευρά μας, το οτι δεν ανεχόμαστε περαιτέρω υποτίμηση των ζωών μας, είτε αυτό έχει να κάνει με τη εργασία είτε με τις σπουδές μας.

Καλούμε μαθητές/τριες, φοιτητές/τριες, άνεργους/ες, εργαζόμενους/ες σε ανοιχτή συνέλευση στην κατειλημμένη πρυτανεία σήμερα Δευτέρα στις 4 μμ για να συζητήσουμε τρόπους αντίστασης ενάντια στο νέο νόμο - πλαίσιο.

Στο πανεπιστήμιο δεν χωράνε επενδύσεις

Όχι στην εντατικοποίηση των σπουδών μας

Όχι στην υποτίμηση των ζωών μας

ΌΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Κατάληψη Πρυτανείας

Να αποτρέψουμε την έκδοση της Gülaferit Ünsal στη Γερμανία

2011-08-11T01:29:00.000+03:00

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στην Τουρκάλα αγωνίστρια - συνδικαλίστρια Gülaferit Ünsal, η οποία συνελήφθη στις 7/7/ 2011 στη Θεσσαλονίκη και κρατείται στη φυλακή για απέλαση στη Γερμανία, όπου εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης εις βάρος της. ΗGülaferit Ünsal , ιδρυτικό μέλος του συνδικάτου δημοσίων υπαλλήλων BEMSEN στην Άγκυρα, κατηγορείται από τις γερμανικές αρχές για την πολιτική της δράση ως «μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP-C», μολονότι όλες οι «τρομοκρατικές» ενέργειες που της αποδίδονται (πωλήσεις περιοδικών , πολιτικές δραστηριότητες, καμπάνιες και συγκεντρώσεις για βετεράνους και φυλακισμένους) εντάσσονταν στο πλαίσιο νόμιμων συλλογικοτήτων και έγιναν με δημόσιο και ανοιχτό τρόπο.

Η Gülaferit Ünsal παρέμεινε στη Γερμανία για έναν μόλις χρόνο, από το 1999 έως το 2000. Μετά επέστρεψε στην Τουρκία και συνέχισε εκεί την πολιτική της δουλειά. Συνεπώς, είναι τουλάχιστον περίεργο ότι οι γερμανικές Αρχές εξέδωσαν ένταλμα σύλληψής της στις 09.02.2011, δηλαδή 10 ολόκληρα χρόνια μετά τα αδικήματα που φέρεται να διέπραξε (από τις 30-08-2002 έως του τέλος του 2003), διάστημα κατά το οποίο δεν βρισκόταν καν στη χώρα που ζητά την έκδοσή της.

Η Γερμανία, στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας που καταβάλλει για αναβάθμιση του ιμπεριαλιστικού της ρόλου της ως παγκόσμιου οικονομικού επικυρίαρχου, διευρύνει και τη διεθνή κατασταλτική της δραστηριότητα, επιφυλάσσοντας για τον εαυτό της το ρόλο του «σερίφη» στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες. Έτσι, χρησιμοποιεί το εσωτερικό «αντιτρομοκρατικό» της οπλοστάσιο προκειμένου να καταδικάσει Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές όχι μόνο για υποτιθέμενες πράξεις που έγιναν στη Γερμανία, αλλά και για πράξεις που φέρονται να έγιναν σε τουρκικό έδαφος. Κατ’ αυτό τον τρόπο ενισχύει όχι μόνο τον αυταρχισμό του τουρκικού κράτους, αλλά διεκδικεί και από τις ΗΠΑ αναβαθμισμένο μερίδιο στο ρόλο του παγκόσμιου «χωροφύλακα».

Απαιτούμε την παύση κάθε διαδικασίας έκδοσης της Gülaferit Ünsal στη Γερμανία και την άμεση απελευθέρωσή της από τις ελληνικές φυλακές

Αθήνα 01/08/2011

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Για το Λονδινο..

2011-08-09T18:37:00.004+03:00

Αναδημοσίευση απο post στο group του facebook για την πραγματικη δημοκρατια..

Το Λονδίνο ταράζεται από εξαγριωμένους νεαρούς, υποβαθμισμένων περιοχών που καίνε και λεηλατούν λένε τα ΜΜΕ και οι ανακοινώσεις της βρετανικής κυβέρνησης. Κι εμείς προσπαθούμε να καταλάβουμε, μα είναι τελικά εξεγερμένοι βρετανοί ή απλά συμμορίες?

Οσο και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε όμως, είναι λίγο δύσκολο στην Ελλάδα της αυτοκρατορίας των δημοσίων υπαλλήλων ή των.... υπαλλήλων γενικότερα. Γιατί στην Ελλάδα στο βασίλειο της πελατειακής δημοκρατίας οι έλληνες μόλις πριν λίγο καιρό πήραν μια ελάχιστη γεύση της λέξης "υποβαθμισμένη συνοικία" κι αυτό μόνο και μόνο λόγω της συρροής λαθρομεταναστών σε συγκεκριμένες συνοικίες στο κέντρο της μεγαλούπολης....

Τα λαϊκά μας προάστια δεν ήταν υποβαθμισμένες συνοικίες, ήταν λαϊκές, η διαφορά μεταξύ βορείων και υπόλοιπων προαστίων δεν ήταν η απόλυτη χλιδή με την απόλυτη εξαθλίωση. Η πλειοψηφία από τα ελληνόπουλα δεν είχε γνωρίσει κάτι όπως τα γκέτο της βρετανίας ή των ΗΠΑ. Εκεί που θρέφεται και επιβιώνει με κάθε τρόπο ο κάδος ανακύκλωσης του καπιταλισμού. Οι πολίτες σκουπίδια που υπάρχουν καλά κρυμμένοι πίσω από τα φώτα της καπιταλιστικής χλιδής...

Οσο πιο μεγάλη ήταν η λάμψη της χολυγουντιανής εικόνας των αυτοκρατορικών συνοικιών τόσο πιο βαθύ ήταν το σκοτάδι για εκατομύρια ξεχασμένους και αγνοημένους που γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα σε συνθήκες που εμείς ακόμα δεν έχουμε δει ούτε στον περίφημο Αγ.Παντελεήμονα.... Μόλις τώρα ξεκινάμε . Μόλις τώρα ξεκινάμε να χτίσουμε τις φαβέλες μας. Είναι νωρίς. Εχουμε καιρό μη βιάζεστε. Τα "αλητάκια" του Μπρίξτον ή του Χάρλεμ είναι εικόνες από το μέλλον μας και μάλιστα όχι τόσο μακρινό.

Οταν το πελατειακό κομπόδεμα θα έχει τελειώσει, όταν τα αποθέματα από τα χαρτζιλίκια και τις "άκρες" θα έχουν τελειώσει κι εμείς θα χρειαστεί να επιβιώσουμε και να περάσουμε από όλα τα στάδια που επιβιώνουν τα αγρίμια. Πορνεία, ναρκωτικά, όπλα, συμμορίες, ο νόμος της νύχτας και της ζούγκλας. Το άλλο πρόσωπο του καπιταλισμού, το αληθινό, χωρίς μάσκες και καλοπιάσματα.

Τότε τα ξαναλέμε.

Φυσικά όσο καιρό κοιμόμασταν με τις πόρτες ανοιχτές στο νιρβάνα μας, είχαμε κι εδώ γύρω μας τον αθέατο σκοτεινό κόσμο. Υπήρχαν κι εδώ άνθρωποι κατώτερου θεού αλλά δεν μας αφορούσαν. Τώρα θα μπλεχτούμε μαζί τους, θα ανακατευτούμε όλοι μαζί στο σκουπιδοτενεκέ και θα μοιάζουμε με ψάρακες στο στρατόπεδο των υποβαθμισμένων. Θα κάνουμε τα πρώτα μας βήματα στην άλλη όχθη του νομίσματος. Κι εκεί θα πρέπει να δούμε αν θα μπορέσουμε να μεταμορφωθούμε σε επαναστάτες ή συμμορίες.

Δεν μας έχουν κλεισμένη καμμιά ιδιαίτερη θέση, προνομιακή, γιατί είμαστε έλληνες. Δεν κατέχουμε κάποιο πιστοποιητικό ασυλίας από την εξαθλίωση γιατί είμαστε έλληνες. Αυτοί που μας κυβερνούν, έλληνες και ξένοι, σαν τα αλητάκια των γκέτο μας βλέπουν. Ετοιμοι να μας πετάξουν στην άκρη για να κάνουν οικονομία στα κέρδη τους κι έτοιμοι να μας τσακίσουν στο ξύλο ή και στις σφαίρες αν κάνουμε κιχ...

Μαύροι, άσπροι, κίτρινοι είναι μια ποικιλλία χρωμάτων με΄ιδιο προορισμό. Είμαστε το ανθρώπινο γένος που έχει μπει στην εποχή της πιο μεγάλης του νύχτας. Το κακό είναι ενώ αυτοί ότι χρώμα και να έχουν αγκαλιάζονται και φιλιούνται στα πολυτελή σαλόνια, εμείς από κάτω γεμίζουμε μίσος και εκδίκηση ο ένας για τον άλλον, αρνούμενοι να δούμε την κοινή μας μοίρα, θρέφοντας ελπίδες πως ο γάλλος εργάτης, ο βρετανός ανθρακωρύχος, ο ισπανός αγρότης είναι τάχα κάτι ξεχωριστό στα μάτια τους από το αλητάκι της φαβέλας του Ρίο. Τα αλητάκια που έχουν γνωρίσει από τη καλή το όμορφο πρόσωπο του πολιτισμού μας από την ώρα που γεννιούνται ξέρουν καλά όσα εμείς δεν υποψιαζόμαστε ακόμα.

Αλήθεια σας έχει περάσει ποτέ από το μυαλό ήσυχοι συμπολίτες μου, τι σημαίνει τέρμα το τσάμπα σε όλα. Τι θα αναγκαζόμασταν να κάνουμε αν αύριο δεν υπήρχε πια δημόσιο νοσοκομείο (εκτός από κάτι άσυλα τελευταίας κατηγορίας) αν δεν υπήρχε δημόσια ασφάλιση αλλά ο καθένας έπρεπε να πληρώνει τα πάντα από τη τσέπη του κι αυτό από ένα ψωρομισθό. Αν ο Γιωργάκης όταν πάθαινε σκωληκοειδίτη ο άνεργος πατέρας έπρεπε να βρει άμεσα ένα πακέτο λεφτά για να του βγάλουν το σκουλίκι αλλιώς ο Γιωργάκης θα πέθαινε από μια μαλακία. Αν η Μαιρούλα έπρεπε για να συνεχίσει το σχολείο να έχει μια περιουσία στη τράπεζα, αν για να έχει μια ασφάλεια η οικογένεια θα έπρεπε να πληρώνει μια ιδιωτική εταιρεία συνέχεια για να ελπίσει σε μια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μια σύνταξη αν επιβιώσει μέχρι τότε. Το καπιταλιστικό σύστημα έχει άπειρα περιθώρια εγκλήματικής παρέμβασης στις ζωές των ανθρώπων ακόμα. Απλά τυχαίνει τα αλητάκια των μεγάλων αυτοκρατοριών να τα βιώνουν ήδη στο πετσί τους. Εμείς έχουμε πάθει ήδη πανικό για τα 350 επιδόματα που κόπηκαν και το γεγονός πως πρέπει να ζητάμε απόδειξη ακόμα και στις πατάτες στη λαϊκή. Φανταστείτε τι έχουμε να πάθουμε στα επόμενα στάδια....

Κάποια στιγμή θα ξυπνήσουμε από τον ύπνο και θα ξυπνήσουμε άγρια. Μέχρι τότε ας βάλουμε κανένα καψουροτράγουδο να λέει τους καυμούς μας και όπου νάναι έρχονται και οι ελεύθερες φούντες να συμπληρώσουν το τοπίο της αποχαύνωσής μας....

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ

2011-08-04T19:24:00.001+03:00

«Μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης»

«Τώρα η Ελλάδα μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Η δικαιοσύνη του ΠΑΣΟΚ καταδίκασε σε κάθειρξη 11 χρόνων τη 18χρονη τότε Κωνσταντίνα χωρίς καμία απόδειξη, κανένα στοιχείο εξακριβωμένο, ούτε καν με βάση την ηλικία της. Μπορεί να είναι η μοναδική πολιτική κρατούμενη κάτω των 20 στον κόσμο. Αν υπάρχει άλλη, θα είναι σε κάποια χώρα της Μπανανίας.

Την καταδίκασαν σε μία δίκη μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης, χωρίς να ληφθούν υπ' όψιν ούτε τα πρακτικά, ούτε οι μάρτυρες, ούτε όλα τα στοιχεία που φώναζαν για την αθωότητά της. Το αδίκημα: δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις, να μην πηγαίνει Εξάρχεια, να μην διεκδικεί, να μην έχει πολιτική άποψη, να σκύψει το κεφάλι και να παρακαλέσει για επιείκεια. Η ποινή έπρεπε να είναι εξουθενωτική.

Εγώ όμως προκαλώ όλη την έδρα, όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα τον Αρσένη και την Κατσέλη, να μου αποδείξουν τι έκανε το παιδί μου, ποιον έβλαψε, ποιον τρομοκράτησε.

Την κατηγορούν ότι στα 17 ήταν τρομοκράτης και δεν ντρέπονται. Τρομοκράτες είναι αυτοί και οι υποτελείς τους που έχουν φέρει τον Ελληνα σε απόγνωση και κυκλοφορούν ελεύθεροι. Ολες οι ληστρικές συμμορίες των πολιτικών που ξεφτίλισαν το έθνος και φυλάκισαν το παιδί μου απλά επειδή έχει το ανάστημα να σταθεί απέναντί τους.

Δεν γινόταν τίποτα όμως. Η απόφαση είχε βγει. Το κόμμα πρέπει να δείξει ότι έχει πατάξει την τρομοκρατία. Οι καρέκλες πρέπει να σωθούν. Μιλάω βέβαια για το κόμμα του Γιωργάκη και Σία. Για το κόμμα αυτό, που καμία σχέση δεν έχει με το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα, του Γεννηματά, της Μελίνας, του Τρίτση και όλων αυτών που δίδαξαν δημοκρατία, σεβασμό στον πολίτη και δικαιοσύνη για όλους ίδια. Μιλάμε για ένα κόμμα που ο αρχηγός τους τρέχει να καλύψει τις λαμογιές των συντρόφων του με δήθεν εξεταστικές και στάχτη στα μάτια.

Γιατί δεν βάζουν τους ίδιους δικαστές να δικάσουν τους Μαντέλη και Αλογοσκούφη, Σημίτη, Τσοχατζόπουλο, Ρουσόπουλο, Παπαντωνίου, Βουλγαράκη και όλους τους άλλους έτσι για να δούμε και εκεί αν έχουν τα κότσια και τη μαγκιά να ρίξουνε τις ποινές στο όριο του νόμου.
Επρεπε δηλαδή η Δικαιοσύνη σας να δείξει ότι υπάρχει στην πλάτη του παιδιού μου;
Τα μωρά έγιναν σύνθημα

Υπουργέ, επειδή είσαι καινούργιος σε αυτό το υπουργείο και δεν σε έχουν ενημερώσει οι συναγωνιστές σου, Παπουτσής, Καστανίδης, Χρυσοχοΐδης, θα σου πω εγώ: το μόνο έγκλημα που έκαναν αυτά τα παιδιά ήταν ότι τόλμησαν να αγανακτήσουν πριν απ' όλους εμάς. Και ο λαός το τόλμησε. Τα μωρά με τις κατσαρόλες γίνανε σύνθημα. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού σε όλες τις πλατείες κατσαρόλες κρατάγανε. Η τέχνη τα τίμησε. Κορυφαίος συνθέτης και μοναδικός ερμηνευτής τραγουδάει "Φίλε μου ξεκόλλα, πάρε κατσαρόλα, πες και στα παιδιά να 'ρθουν μια βραδιά, να τα κάψουν όλα", σαν ελάχιστο φόρο τιμής γι' αυτούς που δεν κάνανε τίποτα για πάρτη τους, γι' αυτούς που υποθηκεύσανε τα νιάτα τους πίσω από τα κάγκελα και δεν είναι μόνο το τραγούδι.
Είναι όλοι οι Ελληνες εκτός από τους δικούς σας τους βολεμένους.

Αυτό είναι και το μεγάλο έγκλημα που κάνανε. Ενόχλησαν το σύστημα, ξυπνήσανε μνήμες και συνθήματα που λέγαμε τα χρόνια πριν γεννηθούν τα μωρά. Τα θυμάσαι υπουργέ. Είναι αυτά που με πολλούς από εσάς τα λέγαμε μαζί στους δρόμους και είναι όλα επίκαιρα παραδείγματα. "Λαέ πεινάς, γιατί τους προσκυνάς", "Μπάτσοι- γουρούνια- δολοφόνοι", "Ψωμί, παιδεία, ελευθερία" και ο σύντροφός σου ο Παπουτσής τα θυμάται γιατί τα εφάρμοσε κατά γράμμα στο Σύνταγμα. Μόνο το τανκ του Ντερτιλή έλειπε. Τώρα, λοιπόν, που η Κωνσταντίνα είναι στην πυρά σας, βγείτε άφοβα στο δρόμο, στο καφενείο, στο γήπεδο, βγείτε να καμαρώσετε μια χώρα, που μόνο εσείς μπορέσατε να καταντήσετε έτσι.

Δεν έκανε τα λάθη μου
Είναι τιμή μου, λοιπόν, που η κόρη μου δεν έκανε το δικό μου λάθος να ανήκει σε φτηνές παρατάξεις.
Είναι καμάρι μου που έχω παιδί αυτό το παλικάρι. Η πατρίς του Διγενή και του Διάκου, η πατρίς μου, σήμερα χώρα υποτελών. Τελειώνοντας, ευχαριστώ όλους όσοι σεβάστηκαν το Γολγοθά μου.

Ευχαριστώ όλα τα παιδιά που φάγανε ακόμα και ξύλο, προκειμένου να συμπαρασταθούν στο παιδί μου. Ευχαριστώ τους μάρτυρες, ευχαριστώ τον κ. εισαγγελέα που έστω και την τελευταία στιγμή πήρε χαμπάρι πού πάει η δίκη και έκανε ό,τι μπορούσε για να γλιτώσει τα παιδιά από την κρεμάλα.

Το Δικαστήριο μπορεί να έστειλε 6 παιδιά στα κάτεργα, αλλά να είναι σίγουρο ότι έστειλε και 600 παιδιά στα Εξάρχεια. Ετσι δεν είναι, Μίκη; Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς.

Τέλος, ευχαριστώ τον από δεκαετίες φίλο μου και υπερασπιστή του παιδιού μου, Νίκο Κωνσταντόπουλο. Ευχαριστώ την κόρη του Ζωή που υπερασπίστηκε τη Νίνα μου σαν αδερφή της και τους παρακαλώ, αφού συνεννοηθούν με το παιδί μου, όλες οι κινήσεις που παρέχει ο νόμος να γίνουν.
Λίγο αργότερα που θα έχει ξεβρωμίσει ο τόπος και οι δίκες θα είναι καθαρά αντικειμενικές».

http://athens.indymedia.org

Καλώς ήλθατε στη Χούντα του Μεσοπρόθεσμου!

2011-06-30T00:18:00.006+03:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Καλώς ήλθατε στη Χούντα του Μεσοπρόθεσμου!

Η ανυπόστατη κυβέρνηση, παρά τη σύσσωμη καταψήφιση του Μεσοπρόθεσμου από τον ελληνικό λαό ακάθεκτη συνεχίζει το έργο τρομοκράτησης της κοινωνίας. Υλοποιώντας το οργανωμένο σχέδιο εκκένωσης της πλατείας, η αστυνομία με απαράμιλλη βαρβαρότητα επιτέθηκε σε ειρηνικούς πολίτες που διέπραξαν «το κακούργημα» της«ελεύθερης έκφρασης της διαμαρτυρίας», δικαίωμα που αναγνώρισε και ο πρόεδρος της Βουλής κ. Πετσάλνικος.

Τόσο ο κ. Πετσάλνικος –αλλά και ο ομοειδής του κ. Βενιζέλος που με εξίσου χυδαίο τρόπο κάλεσε «σε διάλογο τις πλατείες»-, όσο και το σύνολο του πολιτικού προσωπικού αυτής της δολοφονικής κυβέρνησης απέδειξαν τι αντιλαμβάνονται ως «διάλογο» και «δικαιώματα»: καταδρομικές επιθέσεις αστυνομικών μέχρι να βεβαιωθούν ότι τουλάχιστον 500 διαδηλωτές θα μεταφερθούν στα νοσοκομεία με αναπνευστικά προβλήματα, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, και καρδιακά επεισόδια, επιθέσεις με δακρυγόνα ακόμη και στο σταθμό πρώτων βοηθειών και στις πλατφόρμες του Μετρό της πλατείας Συντάγματος, βομβαρδισμό με χημικά ακόμα και στο Μοναστηράκι.

Αυτή είναι η δημοκρατία του Μνημονίου. Εύγε! Ας την πάρουν μαζί με τα επίλεκτα αστυνομικά τους τάγματα και ας γυρίσουν εκεί που ανήκουν. Πουθενά!

Ο λαός βρίσκεται ακόμα στους δρόμους. Συνεχίζουμε την αντίσταση αποφασιστικά!

Υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία που ξαναγεννήθηκε αυτές τις μέρες στην πλατεία Συντάγματος και στις λαϊκές συνελεύσεις και καταλύουμε στους δρόμους όλους τους στρατιωτικούς νόμους!

Και επειδή «η χούντα δεν τελείωσε το ‘73», ήρθε ο καιρός να την τελειώσουμε!

Media Center πλατεία Συντάγματος

Στο Συμβούλιο του ΑΕΙ, άσυλο και φύλαξη

2011-06-29T12:35:00.000+03:00

Ο ρόλος του θα είναι ελεγκτικός και εποπτικός σύμφωνα με το νομοσχέδιο

Του Αποστολου Λακασα

Στο Συμβούλιο Ιδρύματος ανατίθεται η κατά νόμο τήρηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Αυτό προβλέπει σαφής διάταξη του νομοσχεδίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ταυτόχρονα προβλέπεται η θεσμοθέτηση ειδικής υπηρεσίας φύλαξης του ιδρύματος, ενώ τα οικονομικά κάθε ΑΕΙ θα τα διαχειρίζεται Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου. Το νομοσχέδιο οδεύει προς τη Βουλή καθώς αύριο η αρμόδια υπουργός Παιδείας, κ. Αννα Διαμαντοπούλου, θα το παρουσιάσει στο υπουργικό συμβούλιο. Χθες προηγήθηκε η παρουσίαση των βασικών αξόνων του στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ. Οι αντιδράσεις στον ΚΤΕ ήταν γενικά θετικές, παρότι δεν έλειψαν οι αντιδράσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», ο βουλευτής Μαγνησίας και πανεπιστημιακός κ. Κώστας Καρτάλης εξέφρασε ενστάσεις για τη θεσμοθέτηση Συμβουλίου Ιδρύματος, ενώ διαμαρτυρήθηκε και για τα οικονομικά προβλήματα των ΑΕΙ. Επίσης, ενστάσεις διατυπώθηκαν για την πρόταση για θεσμοθέτηση της δυνατότητας των ΑΕΙ να χορηγούν πτυχία τριετούς διάρκειας (όπως είναι η διάρθρωση σπουδών στο πλαίσιο της Διακήρυξης της Μπολόνια). Από την πλευρά της, η βουλευτής Θεσσαλονίκης κ. Εύα Καϊλή διαμαρτυρήθηκε για τα προβλήματα στέγης του ΑΠΘ. Η τοποθέτησή της προκάλεσε την αντίδραση της κ. Διαμαντοπούλου, που ρώτησε πώς το ΑΠΘ έχει προβλήματα στέγης, ενώ ο πρύτανης του ΑΠΘ Ι. Μυλόπουλος έχει εξαγγείλει πρόγραμμα στέγασης των αστέγων. Επίσης, επί ποδός βρίσκονται οι πρυτάνεις, εάν κρίνει κανείς και από την οξύτατη προχθεσινή ανακοίνωση των πρυτάνεων των τριών μεγαλύτερων ΑΕΙ της χώρας (Αθηνών Θ. Πελεγρίνης, ΑΠΘ Ι. Μυλόπουλος και ΕΜΠ Σ. Σιμόπουλος), που χρέωναν στο υπουργείο μια επικοινωνιακή πολιτική, μέσω της οποίας διατυπώνεται ευθέως ή υπαινικτικά η απειλή ότι τα ΑΕΙ πρόκειται να υποστούν κυρώσεις -έως τη διακοπή της επιχορήγησης- εάν δεν δεχθούν τον νόμο-πλαίσιο. Ειδικότερα, το νομοσχέδιο (το είχε παρουσιάσει η «Κ» στο φύλλο του Σαββάτου 4/6) αλλάζει άρδην τη λειτουργία των ΑΕΙ. Μεταξύ των βασικών διατάξεων είναι οι ακόλουθες:

- Σε κάθε ΑΕΙ θα θεσμοθετηθεί Συμβούλιο Ιδρύματος, με κυρίως εποπτικές και ελεγκτικές αρμοδιότητες και όχι άσκηση διοίκησης, όπως η αρχική πρόβλεψη. Η αλλαγή αυτή έγινε ύστερα από αίτημα της ομοσπονδίας των πανεπιστημιακών ΠΟΣΔΕΠ. Η αρχική πρόταση ήταν το Συμβούλιο να ασκεί διοίκηση.

- Το Συμβούλιο θα αποτελείται από μονό αριθμό μελών, από 9 ώς 15, ανάλογα με το μέγεθος του ΑΕΙ. Σε αυτό θα μετέχουν (με εκλογή από όλα τα μέλη ΔΕΠ) μόνο καθηγητές ή αναπληρωτές καθηγητές του ιδρύματος. Εκπρόσωπος των φοιτητών θα μετέχει στο Συμβούλιο, εκλεγμένος από την φοιτητική κοινότητα του ιδρύματος.

- Στο Συμβούλιο την πλειοψηφία θα έχουν τα μέλη του ΑΕΙ. Αυτοί θα επιλέγουν τα εξωτερικά του μέλη, άτομα που θα έχουν διακριθεί στον επαγγελματικό και κοινωνικό στίβο.

- Για τη θέση του πρύτανη θα γίνεται δημόσια προκήρυξη. Δηλαδή, ο πρύτανης μπορεί να είναι από το ίδιο το ίδρυμα, αλλά και από το εξωτερικό. Η τελική επιλογή θα γίνεται (με ψηφοφορία) από το Συμβούλιο Ιδρύματος.

- Η καθημερινή διοίκηση θα ασκείται από τον πρύτανη. Θεσμοθετείται θέση αντιπρύτανη, που θα εκλέγεται από την ακαδημαϊκή κοινότητα του Ιδρύματος. Οι ακαδημαϊκές υποθέσεις παραμένουν αρμοδιότητα πρύτανη και Συγκλήτου.

- Για τη διαχείριση της περιουσίας και των αναπτυξιακών και ερευνητικών προγραμμάτων θα συσταθεί ένα Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου.

- Το ΝΠΙΔ θα υπάγεται στο Συμβούλιο, ενώ θα καταργηθούν οι Ειδικοί Λογαριασμοί Κονδυλίων Ερευνας (ΕΛΚΕ), που με το ισχύον πλαίσιο διαχειρίζονται τα κονδύλια από τα ερευνητικά και αναπτυξιακά προγράμματα κάθε ΑΕΙ.

- Κάθε πέντε χρόνια θα γίνεται η αξιολόγηση του ΑΕΙ και των καθηγητών. Σε αυτή θα μετέχουν και οι φοιτητές μέσω ερωτηματολογίων.

- Μέρος της χρηματοδότησης (5%) θα συνδεθεί με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης και την αποδοτικότητα των ΑΕΙ.

- Βασικά ζητήματα της λειτουργίας του ΑΕΙ (π. χ. φύλαξη, προαπαιτούμενα μαθήματα, πειθαρχικός κώδικας κ. ά.) θα καθορίζονται στον εσωτερικό κανονισμό του.

- Οργανώνονται Κέντρα Αριστείας, ενθαρρύνεται η ίδρυση από ελληνικά ΑΕΙ παραρτημάτων σε άλλες χώρες.

- Διευρύνεται ο θεσμός των επισκεπτών καθηγητών, ενώ δίνεται η δυνατότητα να χορηγούνται έδρες σε κάθε ΑΕΙ.

- Καταργείται η βαθμίδα του λέκτορα. Οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα τοποθετούνται στη βαθμίδα του επίκουρου καθηγητή και θα μονιμοποιούνται στη βαθμίδα του αναπληρωτή καθηγητή.

- Στις εξελίξεις των μελών ΔΕΠ σε ανώτερη βαθμίδα θα μετέχουν Ελληνες (θα αποτελούν την πλειοψηφία) και ξένοι πανεπιστημιακοί.

Αθήνα 28/06...

2011-06-28T18:02:00.004+03:00

5o Sourdstock D.I.Y. Festival

2011-06-18T21:53:00.000+03:00

ENA BHMA PRIN TO TELOS.

2011-06-02T01:39:00.004+03:00

ena bima prin to telos. ka8estotika mesa enimerwshs sta basika 8emata tous exoun:

50% pame gia ptwxeush, oi aganaktismenoi(amesodimokrates-antika8estwtikoi gia emena) paramenoun akoma sto syntagma olo kai pio dunamikoi.Pame gia genikh apergia stis 15 Iouni.

Ola auta exoun koino paronomasth thn asta8eia tou politikou susthmatos.

Pame gia anatroph , den kserw omws ti eidous.

Oloi stous dromous!
Se oles tis plateies , olhs ths Eurwphs!

H katastash einai toso asta8hs pou to mono pou xreiazetai einai ena skountigna.

Isws briskomaste ena brhma prin thn aulaia!
KAI MPOROUME TWRA NA DIAMORFOSOUME TO META!

OLOI STOUS DROMOUS!

Συναντησούλα έτσι για τους φίλους σας που είναι μακριά;;

2011-05-30T22:37:00.002+03:00

Μάγκες θέλετε να κανονίσουμε καμία e-συνάντηση; Εχουμε καιρό να τα πούμε, και νομίζω έχουμε πράγματα να κουβεντιάσουμε.

Περιμένω στο ακουστικό μου.

όλα συνεχίζονται

2011-05-30T00:10:00.004+03:00

Είναι σχεδόν Ιούνης. Όπως κάθε χρόνο είναι η εποχή που μια χρονιά στην Κοζάνη τελειώνει. Όλοι σιγά σιγά μαζεύουν τις τελευταίες σημειώσεις, γίνονται τα παρτάκια μας, ξεκινάμε χαζοδιάβασμα ,φιλιόμαστε ,χαιρετιόμαστε κλπ... Όλοι περιμένουμε πως και πως να την κάνουμε από την Κοζάνη ο καθένας για το δικό του καλοκαίρι.Άλλωστε πέρασε μια χρονιά τόσο γεμάτη-γαμάτη (δεν ξέρω αν ήταν για όλους το ίδιο, σίγουρα ήταν όμως ενδιαφέρουσα) που όπως και να το κάνεις μετά από τόση υπερένταση και τόσο αγώνα είναι λογικό να αναζητούν τη χαλάρωση.

Φέτος όμως , τώρα που φαινομενικά η χρονιά τελειώνει,κάτι περίεργο συμβαίνει εκεί έξω.Δείχνει κάτι να αρχίζει...Κάτι που είναι πολύ νωρίς για να κριθεί (πόσο μάλλον από εμένα που βρίσκομαι και κάμποσο μακριά) αλλά που μοιάζει ελπιδοφόρο.Ελπιδοφόρο για μια κοινωνία που είχε ξεχάσει να βγαίνει να περπατά και να συζητά στις πλατείες τα προβλήματά της.Ελπιδοφόρο για μια κοινωνία που είχε ξεχάσει τα όρια της αξιοπρέπειας.Όπως είπα είμαι μακριά και δεν το ζω από τα μέσα, αλλά από την ενημέρωση που έχω ,βλέπω πως σε κάθε πλατεία λειτουργεί και μία συνέλευση μια κουβέντα και που έχει αποκλείσει το δεύτερο μεγαλύτερο κίνδυνο της κοινωνίας μας (τους φασίστες).Αν τα πράγματα είναι όντως έτσι τότε έχουν γίνει βήματα μπροστά.Φαντάσου τον παππού σου στο Σύνταγμα να παρακολουθεί τόσες χιλιάδες ανθρώπους να συζητάνε ΜΑΖΙ , φαντάσου τη μάνα σου που σου έλεγε μέχρι χθες ''παιδί μου δεν ξέρω εγώ από αυτά (οικονομία και πολιτική) δεν είμαι ικανή να έχω γνώμη'' και την επόμενη μέρα τους βλέπει όλους αυτούς να συζητάνε ΈΞΩ από τη βουλή για τη ζωή τους χωρίς να τους καίγεται καρφάκι για το τι λένε ΜΈΣΑ.Και τα μισά να ακούνε από όσα λέγονται εκεί έξω φανταστείτε τι κέρδος για τη σκέψη τους υπάρχει.

Πάντα πίστευα πως η πολιτική είναι μια διεργασία η οποία υπάρχει στη ζωή μας κάθε στιγμή , κάθε μέρα.Πολιτική είναι τα πάντα.Οφείλουμε να έχουμε καθημερινή τριβή με τα προβλήματα της κοινωνίας μας , όσο δύσκολο και ψυχοφθόρο και αν είναι αυτό.Από τα πιο μεγάλα μέχρι τα πιο μικρά.Αν θέλουμε να λειτουργούμε σε αληθινά δημοκρατικές κοινωνίες είναι ανάγκη η λήψη και ο έλεγχος των αποφάσεων να είναι στα χέρια ΟΛΩΝ.Γιατί αν δεν είναι θα καταλήγουμε συνέχεια στο σήμερα.Τι να κάνουμε είναι δύσκολη η αμεσοδημοκρατία.Είναι όμως; Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν υπάρχει κανείς που να πιστεύει πως από το να πηγαίνεις σε ένα πάρκο με την οικογένεια σου, να συναντάς γείτονες, φίλους , συμφοιτητές , συναδέλφους, αγνώστους και να αφιερώνει λίγες ώρες της μέρας σου στο να επιλύεις τα άμεσα προβλήματα μαζί τους είναι πιο ΥΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ από να ακούς τον κάθε Πρετεντέρη και να βλέπεις καθε τηλε-μαλακία ή να λοιώνεις στο PC σου.Ενδεχομένως αυτά τα συμπεράσματα να μπορούν να βγουν από την κοινωνία μετά από τη συμμετοχή σε τέτοιες διαδικασίες.Θα είναι πολύ μεγάλο βήμα κακά τα ψέματα.

Με όσους μπορώ να συζητάω εδώ που βρίσκομαι προσπαθώ να τους καταδείξω τα στοιχειώδη προβλήματα που βιώνουμε στην Ελλάδα.Να τους γίνει φανερή πως η όποια καλοπέραση βιώνουν εδώ είναι πλασματική , γιατί βασίζεται σε ένα σύστημα τόσο ασταθές που μπορεί από τη μία μέρα στην άλλη να σε πετάξει στο δρόμο απλά γιατί δεν είσαι ''ανταγωνιστικός-κερδοφόρος''.Και πως αυτήν την ''καλοπέραση'' τη βιώναμε (μπορεί σε μικρότερο μέγεθος ) και στην Ελλάδα.Είναι δύσκολο να καταλάβουν , ελπίζω όταν γίνει αυτό να μην είναι πια αργά όπως είναι ίσως τώρα στη χώρα μας.

Δεν είμαι αισιόδοξος για το μέλλον.Όμως νομίζω το να μην προσπαθήσουμε καθόλου θα είναι πραγματική ήττα για τη συνείδηση και τη ζωή μας.Τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο έχουμε δει την αλλαγή της στάσης του κόσμου όταν παίρνει αυτός τις αποφάσεις και δεν τους τις ανακοινώνουν.Προσπαθήσαμε με πολύ πείσμα να διαχύσουμε τις όποιες ιδέες μας μέσω άμεσων διαδικασιών.Ας το προσπαθήσουμε και τώρα μέσα στην κοινωνία , ο καθένας από τη μεριά του και στον τόπο που βρίσκεται.Μόνο τότε θα υπάρχει μια έστω μικρή ελπίδα.

Σας χαιρετώ και σας φιλώ

http://www.youtube.com/watch?v=clKNwXMGIRc&feature=player_embedded

Ισχύει ότι πάρθηκε η απόφαση να μη διεξαχθεί αναδρομικά η εξεταστική του χειμερινού εξαμήνου στο ΤΜΠΤ;;;;

2011-05-27T17:29:00.003+03:00

καλησπέρα μάγκες..

υπάρχει κάποια ενημέρωση πάνω στο θέμα της 'διπλής' εξεταστικής του Σεπτέμβρη (που μετακινήθηκε από το Γενάρη..) για το ΤΜΠΤ;

Από ότι ενημερώθηκα η προσωρινή ΓΣΤ απέρριψε την πρόταση για να δοθεί το Σεπτέμβρη.

Μήπως θα πρέπει να γίνει μια έκτακτη Γενική Συνέλευση στο ΤΜΠΤ ώστε να παρθούν αποφάσεις για άσκηση πίεσης , πριν ξεκινήσει η εξεταστική και κλειστούν όλοι στο καβούκι τους;

Σας φιλώ

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ

2011-05-25T13:00:00.000+03:00

Αν και λίγο αργά, προλαβαίνουμε να συγκεντρωθούμε και να δώσουμε και μεις βροντερό παρόν στο κίνημα των αγανακτισμένων, που ξεκινά από 25/5 σε πολλές πόλεις της Ελλάδος.

ΟΛΟΙ ΜΕ ΛΕΥΚΗ ΜΠΛΟΥΖΑ ΩΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ. ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΧΡΩΜΑΤΑ.

Δηλώνουμε ειρηνικά την αγανάκτησή μας κατά της κρίσης. Κατά όλων αυτών που μας οδήγησαν σε αυτό το σημείο. Αυθόρμητα, χωρίς κόμματα, ομάδες και ιδεολογίες.

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΑΝΤΟΥ
ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΕΔΩ: http://100greekblogs.blogspot.com/2011/05/30-facebook-link.html

2011-05-18T15:59:00.002+03:00

Yparxei kamia teleutaia enimerwsh gia thn katastash ths omadas agapitoi mou filoi;;;

Enhmerwste sas parakalw oti kai an egine toulaxiston na kseroume ti ginetai!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2011-05-12T01:42:00.000+03:00

θεματικές: Κρατική καταστολή - Κοινωνικός έλεγχος \ Εργατικά
. ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες ανοίξτε συζήτηση για αυτό το άρθρο
1289115
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289116
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289117
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289118
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289119
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289120
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289121
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289122
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289123
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289124
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289125
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289126
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289127
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289128
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

1289129
Attachment από @ 0:00πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011
Image scaled down
1289154
προσαγωγή Ακαδημίας και Λυκαβητού. από Perastikos 0:38πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011 (Τροποποιήθηκε 0:48πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011)
Προσαγωγή ατόμων Ακαδημίας και Λυκαβητού 11/5/11 Image scaled down Έγιναν και 2 προσαγωγές γωνία Λυκαβητού και Ακαδημίας στις 14:10 ενός αγοριού που είπε ότι τον έλεγαν Αντωνόπουλο και μιας κοπέλας της οποίας το όνομα δεν μπόρεσα να μάθω. Η κοπέλα φορούσε μία μπλούζα των Ramones. Οι φωτό είναι χάλια αλλά το κινητό μέχρι εκεί μπορούσε.
1289155
Attachment από Perastikos 0:38πμ, Πέμπτη 12 Μαΐου 2011
Image scaled down

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1289114

Κορυφή της σελίδας

Θεσσαλονίκη: Street party από το Λευκό Πύργο έως το Μέγαρο Μουσικής

2011-04-29T14:04:00.002+03:00

Την Παρασκευή 29 Απριλίου, η Θεσσαλονίκη γιορτάζει την υποψηφιότητα για τον τίτλο της «Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας- 2014» και σας καλεί στη μεγαλύτερη γιορτή δρόμου που έχει ποτέ πραγματοποιηθεί στην πόλη. Το πάρτυ αρχίζει αύριο, στις 16.00.

Η Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας είναι ένας νέος θεσμός που ξεκίνησε το 2009 από το Ρότερνταμ, το 2010 φιλοξενήθηκε στο Τορίνο και φέτος τον τίτλο κατέχει η Αμβέρσα του Βελγίου. Η πόλη της Θεσσαλονίκης φιλοδοξεί να κερδίσει το τίτλο για το έτος 2014. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διοργάνωση δεν χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν στηρίζεται σε χρηματοδότηση από το Δήμο.
Το έτος αυτό αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία να δοθεί ακόμα μεγαλύτερη έμφαση αλλά και προτεραιότητα στα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η νεολαία στην πόλη. Σχεδιάζουμε το 2014 να αποτελέσει ένα έτος γεμάτο δημιουργικές δράσεις, παρεμβάσεις και προτάσεις για τα ζητήματα που απασχολούν τους νέους στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Με στόχο τη γνωστοποίηση και την ενίσχυση της υποψηφιότητας της Θεσσαλονίκης διοργανώνεται μια μεγάλη γιορτή, η οποία θα λάβει χώρα την Παρασκευή 29 Απριλίου στο χώρο της παραλίας από το Λευκό Πύργο έως και το Μέγαρο Μουσικής με δράσεις που ξεκινούν από τις 4 μ.μ.

Στη γιορτή θα συμμετέχουν φορείς νεολαίας, δημιουργικές ομάδες της πόλης, μεμονωμένοι καλλιτέχνες, μη κυβερνητικές οργανώσεις, σύλλογοι, σχολεία και εκπαιδευτικοί οργανισμοί. Ενδεικτικά οι δράσεις αφορούν τη φωτογραφία, τον κινηματογράφο, το βίντεο, τον αθλητισμό [με πίστες bmx και skate], το χορό, το θέατρο δρόμου, τις εικαστικές τέχνες, το design, την τέχνη του graffiti, το θέατρο δρόμου, αλλά περιλαμβάνονται και δράσεις που απευθύνονται σε παιδιά.

Σε μια ειδικά διαμορφωμένη μουσική σκηνή, γνωστοί καλλιτέχνες & συγκροτήματα που υποστηρίζουν την υποψηφιότητα θα ντύσουν τη γιορτή με τις μουσικές τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον Γιάννη Αγγελάκα 3, τους Μίκρο, το Μιλτιάδη Πασχαλίδη, τους My excuse, τους 63High, τους Speakeasies Swing band, τους Émigré, τους Ινφο, τους Moca Juniors, τους Trouble, τους 9 West, τους Pony Licks και τους Root Boot.

Για περαιτέρω διευκρινήσεις & πληροφορίες για την υποψηφιότητα:
W: www.thessaloniki2014.eu | E: info@thessaloniki2014.eu
Στη γιορτή συμμετέχουν:

Κινηματογράφος/ Video Art :
• Anemicinema
• n-orasis - Η Θεσσαλονίκη αλλιώς
• Prosenghisi film&video
• Dangerous productions
• desThess
• Artcut
• Rough Cats
• Ο Σαλονικιός
• Foolmoon productions
• Voltage Selector
• Πένvυ Μπούσκα - ΑΠΘ τμήμα κινηματογράφου σχολής καλών τεχνών
• Βασίλης Κεχαγιάς
• Δημήτρης Βρακάς

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:
• Φωτογραφικό κέντρο Θεσσαλονίκης
• ΙΕΚ ESP
• Women photographers in Greece
• Φωτογραφική Λέσχη Όψεις
• «Φωτοπόροι» Φωτογραφική Ομάδα Πολιτιστικού Οργανισμού «Μελίνα Μερκούρη» Δήμου Ελευθερίου-Κορδελιού
• Κλικers, φωτογραφική ομάδα Θέρμης
• Hotpixel, φωτογραφική ομάδα Δήμου Πολίχνης
• Αντιθεσις-Antithesis φωτογραφικη ομαδα Βεροιας
• Stereosis
• Αλέξανδρος Οικονομίδης
• Βενιανάκης Ανδρέας
• Λούης Κωνσταντίνου
• Σοφία Ξυγαλά
• Μυρτώ Βαθιώτη
• Θεοδόσης Γεωργιάδης
• Γιώργος Δρουμούζης
• Δούζη Ανδρομάχη
• Βαγγελης Νεοφωτιστος
• Fernando De Llave Jimenez

ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ :
• ΠΑΙΔΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
• ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ
• ΠΡΟΣΚΟΠΟΙ
• ΛΑΛΑΛΑΝΤ
• Γιάννης Εξηντάρης
• Σχεδία στην πόλη
• ΚΟΠΕΡΤΙ - Παιδικός σταθμός- Νηπιαγωγείο
• Θέατρο Δρομολόγιο
• Επόμενος Σταθμός
• Παιδιά Εν Δράσει

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ:
• ΧΑΝΘ
• Ένωση ιδιοκτητών ιστιοφόρων Θεσ/νίκης
• Επίδειξη τραμπολίνο – Α.Γ.Ε.Μ Σπάρτακος

SKATE/BMX/GRAFFITI :
• Skateboard Art Crimes
• Micro Xtreme
• Propaganda
• The Box Gallery

ΠΟΔΗΛΑΤΟ :
• Πολύχρωμοι Ποδηλάτες
• Ποδηλατικό Καρναβάλι Θεσσαλονίκης
• Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία
• Ποδηλάτες Θεσσαλονίκης

ART:
• Pimp My Style (Hairstudio)
• Dynamo
• ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΧ.ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ Α.Π.Θ - ΟΜΑΔΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ
• SCOOPA UPCYCLING
• BikeRespect
• ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ & ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
• Strymonikos on line-protect earth

ΧΟΡΟΣ :
• ΦΑΣΙΑ
• B+6
• ΧΟΡΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ
• Χοροθέατρο ''Παρουσίες''
• Vis Motrix
• Trick or treat dance company
• Εσαεί Εν Ροή σε συνεργασία με το θέατρο ΣΙΓΗΣ Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας(Κέντρο Πολιτισμού)

ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ/ ΣΥΛΛΟΓΟΙ / ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ:
• Παιδιά Εν Δράσει
• Psychanimal
• Εκπαιδευτικός Όμιλος ΞΥΝΗ
• Σύλλογος Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία Θεσσαλονίκης
• Ενωμένες Κοινωνίες των Βαλκανίων- USB
• ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ -ΜΚΟ
• “Σχεδία στην πόλη”- Καλλιτεχνική Παιδαγωγική Ομάδα
• Φορέας Διαχείρισης Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα
• ΑΛΛΗ ΟΨΗ
• Η Ελλάδα σε τροχιά μέλλοντος
• ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΝ - Ο.ΔΙ.Κ
• AIESEC

ΘΕΑΤΡΟ / ΘΕΑΤΡΟ ΔΡΟΜΟΥ:
• High Society

ΜΟΥΣΙΚΗ:
• Γιάννης Αγγελάκας 3
• Μίκρο
• Μίλτος Πασχαλίδης
• My excuse
• 63High
• Speakeasies Swing band
• Ινφο
• Moca Juniors
• Trouble
• 9West
• Pony Licks
• Root Boot

Ποιος φοβάται το Debtocracy;

2011-04-13T14:03:00.000+03:00

Παρακολουθώ τις αντιδράσεις που προκάλεσε και προκαλεί το «Debtocracy» και έχω ενθουσιαστεί. Ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στο Διαδίκτυο και διανέμεται δωρεάν έχει καταφέρει να ξεβρακώσει ένα ολόκληρο σύστημα. Εντάξει, ένα χρεοκοπημένο σύστημα.

Οι πρώτες αρνητικές αντιδράσεις για το «Debtocracy» προήλθαν από επικοινωνιολόγους και διαφημιστές. Λογικό ήταν. Αφενός ένα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε με προσφορές των θεατών -χωρίς χορηγούς και διαφημιζόμενους- χαλάει την πιάτσα και αφετέρου πολλοί απ’ αυτούς εργάζονται για κόμματα και πολιτικούς που θίγονται από το «Debtocracy». Φυσικά, αν το «Debtocracy» είχε χορηγούς και διαφημίσεις- οι επικοινωνιολόγοι και οι διαφημιστές θα το αντιμετώπιζαν με πολύ μεγάλο σεβασμό. Οι πουτάνες σέβονται τους πελάτες.

Αφήνω τους διαφημιστές και τους επικοινωνιολόγους –αυτή τη μεγάλη πληγή του σύγχρονου ελληνικού αίσχους- και περνάω στους δημοσιογράφους (αν και αυτοί διαφημιστές και επικοινωνιολόγοι έχουν καταντήσει). Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει υπάρξει ούτε ένα δημοσιογραφικό κείμενο με θετική κριτική στο «Debtocracy» – αν μπορούσαν, θα χρέωναν στο «Debtocracy» και τη χρεοκοπία της χώρας.

Εντάξει, ξέρω πολύ καλά τι περνάνε οι δημοσιογράφοι το τελευταίο διάστημα και πόσο τρομοκρατημένοι είναι μπροστά στην απόλυση που τους περιμένει. Από την άλλη, καλά να πάθουν. Αν είσαι προσκυνημένος και σκλαβάκι, δεν θα σε σεβαστεί κανείς – ούτε εγώ. Από τη στιγμή που δεν διαλέγεις τον δρόμο της αξιοπρέπειας και συνεχίζεις να γλείφεις τους εφοπλιστές και τους μεγαλοεργολάβους που σε έχουν αγοράσει, είσαι άξιος της μοίρας σου.

Ποια είναι η πιο σημαντική κατηγορία των επικριτών του «Debtocracy»; «Δεν υπάρχει η αντίθετη άποψη». Τι μου λες; Δημοσιογράφοι που δεν τολμούν ποτέ να εκφράσουν ούτε λέξη διαφορετική από τη γραμμή του εργοδότη τους διαμαρτύρονται που δεν υπάρχει η αντίθετη άποψη στο «Debtocracy». Το καλύτερο ήταν πως το έγραψε και δημοσιογράφος ο οποίος εργάζεται σε μέσο το οποίο παρουσιάζει επί μήνες τους κατοίκους της Κερατέας σαν εγκληματίες. Εκεί γιατί δεν αναζητεί την αντίθετη άποψη; Γιατί πληρώνει –ακόμα- το αφεντικό. Άντε να απολυθούν όλοι αυτοί, μπας και αποκτήσουν επιτέλους και δική τους άποψη.

Πάντως, είναι εντυπωσιακό το επιχείρημα πως δεν υπάρχει η αντίθετη άποψη στο «Debtocracy». Αναρωτιέσαι πού ζουν όλοι αυτοί που το επικαλούνται. Μάλλον δεν ζουν στη χρεοκοπημένη Ελλάδα του 2011 με τη στυγνή προπαγάνδα από όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ που προσπαθούν με λύσσα να επιβάλλουν τη μία άποψη. Τους λείπει η αντίθετη άποψη μόνο στο «Debtocracy». Πουθενά αλλού.

Μα το «Debtocracy» γυρίστηκε εξαιτίας της χρεοκοπίας και για να ακουστεί και μια άλλη άποψη για τη χρεοκοπία της χώρας. Μια άποψη που αποδεικνύεται πως πονάει πολύ κόσμο – από την άλλη, ενδιαφέρει ακόμα περισσότερο κόσμο.

Ενδιαφέρον έχει και η πολύ «αριστερή» άποψη πως το «Debtocracy» δεν προτείνει την ανατροπή του καπιταλισμού. Δεν πειράζει, παιδιά – τον καπιταλισμό θα τον ανατρέψει το ΠΑΜΕ με βόλτες στους Στύλους του Ολυμπίου Διός και στη συνέχεια καφεδάκι στο Θησείο. Η ταξική πάλη γίνεται με ποδαρόδρομο και όχι με ντοκιμαντέρ. Το είχε πει και ο Μαρξ.

Ίσως δεν έχουν σημασία οι απόψεις λίγων και ξεπουλημένων γραφιάδων για το «Debtocracy», ούτε κομματικών ηγεσιών που φοβούνται μήπως χάσουν την πελατεία τους -ούτως ή άλλως, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες το αντιμετώπισαν μάλλον με ενθουσιασμό.

Αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι η πρόταση για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για να διερευνηθεί ποιο ποσοστό του δημοσίου χρέους είναι απεχθές.

Η Ελλάδα είναι στριμωγμένη πάρα πολύ άσχημα και δεν πρόκειται να την γλιτώσει με τίποτα – μας περιμένουν πολύ «ενδιαφέροντα» χρόνια και οι περισσότεροι το γνωρίζουμε.

Το θέμα είναι αν ο ελληνικός λαός θα απαιτήσει και θα καταφέρει να μάθει πόσα χρωστάει, σε ποιους και με τι όρους έχουν συναφθεί τα δάνεια. Δηλαδή, αν θα καταφέρουμε να μάθουμε και να δούμε το «λογαριασμό». Μέχρι τώρα, αυτό δεν έχει συμβεί και κανείς δεν κάνει κουβέντα – επικρατεί σκοτάδι και άκρα του τάφου σιωπή, ενώ η χρεοκοπία συνεχίζει να παρουσιάζεται ως φυσικό φαινόμενο. Δεν αποκλείεται να είμαστε και ματιασμένοι.

Και τι νόημα έχει η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για το δημόσιο χρέος, αφού δεν έχουμε ελπίδα σωτηρίας; Το νόημα είναι πως με την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου θα αποκαλυφθούν –έστω για κάποιο ποσοστό του χρέους- οι συμφωνίες και οι μίζες που δόθηκαν, όπως και τα ονόματα αυτών που υπέγραψαν τις συμφωνίες και πήραν τις μίζες. Θα μάθουμε για τις υπερτιμολογήσεις των δημοσίων έργων, όπως και τα ονόματα αυτών που έκαναν και επωφελήθηκαν από τις υπερτιμολογήσεις.

Ναι, η Ελλάδα χρεοκόπησε. Πάει πολύ, όμως, να κυκλοφορούν ελεύθερα, ωραία και πλούσια όλα αυτά τα λαμόγια, και όχι μόνο να κυκλοφορούν αλλά να συνεχίζουν να κυβερνούν τη χώρα και να αρπάζουν νέες μίζες. Εντάξει, χρεοκοπήσαμε – αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε απαραίτητα και βλαμμένοι.

Η δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου θα έπρεπε να είναι επιθυμητή από όλους. Θα έπρεπε όλοι να είναι χαρούμενοι και να την αποζητούν με λατρεία. Διαφάνεια – όλα στο φως. Καθαρός ουρανός, αστραπές δεν φοβάται.

Βέβαια, τα ΜΜΕ δεν την θέλουν καθόλου. Γιατί δεν την θέλουν; Μα τα πρώτα ονόματα που θα έρθουν στην επιφάνεια μέσω της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου είναι τα ονόματα των ιδιοκτητών των ΜΜΕ – τα ονόματα των νταβατζήδων της διαπλοκής.

Όταν η Goldman Sachs «μαγείρευε» το 2001 επί κυβέρνησης Σημίτη τα στοιχεία της Ελλάδας, ποιοι ήταν αυτοί που επωφελήθηκαν –ενόψει μάλιστα και των Ολυμπιακών Αγώνων- από την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη; Προφανώς, όλοι αυτοί που γνώριζαν τις λογιστικές αλχημείες της κυβέρνησης Σημίτη με τη Goldman Sachs και σιώπησαν, ενώ παράλληλα τα παπαγαλάκια τους αποθέωναν τον Σημίτη και τον παρουσίαζαν ως τον νέο Περικλή. Σιώπησαν γιατί ήταν αυτοί που πήραν όλα τα μεγάλα έργα. Ο κ. Σημίτης ήξερε καλά να μοιράζει την πίτα – βέβαια, τότε υπήρχε πίτα. Αυτοί πήραν την πίτα – ή μάλλον τις πίτες- και η χώρα χρεοκόπησε.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι Έλληνες σήμερα χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: σε αυτούς που τα «έφαγαν» και σε αυτούς που δεν τα «έφαγαν». Ας μετρηθούμε λοιπόν. Όποιος δεν τα «έφαγε» και δεν φοβάται πως μπορεί το όνομά του να βρεθεί γραμμένο στο «λογαριασμό», ας υπογράψει την έκκληση για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το δημόσιο χρέος.

Την οικονομική κατάρρευση και τα δεινά της δεν μπορούμε πια να τα αποφύγουμε. Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να σώσουμε την αξιοπρέπειά μας. Και να απαλλαγούμε από τη Μαφία.

Το «Debtocracy» έχει ήδη ξεπεράσει κατά πολύ τα 500 χιλιάδες views στο Διαδίκτυο, ενώ δεν είναι γνωστός ο αριθμός αυτών που το έχουν δει σε DVD. Μπορείτε να το κατεβάσετε από torrents και να το προωθήσετε σε ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Επίσης, θα υπάρξουν προβολές σε κινηματογραφικές αίθουσες αλλά και σε πολλές άλλες εκδηλώσεις. Να το δείτε και να το προωθήσετε σε φίλους και γνωστούς. Μαζί το γυρίσαμε.

apo: pitsirikos

ανοιχτή αντιφασιστική συζήτηση

2011-03-23T15:04:00.003+02:00

τίτλοι τέλους για την Ωχρά Σπειροχαίτη

2011-03-20T21:22:00.002+02:00

Η Ωχρά Σπειροχαίτη δεν υπάρχει πια.
Αυτή η ανακοίνωση δεν μας γεμίζει χαρά αλλά ούτε και λύπη. Πρόκειται για μια ώριμη απόφαση.

Μετά από πάρα πολλά χρόνια παρέας, μουσικής ομάδας, sui generis πολιτικής συλλογικότητας, υπαρξιακού συγχρωτισμού κλείνουμε έναν κύκλο της ζωής μας – μαζί και χώρια ο καθένας για τον εαυτό του. Έναν μεγάλο, ουσιαστικό και ανεκτίμητο κύκλο βιωμάτων και εμπειριών. Μια δυνατή παρακαταθήκη ζωής. Κι όχι με τη στείρα προσέγγιση της εγωιστικής αυτοπραγμάτωσης. Αλλά με την προσέγγιση της συγκίνησης που καταργούσε τα όρια τα δικά μας και των Άλλων και γινόταν ένα διαβατήριο σχέσεων, ανοιχτών, αμοιβαίων, βαθιά αλληλέγγυων.

Ένα εγχείρημα που μας πήγε πολύ πιο πέρα από όσο φανταζόμασταν και που, από ένα σημείο και πέρα, πάψαμε να υπολογίζουμε ως όριο.
Οι λόγοι του τέλους δεν αφορούν επ’ ουδενί μια διαπραγμάτευση των συλλογικών μας αξιών. Είμαστε αταλάντευτοι στις αρχικές μας επιλογές είτε κάποιος θα μπορούσε να μας λοιδορεί είτε να μας τιμάει γι’ αυτό. Θεωρούμε ότι η μεγάλη μας αγάπη για την μουσική, η μεγάλη μας εκτίμηση στη δύναμη του συλλογικού μέσου – για την καταστροφή αυτού του άθλιου πολιτισμού και την ανοικοδόμηση απελευθερωτικών σχέσεων – οδήγησε στην παραγωγή και την στήριξη ενός έργου που συνειδητά δεν εντάξαμε ποτέ στην καπιταλιστική Ύβρι, στην εμπορευματική δικτατορία, στα θεαματικά τσίρκο. Και, αν υπάρξει κατά μόνας ή επιμέρους συνέχεια στο μέλλον, τότε θα είναι φυσική προέκταση αυτής της συνειδητής επιλογής.

Διαγράψαμε μια μεγάλη τροχιά – περισσότερες από 20 περιστροφές γύρω από τον ήλιο – στην οποία δοκιμάστηκε και ο πυρήνας των μεταξύ μας σχέσεων, που πάντοτε όριζαν ένα σημείο εκκίνησης και το εχέγγυο για ένα δημιουργικό πεδίο. Σε αυτό ακριβώς το σημείο αναγνωρίζουμε τους λόγους του τέλους. Αντιπαλέψαμε την αναπόδραστη φθορά του χρόνου, τις αμείλικτες προσωπικές πραγματικότητες που, στο βαθμό που δεν συναντιούνταν, επίμονα ασκούσαν φυγόκεντρες δυνάμεις σε επίπεδο υπαρξιακών προκρίσεων και προτεραιοτήτων. Κάποια στιγμή δεν μπορούσαμε πλέον να ανταποκριθούμε και να υποστηρίξουμε αυτό που η ωχρά σπειροχαίτη είχε γίνει. Ψηλαφίσαμε και αναγνωρίσαμε και ένα όριο του συλλογικού, στο οποίο εγκλωβίζονταν πλέον οι προσωπικές δυνατότητες και το οποίο πρέπει να γίνει σεβαστό.
Αφήνουμε το κατατεθειμένο έργο μας να κάνει τον κύκλο του με όλες τις πολιτικές συνδηλώσεις, που με φροντίδα το θωρακίσαμε, και ευχαριστούμε από βάθος καρδιάς όλες και όλους που μοιραστήκαμε μαζί τις στιγμές αυτής της διαδρομής.

Η συγκίνησή μας για όλες εκείνες τις σχέσεις που κερδίσαμε στο μεγάλο αυτό ταξίδι είναι ανείπωτη. Χωρίς υπερβολές, νιώθουμε πολύ τυχεροί άνθρωποι. Ξέρουμε ότι στο δρόμο τού «να πράττουμε αυτά που πρεσβεύουμε» κάναμε πολλά λάθη. Αλλά ήμαστε ειλικρινείς. Αυτό νιώθουμε ότι δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει. Όπως και την γονιμότητα των αμοιβαίων μας στιγμών. Χωρίς κοινό, χωρίς καλλιτέχνες, χωρίς αποστάσεις, μέσα σε ένα αδιαχώριστο Εμείς. Όλοι και όλες.

Η Ιστορία συνεχίζεται στους δρόμους, στις ζωντανές μας καρδιές, στις δυνατές μας αγκαλιές, στις απίθανες φωνές μας… που ξέρετε εσείς…«όταν ψιθυρίζουνε μαζί είναι ήσυχες κι ανόητες».

Ας είμαστε συνεπείς στα ραντεβού μας.
Τα λέμε…

Βλάσης, Κώστας, Μανόλης, Παναγιώτης, Χάρης

apo: http://athens.indymedia.org

Ο Συνήγορος του Καρατζαφέρη

2011-03-17T17:44:00.001+02:00

Ο δήμαρχος της Αθήνας, Γιώργος Καμίνης, τάσσεται υπέρ της εξεύρεσης νομοθετικής λύσης για τις διαδηλώσεις για να μην κλείνουν οι δρόμοι της Αθήνας. Η δήλωση του κ. Καμίνη ήρθε μόλις 4 ημέρες μετά την ανάλογη πρόταση νόμου του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Βέβαια, ο κ. Καμίνης υποστηρίζει ότι δεν θέλει τις διαδηλώσεις για να μην επιδεινωθεί η ήδη βεβαρημένη οικονομική κατάσταση των εμπορικών καταστημάτων. Από την άλλη, και το ΛΑΟΣ τα ίδια λέει.

Να θυμίσω πως το φθινόπωρο του 2008 οι καταστηματάρχες του κέντρου της Αθήνας έκαναν παράπονα πως δεν έχουν δουλειά επειδή ο κόσμος δεν έχει λεφτά. Τον Δεκέμβριο του 2008 έκαναν παράπονα πως ο κόσμος δεν μπορεί να ψωνίσει εξαιτίας των διαδηλώσεων. Δεν τους πιάνεις πουθενά – βέβαια, τώρα οι μισοί έχουν βάλει λουκέτο.

Δεν φταίει η χρεοκοπία που έβαλαν λουκέτο ή βαράνε μύγες– οι διαδηλώσεις φταίνε. Σε όλη την υπόλοιπη Αθήνα –που δεν γίνονται διαδηλώσεις- δεν έχει κλείσει ούτε ένα μαγαζί. Έχουν τρελαθεί όλα στη δουλειά.

Τον Δεκέμβριο του 2008 δεν τρόμαξε μόνο ο Καρατζαφέρης – τρόμαξε και ο Καμίνης. Τρόμαξαν «αριστεροί» και δεξιοί με γεμάτες τσέπες. «Από πού ξεφύτρωσαν όλοι αυτοί;» αναρωτήθηκαν έντρομοι. «Αυτοί θα μας φάνε ζωντανούς».

Στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, η ελληνική αστική τάξη ξεχνάει τις διαφορές της, δίνει τα χέρια και είναι αποφασισμένη να τα δώσει όλα για να διατηρήσει τα προνόμιά της και τα κεκτημένα της. Είναι όλοι τους μια ωραία και αγαπημένη χούντα.

Είμαι βέβαιος πως και ο δήμαρχος του Καΐρου δεν θα ήθελε διαδηλώσεις για να δουλεύουν τα εμπορικά καταστήματα, αλλά τελικά η γνώμη του μάλλον δεν είχε και ιδιαίτερη σημασία. Και υποθέτω πως τον δήμαρχο του Καΐρου δεν τον ψήφισαν λιγότεροι από το 1/6 των δημοτών, όπως συνέβη με τον κ. Καμίνη.

Ο κ. Καμίνης τόνισε πως δεν είναι της «δημοκρατίας του καναπέ» -αν και όλα επάνω του φωνάζουν ακριβώς το αντίθετο- και είπε πως όλα πρέπει να γίνονται με μέτρο και με σεβασμό στη συνταγματική νομιμότητα. Πρώτα φρόντισαν όλοι να κάνουν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο και τώρα επικαλούνται τη συνταγματική νομιμότητα.

Το ωραίο είναι πως ο κ. Καμίνης θέλει διαδηλώσεις με μέτρο στο κέντρο της Αθήνας, αλλά, παράλληλα, θα προχωρήσει η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου. Ο πεζόδρομος της Πανεπιστημίου δεν κλείνει το κέντρο για τα αυτοκίνητα; Δεν εμποδίζει τους οδηγούς; Δεν κάνει κακό στους καταστηματάρχες;

Νομίζω πως η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου θα μας στοιχίσει τα δεκαπλάσια χρήματα μέχρι να ολοκληρωθεί. Έχει να φύγει πέτρα από τα έργα της Πανεπιστημίου με στόχο τους μπάτσους που θα πάει σύννεφο• κάθε πρωί οι εργάτες –πριν πιάσουν δουλειά- θα βγαίνουν στη γύρα, για να μαζεύουν τις πέτρες.

Πάντως, μόλις ολοκληρωθεί η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου, θα ρίξουμε κάτι πορείες που θα ευχαριστηθεί η καρδιά μας. Εκτός, αν μας το απαγορεύσει ο κ. Καμίνης, με τη δικαιολογία πως ενοχλούμε τους περιπατητές και τους ποδηλάτες. Α, και τους Atenistas!

phgh: http://pitsirikos.net

ΜΠΕΡΝΑΡ ΚΑΣΣΕΝ: ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ, ΟΧΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

2011-03-16T20:30:00.000+02:00

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

Ηγετική μορφή του κινήματος για την εναλλακτική παγκοσμιοποίηση, ιδρυτής και επίτιμος Πρόεδρος σήμερα του κινήματος ΑΤΤΑC, οργανωτής του πρώτου Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ στο Πόρτο Αλέγκρε, φίλος του Φιντέλ Κάστρο και του Ούγκο Τσάβες, σύμβουλος στα ζητήματα λατινοαμερικανικής ολοκλήρωσης (ALBA), διευθυντής επί πολλά χρόνια της επιθεώρησης Le Monde Diplomatique, Καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Παρίσι VIIΙ, o Μπερνάρ Κασσέν είναι μια σπάνια περίπτωση ανθρώπου κάπως ταυτόχρονα της «ελίτ» και της «αμφισβήτησης». Κριτικός για την Ευρώπη του Μάαστριχτ και τις νεοφιλελεύθερες δοξασίες, δεν παύει να είναι και ο σημαντικότερος Γάλλος ειδικός στα ευρωπαϊκά θέματα.

‘Oταν, στις αρχές του 2005, ο Σύμβουλος Επικρατείας και Πρόεδρος του «Ιδρύματος Κοπέρνικος» Ιβ Σαλές, διάβασε το σχέδιο ευρωπαϊκής συνταγματικής συνθήκης που επρόκειτο να υποβληθεί στο δημοψήφισμα του Μαίου 2005, τηλεφώνησε σε δέκα διανοούμενους, ανάμεσά τους και στον Μπερνάρ Κασσέν. Μια φούχτα άνθρωποι, πολύ μεγάλης όμως σοβαρότητας και ριζοσπάστες στη σκέψη τους ξεκίνησαν μια πρωτοβουλία εναντίον της συνθήκης. Μερικούς μήνες αργότερα, η συνάντηση της αυστηρής καρτεσιανής σκέψης και του λαϊκού ενστίκτου έκανε το «θαύμα» της. ‘Εδωσε στο 55% των Γάλλων τα επιχειρήματα και την αυτοπεποίθηση που χρειάζονταν για να απορρίψουν μια συνθήκη, υπέρ της οποίας έκαναν καμπάνια η Δεξιά, η πλειοψηφία των Σοσιαλιστών, όλα σχεδόν τα ΜΜΕ της Γαλλίας, όλο το ευρωπαϊκό πολιτικό κατεστημένο και η ΕΕ.

Συναντήσαμε πριν από μερικές μέρες τον Μπερνάρ Κασέν στο γραφείο που διατηρεί στη Monde Diplomatique για λογαριασμό της κίνησης Memoire des Luttes, την οποία διευθύνει μαζί με τον Ιγκνάσιο Ραμονέ και συζητήσαμε μαζί του για την ευρωπαϊκή και ελληνική κρίση. ‘Όπως θα περίμενε κανείς οι προτάσεις και απόψεις του είναι ριζοσπαστικές και, ασφαλώς, δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο, είτε συμφωνήσει, είτε διαφωνήσει με αυτές. Δεδομένου όμως ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια διεθνώς πρωτότυπη κρίση, στα συγκεκριμένα στοιχεία που τη συνθέτουν, μόνο όφελος μπορεί να έχει από το να σκεφτεί βαθιά και σοβαρά, αν μπορεί βέβαια, τα προβλήματά της και τις πιθανές εναλλακτικές.

Eρ. Που οφείλεται η ευρωπαϊκή κρίση; Στην παγκόσμια κρίση, στο μοντέλο ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, στα ιδιαίτερα προβλήματα και τις αδύναμες δομές της περιφέρειας;

Απ. Η ευρωπαϊκή είναι συνιστώσα της παγκόσμιας κρίσης, που ξεκίνησε στις ΗΠΑ και προκλήθηκε από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα, την ελευθερία κυκλοφορίας κεφαλαίων και τις ελεύθερες ανταλλαγές. Η μαζική χρέωση των αμερικανικών νοικοκυριών, κυρίως μέσω ενυπόθηκων δανείων, είναι συνέπεια του μισθολογικού αποπληθωρισμού, με τη σειρά του αποτέλεσμα, τουλάχιστον εν μέρει, του ανταγωνισμού χωρών πολύ μικρών μισθών, όπου εγκαταστάθηκαν οι πολυεθνικές για να επανεξάγoυν στις αναπτυγμένες χώρες. Οι πολιτικές της ΕΕ επιδείνωσαν αυτή την κατάσταση, επιβάλλοντας δρακόντειους όρους επαναχρηματοδότησης στην Ελλάδα και την Ιρλανδία (αναμένοντας την Πορτογαλλία), με πρόσχημα τη “σωτηρία” τους – ενώ επρόκειτο μόνο για τη σωτηρία των εκτεθειμένων σε αυτές τις χώρες τραπεζών - κυρίως γερμανικών και γαλλικών.

Ερ. Γίνεται τώρα μια συζήτηση στην ΕΕ προτάσεων για το Ταμείο Σταθεροποίησης και το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας. Ποια είναι η γνώμη σας;

Απ. Η χειρότερη. Ο μελλοντικός ευρωπαϊκός μηχανισμός σταθερότητας, που θα μπει στη συνθήκη της Λισσαβώνας σε μια προσεχή αναθεώρηση και το Σύμφωνο Σταθερότητας έχουν ως κύρια επιδίωξη να πληρωθεί ο λογαριασμός της χρηματιστικής (financiere) κρίσης αποκλειστικά από τους μισθωτούς, αφήνοντας άθικτα τα αθέμιτα κέρδη του τραπεζικού τομέα και καταργώντας τα κοινωνικά κεκτημένα δεκαετιών. Η κρίση χρησίμευσε ως πρόσχημα μιας κοινωνικής αντεπανάστασης, που δεν θα μπορούσε να γίνει σε κανονικούς καιρούς.

Αυτοί οι δύο μηχανισμοί επιβεβαιώνουν την πλήρη απουσία αλληλεγγύης στην ΕΕ. Η γερμανική κυβέρνηση, ακολουθούμενη από τον Νικολά Σαρκοζί, θέλει να επιβάλλει στους εταίρους της το δικό της “μοντέλο” ανάπτυξης δια των εξαγωγών και του μισθολογικού αποπληθωρισμού. ‘Eνα σχέδιο λιτότητας, μείωσης της κατανάλωσης σε μια χώρα, μπορεί να έχει νόημα, αν οι άλλες χώρες εφαρμόζουν πολιτικές επέκτασης. Αλλά γίνεται παράλογο αν όλες οι χώρες εφαρμόζουν τις ίδιες πολιτικές συρρίκνωσης. Ακόμα κι ένας νεοφιλελεύθερος οικονομολόγος μπορεί να το καταλάβει αυτό…

Ερ. Πρωταγωνιστήσατε στην απόρριψη από τον γαλλικό λαό του ευρωσυντάγματος το 2005. Μετά όμως είδαμε ότι αυτή η πολιτική αντίθεση στο μοντέλο του Μάαστριχτ δεν βρήκε πολιτική διέξοδο. Η αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού παραμένει πλειοψηφική στη χώρα σας, ηττάται όμως στο επίπεδο της πολιτικής και των κοινωνικών αγώνων. Γιατί;

Απ. Η καταπληκτική νίκη του “‘Όχι” στο δημοψήφισμα του 2005 δεν οδήγησε στη δημιουργία μιας πολιτικής δύναμης ή συμμαχίας της “αριστεράς της αριστεράς”, η οποία δεν στάθηκε ικανή να παρουσιάσει έναν κοινό υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές του 2007. Κάθε οργάνωση προτίμησε να διατηρήσει το μικρό “κομμάτι της πίτας” που διέθετε, αντί να συμμαχήσει γύρω από μια υποψηφιότητα που θα μπορούσε να συγκεντρώσει 15%. Μην ξεχνάτε ότι το γαλλικό προεδρικό σύστημα είναι εξαιρετικά διεστραμμένο: ένα κόμμα δεν υπάρχει πραγματικά χωρίς υποψήφιο για την προεδρία. Κι αυτό ενθαρρύνει τη διασπορά των ψήφων τόσο στην αριστερά, όσο και στη δεξιά. Οι περσινές κινητοποιήσεις εναντίον της “μεταρρύθμισης” των συντάξεων ήταν σημαντικές, αλλά δεν κατέληξαν στην απόσυρση των κυβερνητικών σχεδίων. Δεν ήταν πάντως πλήρης ήττα γιατί η πλειοψηφία των πολιτών συνειδητοποίησε την αδικία (iniquité) του συστήματος και, με κάποιο τρόπο, συσσώρευσε μια αποδοκιμασία της κυβέρνησης και, περαιτέρω, των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που πιθανώς θα παράγει ένα αποτέλεσμα στις κάλπες το 2012 (αν και όχι υποχρεωτικά προς όφελος μιας διασπασμένης αριστεράς) ή με άλλο τρόπο. Το κύριο κόμμα που δηλώνει αριστερό, το Σοσιαλιστικό Κόμμα φέρει επίσης μια βαρειά ευθύνη. Είναι ανίκανο να ενσαρκώσει μια πραγματική αριστερή εναλλακτική και δεν κερδίζει από την απόρριψη του Σαρκοζί και της δεξιάς από την κοινή γνώμη.

Ερ. Ποια μπορεί και πρέπει να είναι η ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση του χρέους; Μπορεί, και υπό ποίες συνθήκες, να πληρωθεί αυτό το βουνό χρεών; Πρέπει να το πληρώσουμε; Αντίστροφα μια θαρραλέα αναδιάρθρωση του χρέους θα μπορούσε να απειλήσει το τραπεζικό σύστημα;

Απ. Το χρέος αρκετών χωρών, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Ιρλανδία, δεν μπορεί να αποπληρωθεί λόγω των επιτοκίων που απαιτούν οι χρηματιστικές αγορές στηριζόμενες στους οίκους αξιολόγησης. ‘Αρα, μια “αναδιάρθρωση”, για να χρησιμοποιήσω την “καθωσπρέπει” φρασεολογία, είναι αναπόφευκτη. ‘Όχι μόνο μια επιμήκυνση της αποπληρωμής, αλλά η κανονική διαγραφή μέρους του χρέους. Ομοίως, οι τράπεζες πρέπει να υποχρεωθούν να διακρατήσουν ένα ορισμένο επίπεδο stock δημόσιου χρέους των χωρών στις οποίες δρουν. Σε περίπτωση κινδύνου αποσταθεροποίησης, δεν πρέπει να αποκλεισθεί η υπόθεση μιας εθνικοποίησης των τραπεζικών συστημάτων. ‘Εγινε μερικά σε ορισμένες χώρες, μόνο όμως ως προσωρινό μέτρο. Θα χρειαστεί να το γενικεύσουμε.

Ερ. Ακούγονται προτάσεις για ριζική μεταρρύθμιση των ευρωπαϊκών συνθηκών, άλλοι προτείνουν έξοδο από το ευρώ. Είναι ρεαλιστικές τέτοιες προτάσεις; Τι σκέφτεστε για την ευθυγράμμιση των γαλλικών ελίτ στις γερμανικές;

Απ. Ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν ότι καμία πολιτική ρήξης με τον νεοφιλελευθερισμό δεν είναι δυνατή στο πλαίσιο των σημερινών ευρωπαϊκών συνθηκών. Οι συνθήκες φτιάχτηκαν ακριβώς για να αποτρέπουν μια τέτοια ρήξη. Σκέφτομαι λοιπόν ότι χρειάζεται η δημιουργία ενός νέου ευρωπαϊκού πλαισίου. Αυτό δεν θα γίνει εν ψυχρώ. Θα χρειαστεί μια εναρκτήρια κρίση σε μια χώρα, είτε πολιτική, όπως η άνοδος στην εξουσία μιας πραγματικά αριστερής κυβέρνησης, είτε κοινωνική. Στη συνέχεια μπορούμε να φανταστούμε, όπως στο μοντέλο των αραβικών επαναστάσεων, την αμφισβήτηση να επεκτείνεται στην πλειοψηφία των χωρών-μελών της ΕΕ.

Ερώτ. Η Ελλάδα εφαρμόζει μια δρακόντεια πολιτική που επέβαλαν ΕΕ και ΔΝΤ, με τρομερό κοινωνικό κόστος και χωρίς βελτίωση της κατάστασης. Τι θα κάνατε εσείς, αν υποθέσουμε ότι βρισκόσαστε στη θέση του ‘Ελληνα Πρωθυπουργού;

Απάντ. Αν ήμουν πρωθυπουργός της Ελλάδας θα άρχιζα λέγοντας ότι σταματάω να πληρώνω τους τόκους του χρέους και θα απηύθυνα μια έκκληση σε όλα τα ευρωπαϊκά κοινωνικά και πολιτικά κινήματα για να με στηρίξουν.

Ερώτ. Μπορεί μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, με αδύναμη παραγωγική βάση, να απειλήσει ή και να προχωρήσει σε μονομερή στάση πληρωμών; Θα δεχθεί σίγουρα τιμωρητικό χτύπημα στις αγορές.

Απάντ. Ναι, κατά τη γνώμη μου μπορεί να το κάνει, εφόσον είναι έτοιμη να πάει σε μια αναμέτρηση με το χρήμα (la finance) και να γίνει η σπίθα μιας ευρωπαϊκής πολιτικής σύγκρουσης μεγάλης εμβέλειας, που θα κόλλαγε στον τοίχο τη σοσιαλδημοκρατία. ‘Ετσι κι αλλοιώς, η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να χάσει, γιατί ο ευρωπαϊκός μηχανισμός σταθεροποίησης και το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας την καταδικάζουν σε διαρκή, χωρίς τέλος κοινωνική οπισθοδρόμηση.

από:Konstantakopoulos.blogspot.com

''Λαθραίοι'' στη Ζωή...

2011-03-12T14:06:00.000+02:00

"ΕΑΝ δεν τους πνίξουμε στο Αιγαίο. ΕΑΝ δεν τους δολοφονήσουμε στα σύνορα. ΕΑΝ δεν τους τσουβαλιάσουμε για πίσω, από εκεί που με τη σημαία του ΝΑΤΟ συμμετέχουμε στις δυνάμεις κατοχής. ΕΑΝ δεν τους στοιβάξουμε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. ΕΑΝ δεν τους βασανίσουμε στα κάθε λογής κρατητήρια-φυλακές. ΕΑΝ δεν τους εξευτελίσουμε μέχρι εξόντωσης...

Τότε μπορούμε να τους βάλουμε να χτίζουν τα σπίτια μας, τις εκκλησίες, τα σχολεία μας, τους δρόμους μας, τις Ολυμπιάδες μας... Να φυλάνε τους γέρους και τα παιδιά μας, να μαζεύουν τα σκουπίδια μας, να καλλιεργούν τα χωράφια μας. Να σκοτώνονται στα γιαπιά, στις σκαλωσιές, στα υπουργεία... Και δεν είναι καν υποχρεωτικό να τους δώσουμε και αυτό το ξεροκόμματο. Μπορούμε απλά, να τους καταγγείλουμε! Γιατί-ω τι κακούργημα!- δεν έχουν χαρτιά, δεν έχουν δικαιώματα. Δεν έχουν δικαίωμα στην ύπαρξη. Ποινικοποιούμε την ίδια τη ζωή!"

[ stekichania.gr ]

"Κι όμως, στην συντριπτική πλειονότητά τους δεν έχουν κανένα δικαίωμα. Στην προκειμένη περίπτωση, δικαίωμα γι' αυτούς θεωρείται η δική μας υποχρέωση να τους ασφαλίζουμε. Δεν το κάνουμε παρότι μας υποχρεώνουν οι νόμοι, ενώ και το ίδιο το κράτος δεν μας ελέγχει γιατί δεν τηρούμε τους νόμους. Παρότι εργάζονται για πολλά χρόνια, δεν μπορούν - όχι με δική τους ευθύνη - να συγκεντρώσουν τα ένσημα που πιστοποιούν ότι εργάζονται και κατά συνέπεια δεν μπορούν ν’ αποκτήσουν αδεια παραμονής. Άρα, σύμφωνα με την λογική του νόμου δεν υπάρχουν. Η δική μας λογική το ίδιο λέει;" [ syspeirosi.wordpress.com

"Πράγματι όμως, μόνο αυτά ενοχλούν. Οι χορεύτριες και οι πουτάνες από τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες στα στριπτιτζάδικα δεν ενοχλούν κανέναν. Κανένας δεν ρωτάει τις δίμετρες Ρωσίδες και Ουκρανές αν είναι νόμιμες ή παράνομες. Μετράει ότι είναι καλές στο πήδημα και φτηνές. Κανέναν δεν ενοχλούν οι λαθρομετανάστες που κάνουν σε όλη την Ελλάδα τις αγροτικές δουλειές για ένα κομμάτι ψωμί. Κανένας δεν έχει πρόβλημα να του καθαρίζουν το σπίτι του ξένες γυναίκες. Και να του μεγαλώνουν τα παιδιά Φιλιππινέζες. Ούτε κανέναν ενοχλούσαν οι Αλβανοί όταν τα πρώτα χρόνια δουλεύανε στις οικοδομές με μισό μεροκάματο. Αυτοί που ενοχλούν είναι οι 250 της Νομικής, που καταπατούν και εκμεταλλεύονται το πανεπιστημιακό άσυλο.

(...) Ενοχλούν την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα οι 250 λαθρομετανάστες που μαζευτήκανε στη Νομική. Τα δύο εκατομμύρια συνολικά δεν ενοχλούν κανέναν. Κανέναν πολιτικό και κανέναν μεγαλοδημοσιογράφο δεν ενοχλούσαν αυτοί οι 250 της Νομικής όσο δούλευαν παράνομα στην Κρήτη. Ενοχλούν τώρα που καταπάτησαν τα ιερά και τα όσια της πανεπιστημιακής κοινότητας. Όταν σκάει όμως μια χύτρα, δεν φταίει το καπάκι που πετάγεται. Φταίει αυτός που άφησε το μάτι της κουζίνας ανοιχτό. Δεν αποφάσισε μόνο του το καπάκι να τιναχτεί στον αέρα. (…) Μοιραία ξαναγυρνάμε στην γκετοποίηση και την εγκληματικότητα. Εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι μετανάστες και λαθρομετανάστες ρέπουν εκ φύσεως στην παρανομία και την εγκληματικότητα. Ότι είναι μέσα στο αίμα των Αφγανών, των Κούρδων και των Σομαλών. Δύσκολο όμως."

[ tsak-giorgis.blogspot.com ]

"Το άσυλο προστατεύει όχι μόνο τους διδάσκοντες και τους διδασκόμενους, αλλά και γενικά όσους βρίσκονται στον χώρο του πανεπιστημίου με τη δημοκρατικά εκφρασμένη συναίνεση των αρμόδιων ακαδημαϊκών οργάνων. Συζήτηση για επέμβαση στον χώρο του ασύλου μπορεί να σταθεί μόνο σε περιπτώσεις που τελείται αξιόποινη πράξη, η οποία στρέφεται κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας." [ avgi.gr ]

"Οι μετανάστες - που είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι - δεν μίλησαν, και με τη σιωπή τους μας εξέθεσαν όλους. Όλα τα διαπλεκόμενα λαμόγια ξεσπάθωσαν εναντίον των μεταναστών. Κι όπως τους άκουγα, ήταν λες και οι μετανάστες δεν είναι άνθρωποι σαν κι εμάς που κάνουν απεργία πείνας, διεκδικώντας κάποια στοιχειώδη δικαιώματα - ήταν λες και είναι Τούρκοι κομάντος οπλισμένοι με μπαζούκας και θέλουν να μας καθαρίσουν όλους." [ pitsirikos.net ]

"Αραγε, δεν μπορούμε να κρύψουμε το αίσθημα υπεροχής μας έναντι των ξένων ούτε και όταν δηλώνουμε ότι τους νοιαζόμαστε; Μάλλον. Αλλιώς δεν εξηγείται η σιγουριά όλων των βοώντων εν τη τηλεοπτική ερήμω ότι τους μετανάστες «τους καθοδήγησαν» και τους «παραπλάνησαν». Τους θεωρούμε δηλαδή πρόβατα προς διαβουκόληση, ανίκανους να έχουν πολιτική σκέψη, ανίκανους να κάνουν λόγο την ανάγκη και την αγωνία τους, να διεκδικήσουν. Και όμως, διαβάζοντας δηλώσεις τους σε εφημερίδες άλλα πληροφορείσαι.

Ιδού η δήλωση του Μαροκινού Νουά στον προχθεσινό "Ελεύθερο Τύπο": «Το 2008 έκανα απεργία πείνας γιατί δεν μου έδιναν άδεια παραμονής στην Ελλάδα, που δικαιούμουν. Τελικά η αίτησή μου έπειτα από πολλές προσπάθειες έγινε αποδεκτή. Ήρθα να συμπαρασταθώ στους μετανάστες που αν και πληρούν τις προϋποθέσεις, η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε». Λοιπόν, αν αντιστρέψει κανείς όχι τα πράγματα, αλλά τον τρόπο που τα βλέπουμε, ίσως το κτίριο της Νομικής είναι αυταπόδεικτα το καταλληλότερο: Εκεί δεν διδάσκεται το Δίκαιο;"

[ tvxs.gr ]

"Δεχόμαστε να μας απολύουν, δεχόμαστε να μας κόβουν τους μισθούς, δεχόμαστε να αλλάζει έντονα το επίπεδο ζωής μας, δεχόμαστε τις σφαλιάρες, γιατί το κάνουν οι πιο πάνω από μας, το κάνουν όσοι φορούν γραβάτα, όσοι μας εξηγούν πως έτσι γίνεται παντού, το κάνουν οι leaders, οι winners, οι ισχυροί, υποκύπτουμε στο όνομα ενός τρόπου ζωής, υποκύπτουμε για να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται από αυτόν τον τρόπο ζωής. Αλλά τώρα, σφαλιαρισμένοι από παντού, ξεφτιλισμένοι από παντού, φοβισμένοι από παντού, δεν θα ανεχτούμε να καταλάβετε το σαλόνι μας εσείς.

Εσείς είστε πιο κάτω από εμάς στην τροφική αλυσίδα, όπως είμαστε κι εμείς πιο κάτω στην τροφική αλυσίδα από όσους μας εξηγούν πως το πάρτι μας τελείωσε. Έχουμε μέσα μας συσσωρευμένη τέτοια οργή και τέτοιο τρόμο που είναι φυσικό μας δικαίωμα να το ξεσπάσουμε επάνω σας. Τί θέλετε επιτέλους από εμάς; Να γίνετε σαν εμάς; Να γίνουμε σαν εσάς; Να πάτε να ψοφήσετε αλλού. Μακριά από τα μάτια μας.

Δεν θέλουμε να σας βλέπουμε. Δεν θέλουμε να υπάρχετε. Να συνεχίσετε να ψοφάτε εκεί που ψοφάγατε. Όχι εδώ, όχι μπροστά μας. Σας μισούμε. Βαθιά κι αληθινά. Σας μισούμε όσο μπορεί να μισήσει άνθρωπος. Βρωμιάρηδες. Αράπηδες. Λεχρίτες. Ζώα. Γαμιέστε κι εσείς και η δυστυχία σας. Δεν σας καλέσαμε εδώ. Να σας σκοτώσουν όλους. Φύγετε από το σαλόνι μας. Φύγετε από το σαλόνι μας." [ oldboy.blogspot.com ]

"Αν το κριτήριο για να «απαλλαγούμε» από τους μετανάστες είναι ότι είναι πολλοί, τότε «νομιμοποιώντας» αυτό το κριτήριο, αύριο θα μας καλέσουν να «απαλλαγούμε» από τους συνταξιούχους γιατί κατά ορισμένους είναι «πολλοί» και ζουν «πολύ», θα μας καλέσουν να «απαλλαγούμε» από τους δημόσιους υπαλλήλους γιατί είναι «πολλοί», να «απαλλαγούμε» από τους έχοντες ανάγκη την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική πρόνοια, την κοινωνική συμπαράσταση γιατί είναι «πολλοί». Το θέμα δεν είναι να «απαλλαγούμε» από τους ανθρώπους επειδή είναι «πολλοί», αλλά να λυθούν τα προβλήματα των ανθρώπων που είναι πολλά."

[ redflyplanet.blogspot.com ]

"Το ερώτημα όμως παραμένει: η αυτοϋπονόμευση του αιτήματος αρκεί για να μας αποσπά από το μείζον; Μπορεί η ελληνική κοινωνία να αποφεύγει ες αεί τη συγκρότηση ενός πλέγματος δικαιωμάτων όσων επί μακρόν διαβιούν εδώ; Πόση τύφλωση απαιτείται για να μη βλέπουμε τους ανθρώπους-σκιές; Πόση υποκρισία για να παραγνωρίζουμε ότι η έως δουλείας εργασιακή εκμετάλλευση σχετίζεται άμεσα με το καθεστώς διαμονής τους; Πόση μανία αυτοκαταστροφής για να παραβλέπουμε πως η θεσμική αφάνεια χιλιάδων μεταναστών τροφοδοτεί παραβατικότητα και προβλήματα κοινωνικής συνοχής; Πόση ανοχή για να επιτρέπουμε στους ψηφοσυλλέκτες υποστηρικτές αυτής της αφάνειας ανερυθρίαστα να καμώνονται πως κόπτονται για τη δημόσια ασφάλεια;"

[ antiphono.wordpress.com ]

"Πριν από λίγες ημέρες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων εξέδωσε καταδικαστική απόφαση σε βάρος της Ελλάδας και του Βελγίου. Ο λόγος ήταν ότι έκρινε πως ο τρόπος με τον οποίο οι δύο χώρες συμπεριφέρονται στους αιτούντες πολιτικό άσυλο παραβιάζει δυο άρθρα της κείμενης νομοθεσίας. Το άρθρο 3 περί κακής μεταχείρισης και το άρθρο 13 περί στέρησης πρόσβασης σε ένδικα μέσα.

(...) Γιατί όλα αυτά; Κυρίως επειδή η χώρα μας απέκτησε τη φήμη του κράτους που έπαψε επί της ουσίας να εξετάζει αιτήσεις χορήγησης ασύλου: το 2009 χορήγησε άσυλο στο 0,3% όσων το ζήτησαν, έναντι του 31% που ήταν (κατά το ίδιο έτος) ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμη κι αν συνυπολογιστούν οι απόλυτοι αριθμοί των αιτήσεων σε συνάρτηση με τον πληθυσμό κάθε χώρας, πάλι προκύπτει αβυσσαλέα διαφορά."

[ sday.gr ]

"Το μεταναστευτικό δεν έχει εύκολη λύση. Είναι πρόβλημα που παράγεται εκτός συνόρων, και εκδηλώνεται εντός. Είναι μείζων ιστορική μεταβολή, είναι μαζική και διαρκής μετακίνηση φτωχών ανθρώπων από τον Τρίτο Κόσμο προς τον Πρώτο, η οποία δεν πρόκειται να ανασχεθεί εφόσον δεν αρθούν τα αίτια της δυστυχίας και της άνισης ανάπτυξης επιτόπου, στις χώρες προέλευσης.

Εξ ου και είναι εξαιρετικά δύσκολο να λυθεί εδώ· εδώ, απλώς μεταφέρεται η πενία μακριά από την πηγή της, και λιμνάζει, σε μια πύλη εισόδου, σε έναν χώρο τράζιτ, σε μια χώρα που έχει πια τα δικά της δυσεπίλυτα προβλήματα. Ο έσχατος πένης, ο εξόριστος, ο μέτοικος, ζητάει βοήθεια από τον νεόπτωχο γηγενή, από τον έμφοβο άνθρωπο της κρίσης. Η φτώχεια προσκρούει στην απειλή φτώχειας." [ vlemma.wordpress.com ]

apo: http://www.aksioprepeiakantoxh.com

Με δάκρυα χαράς και πανηγυρισμούς έληξε η απεργία πείνας των μεταναστών

2011-03-12T13:32:00.001+02:00

“Νικήσαμε στον δύσκολο αγώνα μας. Ευχαριστούμε όλους όσοι μας υποστήριξαν. Τώρα ξεκινά ένας νέος αγώνας για τα δικαιώματα όλων. Να ξέρει ο ελληνικός λαός ότι θα βάλουμε χέρι, όλοι χέρι με χέρι, για να ξεπεράσει η Ελλάδα αυτή τη δύσκολη οικονομική κατάσταση”.

Η δήλωση αυτή του Ρασίντ, με την οποία ανακοίνωσε τη λήξη της απεργίας πείνας έπειτα από 44 μέρες, συνοδεύτηκε από πανηγυρισμούς, δάκρυα χαράς και δυναμικά συνθήματα. Έπειτα από τη συνάντηση εκπροσώπων των απεργών πείνας με τους υπουργούς Εσωτερικών Γ. Ραγκούση, Υγείας Α. Λοβέρδο, Προστασίας του Πολίτη Χρ. Παπουτσή και της υφυπουργού Εργασίας Α. Νταλάρα, οι 300 μετανάστες στη συνέλευσή τους έκαναν δεκτή τη νέα πρόταση τριών σημείων καθώς τους εξασφαλίζει την παραμονή επ' αόριστον στη χώρα, το δικαίωμα στην εργασία αλλά και τη δυνατότητα να ταξιδέψουν στις πατρίδες τους.

Παράλληλα δόθηκαν δεσμεύσεις για ευρύτερες αλλαγές στη μεταναστευτική πολιτική με κυριότερη τη μείωση σε 8 χρόνια, από τα 12 χρόνια που ισχύουν σήμερα, της παραμονής και εργασίας των μεταναστών ώστε να νομιμοποιηθούν. Έτσι, με ομόφωνη απόφαση, οι απεργοί πείνας έκαναν δεκτά τα σημεία και ξεκίνησαν την επανασίτισή τους.

Η συνάντηση των δύο πλευρών, στην οποία συμμετείχαν και μέλη της Πρωτοβουλίας, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα, και πάλι στο κτήριο της ΓΣΕΕ, ενώ είχαν προηγηθεί έντονες διαβουλεύσεις τις προηγούμενες ημέρες. Χθες το πρωί στην Υπατία βρέθηκε ο πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Α. Μαρτίνης, που είπε στους απεργούς πείνας ότι θα τους παρασχεθεί ιατρική βοήθεια και μετά τη λήξη της απεργίας πείνας.

Η διαδικασία επανασίτισης ξεκίνησε χθες το βράδυ με την παροχή σούπας, ενώ οι μετανάστες δήλωσαν ότι θα παραμείνουν για λίγο ακόμη στην Υπατία μέχρι να επανέλθει κατ' αρχήν ο οργανισμός τους. Οι νοσηλευόμενοι μετανάστες παρέμειναν για την παροχή πρώτων βοηθειών στα νοσοκομεία.

Τι προβλέπει η συμφωνία

Οι 300 θα υπαχθούν στο εξάμηνο καθεστώς ανοχής (άρθρο 24 του νόμου 3907/11), με τη δέσμευση ότι θα γίνεται ανανέωση επ' αόριστον. Με ειδική νομοθετική ρύθμιση θα λάβουν ταξιδιωτικά έγγραφα για τις χώρες τους, άδεια δηλαδή εξόδου και βίζα επανεισόδου στην Ελλάδα, ενώ οι υπουργοί δεσμεύτηκαν ότι θα προχωρήσει άμεσα η έκδοση του προεδρικού διατάγματος που προβλέπεται από τον νόμο, για να κατοχυρωθεί έτσι και το δικαίωμα εργασίας σε όλους όσοι υπάγονται στο καθεστώς ανοχής.

Παράλληλα θα προχωρήσει η Κοινή Υπουργική Απόφαση για τη μείωση του προαπαιτούμενου χρόνου διαμονής των χωρίς χαρτιά από 12ετία κατ' αρχήν σε 8ετία για την έκδοση ειδικής άδειας διαμονής (άρθρο 44, Ν. 3386/05) με παράλληλη μείωση των απαιτούμενων ενσήμων για παροχή άδειας παραμονής και τακτοποίηση όσων έχουν εκπέσει της νομιμότητας.

Γίνεται έτσι φανερό ότι, παρά τις δηλώσεις του Γ. Ραγκούση μετά τη συνάντηση, στις οποίες επέμενε ότι πρόκειται για “τελική διευκρίνιση όσων είχε προτείνει η κυβέρνηση από την περασμένη Παρασκευή”, τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη έκαναν πολλά βήματα πίσω εξασφαλίζοντας στους απεργούς πείνας ένα καθεστώς ημι-νομιμότητας με προοπτική, όπως δήλωσαν και οι ίδιοι οι 300, να γίνει νομιμοποίηση, αφού οι περισσότεροι ζουν και εργάζονται ήδη πολλά χρόνια στην Ελλάδα.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι με ευθύνη του υπουργείου Εργασίας ξεκινούν συζητήσεις και επαφές για την αλλαγή του Δουβλίνου ΙΙ με πρώτο στόχο την ανακατανομή της ευθύνης για τις μεταναστευτικές ροές σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης: Ελπίδα για όλη την κοινωνία

“Η δικαίωση των 300 είναι ελπίδα για όλη την κοινωνία” αναφέρει στη δήλωσή της η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης και τονίζει ότι με την απόφαση της κυβέρνησης γίνεται φανερό πως “ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται”.

Και συνεχίζει: “Η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν είναι ανίκητη: Το άκαμπτο αγωνιστικό φρόνημα και η πλατιά κοινωνική αλληλεγγύη μπορούν να φέρουν χειροπιαστά αποτελέσματα. Είναι προφανές ότι θα χρειαστούν μακροχρόνιοι σκληροί αγώνες για να αρθεί το απαρτχάιντ σε βάρος των ξένων εργατών που ζουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ωστόσο δεν πρέπει να χωρεί αμφιβολία ότι η αυταπάρνηση των 300 άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο ελπίδας.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι (και ήταν πολλοί...) στήριξαν αυτόν τον δύσκολο αγώνα από τη Νομική έως τα νοσοκομεία। Μα πάνω απ' όλα θα θέλαμε να χαιρετίσουμε με σεβασμό τους 300 αγωνιστές, για τους οποίους μπορεί να περηφανεύεται όλη η εργατική τάξη”.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΔΑΦΝΗ ΣΦΕΤΣΑ

Η Επανάσταση του Θέρισου, αφετηρία της Κρητικής Επανάστασης

2011-03-11T00:36:00.001+02:00

Στις 10 Μαρτίου του 1905, ξεσπάει η Κρητική Επανάσταση στο χωριό Θέρισο. Αρχηγός της επανάστασης είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος ενώ αφορμή για τους κινηματίες στάθηκε η επιθυμία τους για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Συνέρχεται συνέλευση στο Θέρισο υπό την καθοδήγηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, Κωνσταντίνου Φούμη και Κωνσταντίνου Μάνου, που επισημοποιεί την ανάγκη για την δημιουργία ενός ενιαίου κράτους μεταξύ Ελλάδας και Κρήτης.

Η Κρήτη, με την βοήθεια των Μεγάλων Δυνάμεων καταφέρνει το 1898 να απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό. Κάπου εδώ ανοίγει ο δρόμος της αυτονομίας της περιοχής και της Ένωσης της με την Ελλάδα. Οι πρεσβευτές της Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας και Ιταλίας ζητούν από το βασιλιά Γεώργιο της Ελλάδας να εγκρίνει το διορισμό του Πρίγκιπα Γεωργίου ως ύπατου Αρμοστή των Μ. Δυνάμεων στην περιοχή της Κρήτης.

Ο Πρίγκιπας Γεώργιος διορίζεται ομόφωνα και ξεκινάει αμέσως τον σχηματισμό της πρώτης κυβέρνησης της Κρήτης την οποία και συνθέτουν σπουδαίες προσωπικότητες της εποχής. Υπουργός Δικαιοσύνης αναλαμβάνει ο Ελ. Βενιζέλος, Εσωτερικών και Συγκοινωνίας ο Μανούσος Κούνδουρος, Δημόσιας Εκπαίδευσης και Θρησκευτικών ο Νικόλαος Γιαμαλάκης, Οικονομικών ο Κων. Φούμης και υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας ο Χασάν Σκυλλιανάκης.

Δεν αργούν όμως να έρθουν και οι πρώτες διαφωνίες και αναταραχές στο πολιτικό προσκήνιο. Το επίμαχο εθνικό θέμα της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα, δημιουργεί διαφορετικές εκτιμήσεις μεταξύ του Πρίγκιπα Γεώργιου και του υπουργού Δικαιοσύνης Ελ. Βενιζέλου. Ύστερα από συνεχείς προστριβές επέρχεται μια ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ των δύο αντρών, που καταλήγει στην απόλυση του Ελευθέριου Βενιζέλου από τη θέση του υπουργού.

Επακόλουθο αυτής της ρήξης είναι ο σχηματισμός μιας ισχυρότατης αντιπολίτευσης, την λεγόμενη «Ηνωμένη Αντιπολίτευση». Στο πλευρό του Βενιζέλου τάσσονται όλοι εκείνοι που είχαν δυσαρεστηθεί από την αυταρχική πολιτική του Πρίγκιπα. Δύο χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα στις 10 Μαρτίου του 1905 συνέρχεται συνέλευση στο Θέρισο που κηρύσσει την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα και τη δημιουργία ενός ελεύθερου συνταγματικού κράτους. Στην ίδια συνέλευση γίνεται και ένα ψήφισμα με το οποίο ενημερώνουν τις Μεγάλες Δυνάμεις για την δυσαρέσκεια και την αγανάκτηση του λαού για το αυταρχικό καθεστώς που είχε επιβληθεί. Αγανάκτηση που πλέον αναδεικνύει την ένωση με την Ελλάδα ως την μοναδική λύση του κρητικού ζητήματος.

Οι ξένες δυνάμεις, θορυβημένες από την κατάσταση που διαμορφώνεται στην Κρήτη, κινούνται για την εξομάλυνση του θέματος με διαπραγματεύσεις, που καταλήγουν στην παραίτηση του Γεωργίου, αφού το κίνημα του Θερίσου και η πολιτική του Βενιζέλου δικαιώνονται.

Η επανάσταση στο Θέρισο κατάφερε στην ουσία να δημιουργήσει ένα προοδευτικό σύνταγμα για την Κρητική Πολιτεία και να αναγκάσει τις μεγάλες δυνάμεις να αναθέσουν στην Ελληνική Κυβέρνηση την αρμοδιότητα να μπορεί εκείνη να διορίζει ύπατο αρμοστή Κρήτης και ουσιαστικά αποτελεί τον προπομπό για την ένωση με την Ελλάδα, μια ένωση που πραγματοποιήθηκε 8 χρόνια αργότερα.

apo: tvxs

2011-03-05T11:38:00.003+02:00

απο εδω: http://kanalb.org/index.php

τι_

2011-03-04T22:27:00.001+02:00

_εγινε ρε παιδια?

γιατι ειναι το μπλογκ νεκρο...

Ελεύθερες μετακινήσεις για όλους, για μια ελεύθερη ζωή

2011-01-24T14:17:00.002+02:00

Στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες σε κονσέρβα μεταφερόμαστε κάθε μέρα προς και από τα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, πληρώνοντας το 8% του ανταλλάγματος της καθημερινής μας εκδούλευσης. Αυστηρά προγραμματισμένοι στα λεπτά του δρομολογίου της κάθε γραμμής, υπομονετικά αναμένοντες στη στάση. Η καθυστέρηση σημαίνει τιμωρία. Η αργοπορία, δική μας ή των άλλων, επιβάλλει τις συνέπειες που το σύστημα ορίζει.
Το στρίμωγμα στην πόρτα για μια θεσούλα στο βόλεμα της στιγμής. Προσπαθώντας να πάρουμε πίσω λίγη από την κλεμμένη μας ζωή στον ανολοκλήρωτο ύπνο στα άβολα καθίσματα. Υπομένοντας τον ιδρώτα του διπλανού μας όπως υπομένουμε το χνώτο του επιστάτη στους ασφυκτικούς ρυθμούς παραγωγής που θέλει να μας επιβάλλει. Ρισκάροντας την αξιοπρέπειά μας όταν δοκιμάζουμε να γλιτώσουμε λίγες δεκάρες, λαχταρώντας κάθε φορά που ανοίγουν οι πόρτες στον φόβο του μπάτσου ελεγκτή. Το ακυρωμένο εισιτήριο μιας άκυρης ζωής. Πίεση, ένταση, υπολογισμοί στην καθημερινή μας μεταφορά από τη ζωή στο θάνατο. Μια ζωή που φεύγει μέσα στο cayenne του αφεντικού.

Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τις συγκοινωνίες, από την 1η Φλεβάρη εγκαινιάζονται νέες δυσβάσταχτες αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων στις αστικές συγκοινωνίες. Το νέο χαράτσι που επιβάλλει το κράτος με πρόσχημα τα ελλείμματα σε φορείς του δημοσίου όπως ο ΟΑΣΑ μετατοπίζει για μια ακόμη φορά το χρέος και τις ευθύνες στους από κάτω και όχι στους εκάστοτε διαχειριστές της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Ταυτόχρονα στο στόχαστρο τίθενται και οι εργαζόμενοι στα μέσα μεταφοράς με νέο νομοσχέδιο. Επιπλέον, μετά από επιστολή εργαζομένης, ο ΟΑΣΑ απαντά πως στο πλαίσιο αναδιαρθρώσεων πρόκειται να καταργηθούν και νυχτερινές γραμμές.

Στις 11 Δεκέμβρη 2010 πραγματοποιήθηκαν δράσεις σε όλη την Αττική για αυξήσεις στις μεταφορές, ενώ συνεχίζεται ο συντονισμός δράσεων στην Αθήνα [2], το Ηράκλειο, τη Θεσσαλονίκη και αλλού.

- Ελεύθερες συγκοινωνίες για όλους
- Αλληλεγγύη μεταξύ των επιβατών κατά τη διάρκεια ελέγχων
- Σαμποτάζ στα ακυρωτικά μηχανήματα
- Εθελοντές λαθρεπιβάτες (ως απάντηση στις προθέσεις της εργοδοσίας για εθελοντές ελεγκτές)
- Εθελοντική ακύρωση εισιτηρίου, να κρίνει ο επιβάτης αν θα χτυπήσει, όχι καταναγκασμός

aπο : Indymedia

Ανακοίνωση του Σ.Ε.Ε.Ν. “Εργατική Αλληλεγγύη” για τα επισόδια στην Κοζάνη

2011-01-23T20:48:00.000+02:00

Στους δρόμους θα κριθεί το δίκαιο!

Χαιρετίζουμε τους εκατοντάδες διαδηλωτές που υποδέχτηκαν όπως άξιζε στον πρωθυπουργό της ανεργίας, της τρόικας και του μνημονίου.
Καταγγέλλουμε την παρουσία χιλιάδων αστυνομικών και δυνάμεων των ΜΑΤ και τον άγριο ξυλοδαρμό εργαζομένων και φοιτητών.

Το Δ.Σ και τα μέλη του Συνδικάτου Ενέργειας «Εργατική Αλληλεγγύη» χαιρετίζουν τους εργαζόμενους, τους φοιτητές, τους αυτοαπασχολούμενους και όλους τους κατοίκους της περιοχής που βγήκαν στους δρόμους για να υποδεχτούν όπως άξιζε τον πρωθυπουργό που έσπειρε τη φτώχεια στους εργαζόμενους και στο λαό και παρέδωσε τη χώρα έρμαιο στα χέρια των ξένων και ντόπιων αρπαχτικών.

Ο πρωθυπουργός ήρθε χωρίς ίχνος ντροπής στην πρωτεύουσα της ανεργίας και της ρύπανσης να εξαγγείλει ένα έργο που στην καλύτερη περίπτωση θα φέρει εκατό θέσεις εργασίας όταν μέσα από το ενεργειακό πρόγραμμα και το κλείσιμο μονάδων παραγωγής θα στερήσει 5.000 θέσεις εργασίας από την περιοχή. Την ίδια ώρα κλείνει και συρρικνώνει το πανεπιστήμιο, το ΤΕΙ και τα νοσοκομεία σε μια περιοχή που θερίζει ο καρκίνος και οι πνευμονοπάθειες! Σε μια περιοχή που κυριαρχεί το δουλεμπόριο και η μαύρη εργασία, που έκοψε στους εργαζόμενους πάνω από 25% των μισθών τους, που γέμισε λουκέτα στα καταστήματα αφού στέρησε πάνω από 200 εκατομμύρια Ευρώ από την αγορά της.

Κι όμως σ αυτή την περιοχή βρέθηκαν εκτός από τους εργολάβους και τους μηχανισμούς να παρευρεθούν και να τον χειροκροτήσουν και συνδικαλιστές που μέχρι χθες διαμαρτύρονταν για την έλευση του Υπουργού Οικονομικών για όλα τα δεινά που έφερε στους εργαζόμενους και στην περιοχή!

Καταγγέλλουμε τον άγριο ξυλοδαρμό εργαζομένων και φοιτητών από τα ΜΑΤ και την παρουσία χιλιάδων αστυνομικών που δημιούργησαν στην Πόλη εικόνες πολέμου και κατοχής ρίχνοντας καρκινογόνα χημικά σ έναν τόπο που δεν χρειάζεται και άλλους παράγοντες καρκινογένησης γιατί έχει αρκετούς!

Καταγγέλλουμε επίσης τους «δημοκράτες των ίσων αποστάσεων» και αυτών (συνδικαλιστών και μη) που κατήγγειλαν τη βία «απ’ όπου κι αν προέρχεται» βάζοντας θύτες και θύματα στο ίδιο τσουβάλι!

Η «Εργατική Αλληλεγγύη» που συμμετείχε δυναμικά στις διαδηλώσεις (παρά την αγωνιώδη προσπάθεια μεγάλης μερίδας του τύπου να αποσιωπηθεί το γεγονός) καλεί όλους τους εργαζόμενους και τον λαό της περιοχής να εντείνει τους αγώνες για να ακυρωθεί το μνημόνιο και όλα τα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα που υλοποιήθηκαν αλλά και αυτά που σχεδιάζονται για το επόμενο διάστημα

Κοζάνη 21/1/2011

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1250762

Aλληλεγγύη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

2011-01-23T13:17:00.001+02:00

Τώρα με την κρίση για τη μετανάστευση θα μιλάμε;

Το προφανές: Στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, είμαστε πάντα με τους εκμεταλλευόμενους, ποτέ με τ’αφεντικά.

Μια κρυφή αλήθεια: Πριν από την κρίση, η κοινωνία είχε μόνο να κερδίσει από την αλληλεγγύη σε μετανάστες και πρόσφυγες. Τώρα, αν δεν δείξει αλληλεγγύη, έχει μόνο να χάσει. Θυμηθείτε την τελευταία φορά που μετά από μια κρίση μιλούσαν για αποδιοπομπαίους τράγους και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ήταν δεκαετία του 1930 και δεν τη λέγαν Frontex αλλά Βέρμαχτ…

Ποιον συμφέρει να παραμένουν οι μετανάστες σε παρανομία;

Το προφανές: Για δυο δεκαετίες η παράνομη μετανάστευση προσέφερε στην Ελλάδα φτηνή «μαύρη» εργασία, για τα «μεγάλα έργα» και την φαραωνική σπατάλη των Ολυμπιακών αλλά και για κάθε είδους μικρά και μεγάλα αφεντικά. Παράλληλα, δημιούργησε κυκλώματα παράνομης διακίνησης με τεράστια κέρδη.

Μια κρυφή αλήθεια: Πέρα από τα άμεσα χρηματικά κέρδη, το σύστημα διατηρεί τους μετανάστες σε παρανομία ώστε να υπονομεύει τα δικαιώματα και των ντόπιων. Όταν τα αφεντικά μετατρέπουν τους μετανάστες σε ανθρώπους-σκουπίδια, όλη η κοινωνία μετατρέπεται σε χωματερή δικαιωμάτων.

Ποιον συμφέρει μια ελλάδα-φυλακή;

Το προφανές: Όπως αναγνωρίζουν ακόμα και κυβερνητικά στελέχη, τα τείχη, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι πλωτές φυλακές δεν πρόκειται να ανακόψουν την είσοδο των απελπισμένων. Αυτό που καταφέρνουν είναι ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης και η αύξηση του κέρδος των δουλεμπόρων (με το ανάλογο κόστος σε ανθρώπινες ζωές). Η εξαθλίωση των προσφύγων σε γειτονιές της Αθήνας, στην Πάτρα και την Ηγουμενίτσα δημιουργεί διαπραγματευτικό χαρτί για τις σχέσεις με τις χώρες της Ε.Ε. και την Τουρκία.

Μια κρυφή αλήθεια: Όταν η καταστολή, η αστυνομία και ο στρατός παρουσιάζονται συνέχεια ως η λύση για τα κοινωνικά ζητήματα, τότε στρώνεται ο δρόμος για τη χούντα της εποχής του ΔΝΤ.

Πόσοι τελικά χωράμε;

Το προφανές: Η ανθρώπινη δραστηριότητα, σε μια κοινωνία δικαιοσύνης και σε ισορροπία με τη φύση, αυξάνει πάντα τον κοινωνικό πλούτο. Εκεί χωράμε όλοι. Όταν εξορίζονται η ανθρωπιά, η λογική και τα δικαιώματα, τότε τελικά δεν χωράει κανείς…

Μια κρυφή αλήθεια: Πριν ξεσπάσει η ολομέτωπη επίθεση που αποκαλούνε κρίση, μια έρευνα του ΟΗΕ ανέφερε ότι αν η ΕΕ θέλει να διατηρήσει την αναλογία παραγωγικού/μη παραγωγικού πληθυσμού του 1995, θα χρειαστεί 135 εκατομμύρια μετανάστες ως το 2025. Τελικά, τα αφεντικά προτίμησαν την αύξηση των χρόνων εργασίας, τη μείωση των συντάξεων και την κατεδάφιση της κοινωνικής πρόνοιας…

Με απλά λόγια, όσο λιγότερα τα δικαιώματα, τόσο λιγότεροι χωράμε…

Όλα για όλους ή τα πάντα στα αφεντικά

Σήμερα στην Ελλάδα δεν χωράνε οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, αλλά ούτε και οι ηλικιωμένοι, οι ασθενείς, οι δημόσιοι υπάλληλοι, ούτε οι εργάτες (όταν ο εργάτης στην Κίνα δουλεύει με 85 € το μήνα…), ούτε βέβαια χωράνε οι αγρότες (150.000 μικρομεσαίοι αγρότες εγκατέλειψαν την παραγωγική διαδικασία πριν από την κρίση και η Ελλάδα, από αυτάρκης διατροφικά, έφτασε να εισάγει τα πάντα).

Είκοσι χρόνια τώρα οι πολυεθνικές και η μαφία των τραπεζών μεταφέρουν κεφάλαια και επιχειρήσεις εκεί όπου το κέρδος είναι μεγαλύτερο και τα δικαιώματα ανύπαρκτα ενώ, μέσω του δανεισμού και του χρέους, καταστρέφουν χώρες ολόκληρες.

Είκοσι χρόνια τώρα η ελληνική κοινωνία, μπουκωμένη στα ανούσια προνόμια του καταναλωτισμού και του life-style, ακολούθησε τυφλά τις σειρήνες του συστήματος της λεηλασίας και της απανθρωπιάς. Σήμερα βλέπει μουδιασμένη να της αφαιρούνται όλα τα ουσιώδη: ασφάλιση, συντάξεις, περίθαλψη, εκπαίδευση…

Εδώ, όπως και παντού, η αντίσταση στο χρεωκοπημένο σύστημα που μας καταστρέφει είναι η μόνη επιλογή. Εδώ, όπως και παντού οι αξίες της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης είναι η μόνη μας ελπίδα.

Aπό την Κ. Κούνεβα μέχρι τους απεργούς στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, από τους αιγύπτιους ψαράδες της Μηχανιώνας μέχρι τους απεργούς πείνας εργάτες γης στα Γιάννενα, από τους απεργούς στη Σκάλα Λακωνίας μέχρι την απεργία πείνας των 300, οι αγώνες των μεταναστών μας δείχνουν το δρόμο της αντίστασης και της αξιοπρέπειας.

Μόνο με την αλληλεγγύη στους αγώνες των μεταναστών για πλήρη δικαιώματα
μπορεί να υπάρξει αντίσταση στον εφιάλτη που ετοιμάζουν για όλους μας

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 Μετανάστες

Απεργούς Πείνας στην Θεσσαλονίκη

Κατάληψη λεωφορείων του ΟΑΣΘ, 22 Ιανουαρίου 2011

2011-01-23T13:04:00.001+02:00

http://www.antipliroforisi.info/index.php?option=com_content&view=article&id=234:2011-01-22-22-26-40&catid=35:-antipliroforisiinfo&Itemid=२८

http://tinyurl.com/6xqqryq

Tunis

2011-01-21T15:55:00.001+02:00

H ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΓΕΝΝΑΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ

2011-01-21T11:34:00.002+02:00

Η απόφαση των 2 φοιτ। Συλλόγων σε συνέλευση που έγινε έκτακτα σημερα το πρωι ηταν να γίνει πορεία και κατάληψη της Διοικησης του Πανεπιστημίου, που συστεγάζεται με την Αιθουσα τεχνης όπου ήταν ο Γιώργης। Απο το πρωί η πόλη αστυνομοκρατούνταν, 4 διμοιρίες μπλε, 2 πράσινες, οπκε, απλοι τσέοι και λίτες ξαμολυμένοι παντού γύρω απο την Διοίκηση. Η φοιτητική πορεία ηταν μαζική (200+) αλλά δεν μας άφησαν να προσεγγίσουμε το κτήριο. Βιώσαμε στην πράξη την αλληλεγγύη με κατοίκους χωριών που θέλει να κατεδαφίσει η ΔΕΗ, άλλους που έχουν προβλήματα με Καλλικράτη (Βελβεντό), εργάτες της ΔΕΗ, και άλλες κοινωνικές ομάδες. Μετά την καταστολή, το ξύλο και τα χημικά συνεχίσαμε πορεία κυκλώνοντας το κτήριο της Διοικησης και καταλήξαμε στο κεντρο (καθιστική διαμαρτυρία-πορεία στον πεζόδρομο και γύρω απο το κεντρο). 3-4 φοιτητες τραυματίστηκαν ελαφρά, ενας ποδοπατήθηκε ενώ και ένας Ματανζής πηγε νοσοκομείο. Ακούστηκαν συνθήματα όπως: "ΤΕΙΧΗ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ- ΔΙ.ΑΣ. ΜΗΧΑΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΟΙ ΠΕΡΙΚΟΠΈΣ" "ΕΡΧΕΤΑΙ ΟΡΓΗ- ΕΡΧΕΤΑΙ ΟΡΓΗ- Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΔΟΘΕΙ" "ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ-ΤΡΕΛΛΛΟΙΚΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ- ΧΩΡΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ" Το κλίμα ήταν πολύ τεταμένο στους φοιτητές, ειδικά σε σχέση με την πρότερη πολιτικοποίηση τους. Πολλή οργή σήμερα. Πολύ καλά.

Απορρίφθηκαν τα αιτήματα για άρση ασυλίας τεσσάρων βουλευτών

2011-01-13T09:42:00.005+02:00

Γεώργιο Αρβανιτίδη ΠΑΣΟΚ Β΄Θεσσαλονίκης) ο οποίος κατηγορείται για εκτέλεση οικοδομικών εργασιών στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης χωρίς άδεια, καθώς και για διατάραξη της ασφάλειας συγκοινωνιών, όταν ήταν δήμαρχος Εχεδώρου Θεσσαλονίκης.

Η αίτηση απορρίφθηκε με 206 αρνητικές έναντι πέντε θετικών ψήφων.

Κωνσταντίνο Κουκοδήμο (ΝΔ, Πιερίας) ο οποίος κατηγορείται ότι, ως υφυπουργός αθλητισμού, χορήγησε άδεια άσκησης επαγγέλματος προπονήτριας κλασσικού αθλητισμού σε άτομο χωρίς τα απαιτούμενα προσόντα.

Η αίτηση απορρίφθηκε με 204 αρνητικές ψήφους έναντι έξι θετικών ψήφων.

Παύλο Μαρκάκη (ΛΑΟΣ, Μαγνησίας) ο οποίος κατηγορείται ότι, ως αντιδήμαρχος Βόλου, έβαλε μπάρες σε κεντρική αρτηρία, με αποτέλεσμα να απαγορευτεί η προσέγγιση οχημάτων προς ξενοδοχειακή μονάδα.

Η αίτηση απορρίφθηκε με 207 αρνητικές έναντι τεσσάρων θετικών ψήφων.

Ευγενία Τσουμάνη- Σπέντζα (ΝΔ, Επικρατείας) η οποία κατηγορείται για συκοφαντική δυσφήμιση δια του Τύπου, για όσα είχε δηλώσει, ως γενική γραμματέας Ισότητας το 2007, σχετικά με τη ΜΚΟ Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι.

Η εισαγγελική αίτηση απορρίφθηκε με 207 αρνητικές ψήφους έναντι τεσσάρων θετικών.

Έρρικα

2011-01-12T22:49:00.004+02:00

Την φώναζαν Έρρικα / Ήταν επτά χρονών / Πέρυσι είχε ξεκινήσει το σχολείο / Αλλά τα παράτησε / Είχε βγει να πει τα κάλαντα / Θα την βάφτιζαν Αφροδίτη / Αλλά δεν πρόλαβαν / «Το πρώτο που είδα ήταν το τριγωνάκι της στο πεζοδρόμιο» / Παντού τρέχουν παιδιά / Ένα από αυτά είναι ο αδερφός της.

---

(ακολουθούν σχόλια από διάφορα Blogs και ιστοσελίδες εφημερίδων )

Στο Κορωπί όπου μένω και εγώ ξέρεις τι άλλο κάνουν; βάζουν τα παιδιά τους μέσα σε κούτες και τα τοποθετούν στη μέση του δρόμου. Με την ελπίδα να περάσει κάποιος να χτυπήσει την κούτα και το δύστυχο παιδί τους & να του αφαιμάξουν αποζημίωση.

Τραγικό το συμβάν, αλλά μην ξεχνούμε ότι : 2. Δεν είχαν μάθει στην μικρούλα κυκλοφοριακή αγωγή 3. Οι ρομά/τσιγγάνοι/γύφτοι είναι γενικά πηγή προβλημάτων.

Απόφαση του Αρείου Πάγου για τους πεζούς που παραβιάζουν τον ΚΟΚ. Σύμφωνα με απόφαση του Αρείου Πάγου οι πεζοί που περνούν κάθετα τους δρόμους, σε σημεία όπου δεν υπάρχει διάβαση έχουν ποσοστό συνυπαιτιότητας σε περίπτωση ατυχήματος, ακόμη κι αν ο οδηγός του οχήματος έχει παραβιάσει τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας.

Αν εχει ζησει κανεις κοντα σε γυφτους τοτε ξερει τι ανθρωποι ειναι αυτοι.... οσοι καθονται και τους λυπουνται απλα κοιμουνται τον υπνο του δικαιου

Αλλά διερωτώμαι, αν το άμοιρο παιδί δεν ήταν Ρομά, όπως είθισται να ονομάζουμε τελευταίως τους Αθίγγανους (λέξη ελληνικότατη, προερχόμενη από τον Ηρόδοτο), θα γινόταν ... μικρή επανάσταση; Οι Αθίγγανοι πάντα έχουν προβλήματα με την αστυνομία και πάντα προσπαθούν να τα λύσουν με ομαδικές βίαιες επιθέσεις

Οι γυφτοι οδηγουν και παρκαρουν οπου θελουν δεν χρησιμοποιουν ουτε φωτα πολλες φορες ενω εχει σκοτεινιασει και οι δρομοι ειναι προεκτασεις των ''σπιτιων'' και των τσαντιριων. Αφηστε τον ανθρωπο να φυγει εκτος και αν τον κρατατε για να ηρεμησετε τους τσιγγανους

(τέλος σχολίων)

---

Την φώναζαν Έρρικα. Ήταν επτά χρονών. Σε πολύ λίγα χρόνια θα ήταν κανονική γυναίκα. Ίσως σε πολύ λίγα χρόνια να γινόταν και μάνα. Είχε βγει να πει τα κάλαντα. Πέρυσι είχε ξεκινήσει το σχολείο. Αλλά το παράτησε. Θα την βάφτιζαν ίσως Αφροδίτη. Παντού τρέχουν παιδιά. Ένα από αυτά μπορεί να έχει και το τρίγωνό της. Θα τα πει του χρόνου. Που η Έρρικα θα ήταν οκτώ. Σήμερα τα Φώτα κι ο Φωτισμός. Αλλά άλλες οι βουλές του Διός. Σήμερα Σκοτάδι κι ο Σκοτωμός.

---

Σα ο Ρόμα, μπάμπο μπάμπο

Σα ο Ρόμα, ο νταγιέ

Σα ο Ρόμα, μπάμπο μπάμπο

Ε, εντερλέζι

Eντερλέζι

Σα ο Ρόμα, ντάγιε.

---

Η Έρρικα λέει τα κάλαντα σε ένα μεγαλύτερο της αγόρι. Εκείνο ψάχνει σε ένα κάδο σκουπιδιών. Πόσων χρονών είσαι, το ρωτάει. Δέκα πέντε, εσύ; Εφτά. Είναι και το αγόρι μελαμψό, αλλά μιλάει παράξενα. Το ρωτάει από πού είναι. Απαντάει με μια πολύ μεγάλη λέξη κι η Έρρικα μπερδεύεται και την επαναλαμβάνει λάθος. Το αγόρι γελάει. Το ίδιο κι εκείνη. Γελάνε δυνατά χωρίς κίνδυνο να ακουστούν και να μας ενοχλήσουν (να μας ενοχλήσουν άλλο), αφού τη χώρα της αυτόματης λήθης, όπου αντηχούν τώρα τα γέλια τους, τη χωρίζουν από τη δική μας πολλά περισσότερα από φράχτες, τείχη και καταυλισμούς.

posted by Old Boy
http://old-boy.blogspot.com/

2011-01-08T16:29:00.001+02:00

Ο Δούλος

Ο Δούλος που δραπέτευσε έλεγε προσευχές στους φιλήσυχους πολίτες

γονατίζοντας σε λιγδωμένα προσκέφαλα.

Εγώ δεν ήλπιζα πως μπορεί να σωθεί.

Οι χωροφύλακες έχουν γερή όραση – δε διαλύονται με αυταπάτες και ψυχοσάββατα.

Τώρα αυτός που επέμενε να ρωτάει

φαίνεται θαταν αποφασισμένος για θάνατο

ή θαταν κατάσκοπος που δε φοβάται.

Εγώ πάντως εξακολουθώ να βλέπω τον επερχόμενο μεσαίωνα

με φάλαγγες πιστών

με αργυρά δισκοπότηρα αφρίζοντα αίμα

με σημαιοστολισμούς και παρελάσεις

με ραβδούχους καλοθρεμμένους καλόγερους

εικόνες από παλιές εκστρατείες και τυφεκισμούς ήρωες με αυστηρά βλέμματα

Αμές δε γ’ εσόμεθα πληρωμένη εκπαίδευση

θεός αγέρας τα στοιχεία της φύσεως

κλειδωμένα στην εποχή σε χάλκινα θησαυροφυλάκια.

Αν άξαφνα σας γεννηθεί το ερώτημα

πως τα κατάφερε αυτός ο θνητός

μέσα σ’ αυτό το βαρύγδουπο διαπασών των ύμνων

να δραπετεύσει με αληθινό λαμπερόν ήλιο

με αληθινές εξαρτήσεις του βίου -

αν δε μπορείτε να καταλάβετε

τι τον οδήγησε σ’ αυτό το τελευταίο διάβημα

που βρήκε την έξοδο αφού γύρω ήταν μπετόν

αφού γύρω τραγουδούσε η φοιτήτρια

ένα τραγούδι ιστορικό παλιών ηρώων τότε

δε θα’ χετε δεί κάτι κρυφές μικρές πόρτες

όμως ολοφάνερες στα μάτια των ειδικών

δεν θαχετε δεί το ραγισμένο τοίχο

όπου βλασταίνουν κάτι φυτά πάνω σ’ ασβέστη κίτρινο απ’ την πολυκαιρία.

Το ζήτημα πια έχει τεθεί :

Η θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε όπως αυτός ο δραπέτης

ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο απέναντί τους.

Μιχάλης Κατσαρός

ζεστο φθινοπωρο / καυτη ανοιξη?

2011-01-06T16:35:00.000+02:00

SOLIDARITAT

2010-12-27T17:28:00.002+02:00

Το Φεβρουάριο του 2009 αφαιρέθηκαν προϊόντα πρώτης ανάγκης από τα ράφια της αλυσίδας σουπερμάρκετ "Γαλαξίας" από τους λεγόμενους "Ρομπέν των Φτωχών", που στη συνέχεια μοιράστηκαν σε λαϊκή αγορά του κέντρου της Λάρισας. Η αστυνομία εξαπέλυσε κυνηγητό στα γύρω στενά και προχώρησε στη σύλληψη δύο φοιτητών του ΤΕΙ Λάρισας που βρίσκονταν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και σε μεγάλη απόσταση από τον "τόπο του εγκλήματος", καθώς και δύο φοιτητριών που περίμεναν το λεωφορείο για να πάνε στο ΤΕΙ.

Οι συλλήψεις έγιναν αυθαίρετα, καθώς οι δράστες που εισέβαλαν και λήστεψαν το σουπερμάρκετ είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, οπότε ήταν και πρακτικά αδύνατο να αναγνωριστούν τόσο από τους εργαζόμενους του καταστήματος όσο και από τις δυνάμεις καταστολής. Αποδεικτικό στοιχείο των παραπάνω είναι και κατάθεση αστυνομικού που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" και υποστηρίζει ότι η σύλληψη έγινε με βάση τα εμπειρικά του κριτήρια και όχι με αποδεικτικά στοιχεία σε βάρος των κατηγορουμένων. «Από την εμπειρία μου ως αστυνομικός γνωρίζω ότι τα άτομα αυτά κινούνται στον ευρύτερο αναρχικό, αντιεξουσιαστικό χώρο, αφού τους είδα αρκετές φορές σε διάφορες εκδηλώσεις και πορείες».

Εκτός από την αρχική δίωξη για κλοπή που ασκήθηκε σε βάρος των τεσσάρων φοιτητών, ο εισαγγελέας επιμήκυνε το κατηγορητήριο, προσθέτοντας την κακουργηματική πράξη της ληστρικής κλοπής κατά συναυτουργία, η οποία τιμωρείται με κάθειρξη από 5 μέχρι 20 χρόνια, μετά από κατάθεση μαρτυρίας της προϊσταμένης του καταστήματος. Η τελευταία δήλωσε ότι κατά την προσπάθειά της να σταματήσει του δράστες, την απείλησαν ότι θα την σκοτώσουν. Στον αντίποδα, οι δικηγόροι των τεσσάρων νέων, κ. Σκουνάκη και κ. Τζαμαδάκης, μέλη της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Δικηγόρων Θεσσαλονίκης, αποδίδουν σαθρό και κατασκευασμένο χαρακτήρα στις παραπάνω κατηγορίες, ενώ τονίζουν ότι η δίωξη τους είναι πολιτικά στοχοποιημένη και βασίζεται στην έντονη κοινωνικοπολιτική δράση των φοιτητών. «Το κατηγορητήριο είναι εξαρθρωμένο. Αυτό που μπορώ να πω εγώ είναι ότι υπάρχει στόχευση συγκεκριμένων χώρων. Των κοινωνικών αγωνιστών. Ο στόχος είναι να τεθούν σε ομηρία. Να πληγεί το νεολαιίστικο κίνημα και να καμφθούν οι κοινωνικές και αγωνιστικές αντιδράσεις των φοιτητών, των νέων, των εργαζομένων», δηλώνει ο κ. Τζαμαδάκης στην "Ε". «Εάν αυτά τα παιδιά δεν αθωωθούν», συνεχίζει, «θα είναι ένα τεράστιο δικαστικό σκάνδαλο. Αν καταδικαστούν, φιμώνονται όλοι όσοι ζητούν και διεκδικούν το αυτονόητο. Αυτά που προβλέπονται από το Σύνταγμα για την προστασία των ατομικών, πολιτικών και εργασιακών δικαιωμάτων».

Διώκονται γιατί αγωνίζονται

Υπό τον τίτλο "Διωκόμαστε γιατί αγωνιζόμαστε", οι σπουδαστές έγραψαν επιστολή κάνοντας λόγω για "κυνήγι μαγισσών" και ποινικοποίηση ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου. «Σε μια πόλη όπως η Λάρισα που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις ελληνικές μητροπόλεις στην αλλοτρίωση των κοινωνικών σχέσεων και των ταξικών διαχωρισμών, η στοχοποίηση και η ποινικοποίηση όσων προσπαθούν να διαταράξουν την κανονικότητα του κάμπου δημιουργώντας νησίδες αυτοοργάνωσης και ελευθερίας, ήταν θέμα χρόνου.

Το χώρο και το χρόνο δε τον επιλέξαμε εμείς. Αυτό που επιλέξαμε όμως και που αποτελεί συνειδητή επιλογή μας είναι να αγωνιζόμαστε όπου και αν βρεθούμε. Το ότι γνωρίζουμε πως σε μια κλειστή κοινωνία η στοχοποίηση μας ήταν αναπόφευκτη, δε μας εμπόδισε να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε. Εδώ και 4 χρόνια έχουμε συμμετάσχει σε καταλήψεις-πορείες-απεργίες στη Λάρισα και σε οποιοδήποτε άλλο κινηματικό γεγονός, με αποκορύφωμα της κινηματικής μας δράσης την κατάληψη του κτιρίου του Ι.Κ.Α και μετά την κατεδάφιση του, τη δημιουργία του στεκιού στο χώρο της Ιατρικής σχολής.

Καθώς η φωνή της αντεξουσίας, της αναρχίας και της ελευθερίας αρχίζουν να δυναμώνουν στη πόλη και κυρίως μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, η καταστολή εντάθηκε. Από αναίτιες προσαγωγές συντρόφων, πεσίματα σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης, έξω από τα δικαστήρια η παρέμβαση της ασφάλειας όπως χώρους εργασίας πολλών συντρόφων, με αποτέλεσμα την απόλυση τους, έως φασιστικές επιθέσεις με μαχαίρια συνθέτουν το σκηνικό τρομοκρατίας».

Η αναβολή της δίκης

Η δίκη των τεσσάρων φοιτητών του ΤΕΙ Λάρισας, είχε οριστεί για την 1η Δεκεμβρίου, όμως αναβλήθηκε τελικά για την 1η Ιουνίου του 2011.

Οι τέσσερις φοιτητές, που κατηγορούνται για κακούργημα, παρουσιάστηκαν την Τετάρτη 1η Δεκεμβρίου στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας, όπου και αποφάσισε την αναβολή της δίκης για την προαναφερόμενη ημερομηνία. Μέχρι τη γνωστοποίηση της απόφασης για αναβολή της δίκης, έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Λάρισας, αλληλέγγυοι, υπό την στενή επίβλεψη ισχυρών δυνάμεων των ΜΑΤ, φώναζαν συνθήματα συμπαράστασης στους τέσσερις και ζητούσαν την απελευθέρωσή τους. Με την ανακοίνωση της απόφασης ακολούθησε ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας στο κέντρο της Λάρισας από την «Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες» με την παρουσία 1.500 περίπου ατόμων από όλη την Ελλάδα.

ta biblia einai oi aspides mas, h morfwsh to oplo mas.

2010-12-27T12:17:00.004+02:00

mia aptis kalyteres idees pou eida ton teleytaio kairo.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΑΔΕΡΦΙΑ ΞΕΝΟΙ

2010-12-24T14:16:00.002+02:00

(η χριστουγεννιάτικη "πίκλα")

Μαθητές της Κερατέας έψαλαν τα κάλαντα που εκφράζουν με χιούμορ την οργή των πολιτών ενάντια στο καθεστώς της κυβέρνησης του ΔΝΤ και της ΕΕ.Τα κάλαντα της Κερατέας ...ψαλμένα με την παρουσία των ΜΑΤ,ασφαλώς θα αποτελέσουν το highlight των μαύρων γιορτών που βιώνει η χώρα φέτος.

http://www.youtube.com/watch?v=D5_LLe7AMcI

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΣΚΟΡΠΙΣΑΝ ΠΑΝΤΟΥ

ΚΑΙ ΜΟΛΟΤΩΦ ΡΙΧΝΟΥΜΕ, ΝΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ειι

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΜΕΣ'ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΙΑ

..ΕΔΩ ΘΑ΄ΣΤΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ.

ΞΥΛΟ ΔΥΝΑΤΟ, ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΓΙΟΡΤΙΝΟ,

ΠΕΤΡΕΣ ΘΑ ΣΑΣ ΕΡΘΟΥΝ ΑΠ΄ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

ΜΕΣΤΗΝ ΣΙΓΑΛΙΑ, ΑΝΑΒΕΙ Η ΦΩΤΙΑ

ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΠΥΡΙΝΗ ΓΡΟΘΙΑ.

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΣΤ' ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ

ΚΑΙ ΧΤΥΠΑ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ ειι

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ

ΚΑΙ ΞΥΛΟ ΘΑ ΦΑΤΕ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΟΥ.

...ΤΡΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΙΟΝΙΑ

ΗΡΘΑΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΑΠ'ΟΛΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ

ΜΕΣ'ΤΗΝ ΣΙΓΑΛΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ

ΠΑΡΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΤΟΥ ΝΑ ΕΙΝ'ΑΡΓΑ

Η χρησιμότητα των καταλήψεων

2010-12-17T11:18:00.000+02:00

Θέλουμε να πούμε λίγα πράγματα και για τις καταλήψεις καθώς αρκετοί και αρκετές αναρωτιούνται γιατί είναι τόσο σημαντικό να γίνεται κατάληψη της σχολής.

Η κατάληψη της σχολής είναι ένας τρόπος να δώσουμε χρόνο και χώρο στον εαυτό μας.

Σε πρώτη προσέγγιση χώρο και χρόνο για να οργανώσουμε την αντίσταση στο υπάρχον καθώς και να του ασκήσουμε πίεση δημιουργώντας ένα πραγματικό υλικό κόστος για το ίδιο, αλλά και να κάνουμε εμφανή προς τα έξω στην κοινωνία την αντίδρασή μας. Η κατάληψη είναι ιστορικά στη ελλάδα αλλά και αλλού ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα πάλης του φοιτητικού κινήματος (και όχι μόνο αυτού).

Κυρίως όμως χώρο και χρόνο για να υπάρξει ο κόσμος μας: για να συναντηθούμε, να συζητήσουμε, να επανεφεύρουμε την επικοινωνία, την αλληλεγγύη, το μοίρασμα.

Όταν η σχολή λειτουργεί κανονικά, όταν το σύστημα λειτουργεί κανονικά το τρέξιμο είναι συνεχές και δεν έχουμε χρόνο. Ούτε και χώρο έχουμε, αφού οι χώροι που υπάρχουν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη μεταφορά διαχωρισμένης γνώσης και την αναπαραγωγή αλλοτριωμένων σχέσεων.

Καταλαμβάνοντας τις σχολές σταματάμε την κανονική λειτουργία και μας δίνουμε χώρο και χρόνο για να πειραματιστούμε και να δημιουργήσουμε σχέσεις κοινότητας – σχέσεις ανθρώπινες – σχέσεις από αυτές που ο κόσμος του εμπορεύματος, της αποξένωσης και του ανταγωνισμού δεν αφήνει να υπάρξουν.

Και αν η πραγματικότητα των έρημων κατειλημμένων σχολών διαφέρει από όσα γράφουμε, αυτό δε συμβαίνει γιατί έχουμε κατάληψη, αλλά γιατί εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε μάθει να το κάνουμε. Μας έχουν διδάξει να είμαστε μια ζωή παθητικοί θεατές. Παθητικοί θεατές ακόμη και της ίδιας μας της ζωής. Είναι αναγκαίο να μάθουμε τους εαυτούς μας να παίρνουν πρωτοβουλίες, να ξαναπάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Δε χρειάζεται κανείς να είναι ειδικός για να πράξει. Οι κατειλημμένες σχολές θέλουμε να γίνουν χώροι πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ απλών καθημερινών ανθρώπων. Όχι μεταξύ ειδικών κάθε είδους, αλλά μεταξύ ανθρώπων που μπορούν να κάνουν λάθη. Θέλουμε ο καθένας και η καθεμιά να έρθει να μοιραστεί ό,τι θέλει να μοιραστεί, χωρίς φόβο ή ντροπή.

Κάθε μοίρασμα είναι θεμιτό. Από μια συζήτηση σχετικά με την τρέχουσα πολιτική συγκυρία, μέχρι ένα αντιμάθημα φυσικής. Από την παρουσίαση ενός βιβλίου που διάβασε κάποιος/α και του/της άρεσε, μέχρι το να φέρεις ένα ρολό χαρτόνι και μπογιές και να βάψει ο καθένας ότι θέλει. Από το να παίξουμε κρυφτό μες τη σχολή, μέχρι μια συζήτηση για τα σεξουαλικά πρότυπα που επιβάλλει το θέαμα. Από την οργάνωση για να κατέβουμε σε μια πορεία ή να κολλήσουμε μια αφίσα, μέχρι το βάψιμο των τοίχων της σχολής στα χρώματα που μας αρέσουν. Από τη συλλογική αυτομόρφωση, μέχρι το από κοινού σκούπισμα - καθάρισμα. Από το να λέμε ανέκδοτα και να οργανώνουμε ένα γλέντι, μέχρι το να επανοικειοποιηθούμε τον εργαστηριακό εξοπλισμό για να κάνουμε δικά μας πειράματα. Από το να ερωτευτούμε μέχρι να μοιραστούμε τους φόβους μας.

Το ξαναλέμε. Είναι στο χέρι του καθενός και της καθεμιάς μας να κάνουμε την κατάληψη ζωντανή. Το θέμα είναι θέλουμε;

κείμενο Συνέλευσης αναρχικών – αντιεξουσιαστών/τριών σε κοζάνη και πτολεμαϊδα

2010-12-06T23:10:00.002+02:00

6.12.08

Η δολοφονία του αλέξανδρου γρηγορόπουλου το 2008 ήταν μόνο η σπίθα που πυροδότησε την εξέγερση του δεκέμβρη. Γιατί η δημοκρατία είχε από καιρό αποκαλύψει το πραγματικό της πρόσωπο: αυτό της εξαθλίωσης που επιφυλάσσει για τους υπηκόους της και της καταστολής για όσους αντιτάσσονται στους σχεδιασμούς της. Τα σκάνδαλα διαδέχονταν για καιρό το ένα το άλλο και ενώ όλοι ένιωθαν νεκροί μπροστά σε μια τηλεόραση ο δεκέμβρης ήρθε για να εκφράσει στο «εδώ και τώρα», όλα αυτά που εδώ και χρόνια καταπίεζαν όλους. Η εξέγερση τα ανέτρεψε προς στιγμήν, γιατί όλη αυτή η οργή κόχλαζε εδώ και καιρό, άλλες φορές υπόγεια και άλλες φορές πιο φανερά.

Η διοίκηση της αστυνομίας πανικόβλητη δεν μπορούσε να καλύψει πια με κανένα τρόπο το γεγονός. Δεν ήταν ούτε λάθος της στιγμής ούτε όλες αυτές οι άθλιες δικαιολογίες που προβλήθηκαν από τα μμε. Οι πορείες της επόμενης μέρας επιθετικές, μαχητικές, συγκρουσιακές. Η μαχητικότητα των πορειών προσδίδει από μόνη της ένα ουσιαστικό περιεχόμενο, παράλληλα με την ίδια την σημασία της στυγερής δολοφονίας. Με μοναδικό –όσο και απόλυτο- αίτημα την επανάκτηση της ίδιας μας της ζωής, μαθητές, φοιτητές, άνθρωποι κάθε ηλικίας, φύλου και καταβολών, σε όλη τη χώρα, μπροστά σε κάθε μπάτσο και αφεντικό αντιμάχονται. Ο εχθρός παρατάσσεται απέναντι κάνοντας εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων, ασκώντας ανελέητη βία κατά των διαδηλωτών και επιστρατεύοντας όλες τις διατάξεις της τιμωρού-δικαιοσύνης. Οι πολιτικοί αρχηγοί ανίκανοι για οποιοδήποτε συναίσθημα μένουν παγωμένοι. Το γιορτινό κλίμα της περιόδου και ο ψεύτικος κόσμος της υπερκατανάλωσης και του καπιταλισμού ανατρέπονται. Η εξέγερση ενώνει ανθρώπους με άρρηκτα δεσμά.

Η δολοφονία του αλέξη από τον ειδικό φρουρό ε.κορκονέα δεν ήταν ούτε είναι η μόνη καθώς και άλλες προηγήθηκαν και αν δεν αντισταθούμε θα ακολουθήσουν και άλλες.

6.12.09

Ένα χρόνο μετά, το κράτος, έχοντας χάσει κοινωνικά ερείσματα από το σκάσιμο της τεράστιας φούσκας του καπιταλισμού και της υπερκατανάλωσης, εξαπολύει μια ολόκληρη και οργανωμένη επίθεση με στόχο να τρομοκρατήσει. Τρομονόμος, κουκουλονόμος, μαζικές απελάσεις μεταναστών, απόπειρα εγκληματοποίησης πολιτικών χώρων, προληπτικές συλλήψεις καθώς και ενορχηστρωμένη καλλιέργεια κλίματος τρομολαγνείας… Από την άλλη, τα επιμνημόσυνα αφιερώματα των μμμε στο γεγονός της δολοφονίας, η απόπειρα να υπαγορεύσουν το ίδιο μας το βίωμα στους δρόμους ως κάτι «επετειακό», οι μεθοδεύσεις και οι προειλημμένες ετυμηγορίες σχετικά με τη δίκη των δολοφόνων, τα κροκοδείλια δάκρυα της πολιτικής ηγεσίας έβλεπαν φυσικά προς το μέλλον. Γιατί τα οικονομικά μέτρα που θα αναγκαζόταν να λάβει η όποια κυβέρνηση, η αύξηση της ανεργίας και η βαθύτερη εξαθλίωση παράλληλα με την βαρβαρότητα της καθημερινής συνθήκης θα οδηγούσαν νομοτελειακά σε αντιστάσεις στον δρόμο.

Η αστυνομική εισβολή στις 5/12/09 στον αυτοοργανωμένο αναρχικό χώρο ρεσάλτο στο κερατσίνι, που προβλήθηκε ως θρίαμβος της αστυνομίας και εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο φιάσκο, απέδειξε πως η καταστολή βρίσκεται στον πυρήνα της ύπαρξης αυτού του σάπιου κόσμου. Η κρατική τρομοκρατία και η θεαματική της προβολή από τα κανάλια επιχείρησαν να εμπεδωθεί προς όλες τις κατευθύνσεις το μήνυμα πως η δημοκρατία θα επιτίθεται με λύσσα σε όποιον την αμφισβητεί. Κι απ΄ την άλλη, η αλληλεγγύη που εκδηλώθηκε μπροστά στην κρατική βία επιβεβαίωσε πως η ένταση της εξέγερσης παραμένει –πολύ μακριά από θλιβερές επετείους- ζωντανή.

6.12.10

Σήμερα, δυο χρόνια μετά, τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα, οι συνεχείς μειώσεις μισθών και οι αλλεπάλληλες φορολογικές ριπές, η διαρκής συγκάλυψη της κρατικής βίας σε βάρος αδερφών μας μεταναστών, οι αλλεπάλληλες νύχτες των κρυστάλλων σε συνοικίες της Αθήνας, η διαρκής παρουσία αστυνομίας σε κάθε δρόμο, σε κάθε πάρκο, μια μισητή επίδειξη δύναμης και απόπειρας να επιβάλλουν τον τρόμο και την σιωπή, αποδεικνύουν το αληθινό πρόσωπο της δημοκρατίας.

Δεν μας τρομάζουν ούτε οι τρομονόμοι σας –που έρχονται να ποινικοποιήσουν ακόμη και την ίδια την ιδέα της διαδήλωσης- ούτε η συνεχής παρουσία αργόμισθων μπάτσων σε όλους τους δημόσιους χώρους. Γιατί δεν είναι μόνο μια δολοφονία αλλά η καθημερινή καταστολή, η αυξανόμενη ανεργία, η εξαθλίωση που επιβάλλεται με σκοπό τα κέρδη των αφεντικών και την υποδούλωση των ζωών μας. Οι στολές δεν καταλαβαίνουν τίποτα, κάθονται πίσω από την ασπίδα τους και για 1000 ευρώ γίνονται τα σκυλιά του κράτους. Δεν δεχόμαστε τις άθλιες δικαιολογίες σας, ναι υπάρχουν κάποιες δουλειές που είναι ντροπή και αυτές σχετίζονται με την επιβολή της ''τάξης''.

Ο αλέξης δεν πρόκειται βέβαια να γυρίσει πίσω, αυτές πάντως οι μέρες είναι του αλέξη. Όχι μόνο του αλέξη αλλά και κάθε αλέξη, όσο κοντά ή όσο μακριά και αν βρίσκεται. Εξάλλου, μετά από μια κωμικοτραγική δίκη οι δύο δολοφόνοι του γρηγορόπουλου τιμωρούνται με ποινές που μόνο η λέξη εμπαιγμός μπορεί να τις χαρακτηρίσει. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν είμαστε εδώ για μνημόσυνο. Θυμόμαστε γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τι έγινε στις έξι Δεκέμβρη του ΄08. Το γεγονός πως είμαστε άνθρωποι δεν μας αφήνει. Αλλά δεν είναι ούτε μνημόσυνο ούτε μέρα αφιερωμένη στον αλέξη, είναι μια σιωπηλή υπενθύμιση του πραγματικού προσώπου του κράτους, αυτού που πάντα κρύβετε πίσω από τις μάσκες σας, αυτό του κράτους που καταστέλλει και δολοφονεί χωρίς κανένα ενδοιασμό.

για όλους λοιπόν τους λόγους του κόσμου

με φόντο την επερχόμενη πτώχευση του κράτους

μπροστά στο οργανωμένο έγκλημα των πολιτικών, των τραπεζικών και επιχειρηματικών που ελέγχουν ακόμη και τις βασικές μας ανάγκες

μπροστά στην διοικητική κατάτμηση των ζωών μας με σχέδια τύπου καλλικράτης

μπροστά στην επίθεση στη δυνατότητα πρόσβασης στην γνώση, την υγεία και το βιώσιμο φυσικό περιβάλλον

μπροστά σε μια καθημερινότητα χαρακωμένη από διαμεσολαβήσεις και διαχωρισμούς και γεμάτη ασχήμια και καταπίεση

μπροστά στην κρατική βαρβαρότητα και την απόπειρα ποινικοποίησης των αντιστάσεων και εγκληματοποίησης ανθρώπων που αγωνίζονται

γνωρίζουμε πως αυτή η μάχη είναι μάχη για ζωή και αξιοπρέπεια και η οργή δεν σταματά

ΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Συνέλευση αναρχικών – αντιεξουσιαστών/τριών σε κοζάνη και πτολεμαϊδα